ตอนที่ 2
“คิดถึงฉันอยู่รึท่านขุน”
“ฉันบอกแล้วไงชบา อย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อ”
“กลัวประเจิดประเจ้อก็ไปในห้องนอนสิ”
“เป็นผู้หญิง พูดอะไรน่าเกลียดจริงแม่ชบา”
“อยากกอดผัว...โอ้โลมปฏิโลมผัว มันน่าเกลียดตรงไหน นี่ท่านไม่นึกอยากจะกอด อยากจะโอบฉันบ้างเลยรึ”
ท่าทางเย็นชาของผัวทำให้ชบาฟุ้งซ่านคิดว่าผัวมีคนอื่น โวยวายจนขุนสักอ่อนใจมาก
“อย่าหาเรื่องน่าแม่ชบา”
ชบาไม่ยอมให้เขาผละหนีเข้าห้อง สบตาเขาด้วยแววตาโหดๆ “ฉันไม่ได้หาเรื่อง ฉันรักท่านขุนมาก หวงมาก ท่านขุนก็รู้ หากท่านขุนไปมีคนอื่น คงรู้ว่าท่านขุนกับนังผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นมันจะมีสภาพเยี่ยงไร”
ขุนสักเสียวสันหลังวาบตามประสาพวกมีชนักติดหลัง แต่ต้องข่มใจไม่แสดงอาการพิรุธ ชบาไม่เอะใจแต่ก็อยากกำราบผัวให้รู้ว่าตนเอาจริง
“ไม่ต้องกลัว...ฉันไม่บั่นคอมันกับท่านขุนหรอก เพราะมันง่ายไป แต่ฉันจะเปิดกบาลท่านขุนกับมันแล้วเอาก้อนไฟแดงๆหย่อนลงไปในสมองของมันกับท่านขุน จะได้จำไว้...อย่าริอ่านเป็นชู้ใครอีก!”
แม้จะกลัวชบามาก แต่ขุนสักก็อดตัดพ้อไม่ได้ “ที่แม่ชบากล้าพูดอย่างนี้เพราะแม่ชบาเห็นฉันเป็นทาสมิใช่ผัว เอาเถิด...ฉันเข้าใจ ป้าอังกาบมีบุญคุณท่วมหัวฉันนัก แม่ชบาพอใจจะทำอย่างไรก็สุดแล้วแต่ใจเถิด”
ท่าทางน้อยใจของผัวทำให้ชบาใจอ่อนยวบ อดรู้สึกผิดไม่ได้ที่พูดจาหยามเกียรติเขา
“โถ...ท่านขุน อย่าเพิ่งนึกเคืองฉัน ที่ฉันพูดเพราะฉันรัก ฉันหวงท่านขุนสุดดวงใจ นี่ถ้ารู้ว่าท่านขุนรังเกียจรังงอนฉัน ฉันจะกลั้นใจตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย”
พูดพลางโถมตัวกอด ขุนสักได้แต่นั่งนิ่งพลางคิดตอบโต้ในใจ
“แล้วทำไมไม่กลั้นใจตายไปเลยวะ”
ooooooo
คุณเทียนกลุ้มใจเรื่องลางร้ายและงานแต่งกับขุนสักจนนอนไม่หลับติดกันหลายคืน แววตาร่วงโรยจนคุณหญิงมณฑาอดห่วงไม่ได้
“นี่...ไม่ได้นอนเลยรึ”
“คุณแม่ก็ดูเหมือนไม่ได้นอนเหมือนกัน คุณแม่มีเรื่องอันใดจะบอกลูกหรือเปล่าเจ้าคะ”
“แล้วถ้าแม่บอก...ลูกคิดว่าลูกจะฟังในสิ่งที่แม่พูดหรือเปล่า”
น้ำเสียงและท่าทางเอาจริงของแม่ทำให้คุณเทียนนึกรู้ว่าคงเป็นเรื่องขุนสัก คุณหญิงมณฑาเห็นอาการอึดอัดของลูกสาวก็ถอนใจยาวด้วยความหนักใจ
“ดูสีหน้าลูกก็รู้...ยังไม่พร้อมจะฟัง แต่เอาเถอะแม่เข้าใจ เพราะไม่ใช่แค่ลูกคนเดียว เจ้าคุณพ่อก็ยังไม่อยากฟังถ้าแม่ไม่มีหลักฐาน เพราะฉะนั้นแม่จะรอหลักฐานก่อน”
พูดจบก็จะผละไปแต่คุณเทียนรั้งไว้ “คุณแม่บอกมาเถอะเจ้าค่ะ...ลูกจะฟัง”
คุณหญิงมณฑานิ่งไปอึดใจ ก่อนตัดสินใจพูดตามตรง
“ขุนสักเป็นคนไม่ดี หากลูกเชื่อแม่อยู่บ้าง...ยกเลิกงานแต่งเถอะ”
คุณเทียนน้ำตาร่วงเผาะ แม้จะทำใจไว้แล้วว่าแม่คงต่อต้าน แต่ไม่คิดว่าจะโดนยื่นคำขาดนี้...
ขณะที่คุณเทียนรับศึกหนัก โดยเฉพาะจากคุณหญิงมณฑาที่ขัดขวางทุกทางไม่ให้เธอแต่งงานกับขุนสัก ขุนสักไม่ได้รับรู้ มัวคิดแผนหาสินสอดจากทรัพย์สมบัติในเรือนของอังกาบ










