เพลิงเสน่หา
ตอนที่ 2
“ฉันรู้ว่าท่านขุนไม่ใช่คนเจ้าชู้ แม่พวกผู้หญิงที่อยากมีผัวต่างหากที่จะเข้าหาผัวฉัน แต่อย่างว่า...ผัวฉันรูปงาม ใครเห็นก็นึกรัก ขนาดฉันที่เป็นเมีย...เห็นหน้าท่านขุนทีไรยังรักสุดสวาทขาดใจ”
พูดพลางส่งสายตาเชิญชวน อยากให้เขาแสดงความรักกับเธอบ้าง แต่ขุนสักก็เฉย เก็บไม้เก็บมือจนเธอระแวง โวยวายหาเรื่องว่าเขาแอบมีคนอื่นเลยหมางเมินเธอ
ขุนสักเซ็งมาก แถมหวิดถูกเมียใช้มีดพร้าฟันหัวแบะ หากเขาไม่รีบพูดเอาใจ
“ชบา ใจเย็นๆ เธอก็รู้ฉันไม่เคยมีใครนอกจาก เธอ ไม่มีใครเลยจริงๆ”
“ดี! เพราะถ้าเอ็งมีหญิงอื่น มีดพร้าเล่มนี้จะปักอยู่หน้าผากเอ็งแน่นอน!”
ooooooo
ขุนสักนอนไม่หลับเพราะมัวคิดถึงใบหน้าหวานๆของคุณเทียน ไม่สนใจท่าทางตะบึงตะบอนของชบาที่หงุดหงิดไม่หายเพราะผัวไม่มาพะเน้าพะนอ
ชบาอดทนรอให้ผัวมาพลอดรัก แต่รอแล้วรอเล่าขุนสักก็นอนเฉยจนเธอต้องฟาดอกเขาเต็มแรง
“โอ๊ย! ทุบตีฉันทำไมแม่ชบา”
“ก็ท่านขุนไม่สนใจฉัน”
“จะให้ฉันสนใจได้อย่างไร ฉันเจ็บทั้งเนื้อทั้งตัวไปหมดแล้ว”
ขุนสักแสร้งโอด เพราะถูกชบาหาเรื่องไม่หยุดตั้งแต่กลับมา ชบาเห็นแบบนั้นก็รู้สึกผิด โผกอดปลอบจนขุนสักได้ใจ ถือโอกาสออดอ้อนให้เธอไม่คิดมากเรื่องเขาจะมีเมียน้อย
“ชบา...คนจะมีเมียเยอะมีแยะได้ก็มีแต่พวกเจ๊ก พวกคหบดี ขุนนางผู้ใหญ่ที่ท่านมีกำลังดูแลบริวารเมียๆ ของท่านได้ ส่วนฉันคนธรรมดา คงไม่กล้าไปหาใครมาเลี้ยงดูหรอก”
“มันก็จริง เพราะลำพังตัวท่านขุนเองก็เลี้ยงตัวเองไม่รอดอยู่แล้ว ทุกวันนี้ยังต้องพึ่งพาฉันกับป้าอังกาบอยู่เลย ท่านขุนคงไม่มีปัญญาไปรับเลี้ยงใครหรอก ฉันคงคิดมากไปจริงๆ อภัยให้ฉันด้วยนะ ท่านขุน ทั้งหมดทั้งปวงที่ทำไปก็เพราะฉันรักท่านขุน ทั้งชีวิตของฉันมีท่านขุนคนเดียวจริงๆ”
พูดจบก็จูบแก้มเอาใจ ไม่ทันสังเกตว่าแววตาขุนสักเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย ทั้งนิสัยขี้หึง กิริยาประเจิดประเจ้อและถ้อยคำดูถูกของเธอที่เขาทนมานาน...ถึงเวลาแล้วที่เขาจะปลดแอกตัวเองสักที!
ooooooo
คุณหญิงมณฑาไม่ถอดใจเรื่องคุณเทียน เรียกขุนไพรมาช่วยสืบหาความจริงเกี่ยวกับขุนสัก รวมทั้งเหตุการณ์วันที่คุณเทียนหายตัวจากเรือน เพราะทุกอย่างดูไม่ชอบมาพากล
“ขุนไพรต้องช่วยน้านะ อย่างน้อย...ถึงล้มเลิกงานแต่งไม่ได้ก็ขอให้งานแต่งของแม่เทียนเลื่อนออกไปก็ยังดี”
ขุนไพรอ้าปากจะท้วง แต่คุณหญิงมณฑา
ก็โพล่งตัดหน้า
“น้าไม่เชื่อว่าแม่เทียนจะใช้วิธีสกปรกเพื่ออยู่กับขุนสัก และน้าก็ไม่ได้ว่าชาวบ้านโป้ปดมดเท็จ แต่น้าว่าทุกอย่างพอเหมาะพอเจาะกันเกินไป จนเหมือน...เป็นการจงใจของใครบางคน”
สีหน้าเอาจริงเอาจังของคุณหญิงทำให้ขุนไพรใจอ่อนยอมช่วย คุณหญิงมณฑายินดีมาก
“จะวิธีไหนก็ได้...ท่านขุนจะทำวิธีไหนก็ได้ให้แม่เทียนไม่ต้องแต่งงานกับขุนสัก!”
ขุนไพรนำเรื่องที่ตนรับปากคุณหญิงมณฑาไปบอกหมื่นมะกอกสหายรัก อีกฝ่ายอึ้งมาก ไม่เห็นด้วยที่ขุนไพรจะเอาตัวไปแทรกกลางระหว่างคู่แต่งงานแบบนั้น
