เพลิงเสน่หา
ตอนที่ 2
“ฉันเข้าใจว่าท่านขุนกับคุณหญิงไม่อยากให้คุณเทียนแต่งงานกับขุนสัก แต่ฉันเกรงว่ามันจะกลายเป็นท่านขุนแพ้แล้วพาลเอานา”
“ฉันยอมให้ใครต่อใครเข้าใจฉันอย่างนั้น แต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณเทียนได้คู่ครองไม่ดี ยิ่งได้คุยกับคุณหญิงน้าทำให้ฉันฉุกคิดเรื่องที่เกิดมากขึ้น”
หมื่นมะกอกนิ่วหน้า ขุนไพรจึงอธิบายข้อสันนิษฐานของตน “การที่เราตามหาคนร้ายอาจเป็นเรื่องยาก เพราะคืนนั้นไม่มีใครเห็นเหตุการณ์ขุนสักช่วยคุณเทียนแม้แต่คนเดียว แต่กลับมีคนเห็นขุนสักกับคุณเทียนออกจากกระท่อมด้วยกัน มันต้องมีคนจงใจสร้างเรื่องขึ้นมาแน่นอน และใครคนนั้น...ก็หนีไม่พ้นไอ้ขุนสัก!”
ooooooo
ลางไม่ดีหวีหักครึ่งทำให้คุณเทียนกระวน-กระวายใจ ยิ่งแอบเห็นคุณหญิงมณฑากับขุนไพรคุยกันท่าทางมีลับลมคมในยิ่งคิดมาก...หรือจะมีเรื่องเกี่ยวกับงานแต่งของเธอ
คุณเทียนเก็บเรื่องลางไม่ดีไปคิดมากจนนอนไม่หลับ ต้องตื่นไปไหว้พระเพื่อสงบสติอารมณ์
“ลูกไม่รู้ว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับชีวิตลูก ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองและนำพาชีวิตลูกไปในสิ่งที่ดีงามด้วยเถิด อย่าให้มีสิ่งที่เลวร้ายเกิดขึ้นกับลูกเลย”
อธิษฐานจบก็ก้มตัวกราบพระ พยายามทำจิตให้นิ่ง แต่ต้องสะดุ้งเมื่อเกิดลางร้ายกับเธออีกจนได้ ขี้เถ้าธูปหล่นใส่ผมทำให้เธอตกใจจนเกือบปัดเทียนล้ม แม้จะไม่มีอะไรเสียหาย แต่คราบน้ำตาเทียนที่เปื้อนมือก็ทำให้คุณเทียนคิดไม่ตก...หรืองานแต่งงานของเธอกับขุนสักจะล่มไม่เป็นท่า
ขุนไพรเป็นห่วงคุณเทียนมากตามประสากัลยาณมิตรที่ดี ออกตามล่าหาความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์วันที่เธอหายตัวไปจากเรือน โดยมีหมื่นมะกอกเป็นผู้ช่วย ใช้เวลาไม่นานเขาก็รู้เรื่องคร่าวๆ จากตาหมากกับยายแพว และไม่รอช้าไปรายงานคุณหญิงมณฑา
“เป็นอย่างที่คุณน้าคาดไว้ไม่มีผิด ตาหมากเล่าว่ามีคนมาเช่ากระท่อมให้เป็นวิมาน”
“ไอ้คนนั้นมันเป็นใคร”
“ตาหมากบอก...มันชื่อกิ่ง เป็นคนสำมะเลเทเมา ไร้หัวนอนปลายเท้า เป็นหัวขโมย บ้านอยู่ทิศใต้บ้านของตาหมาก นี่กระผมกำลังให้คนไปตามหาตัวมันอยู่”
“จับได้...ลากคอมันมาหาน้าด้วย น้าอยากรู้...
มันคิดเรื่องสกปรกต่ำช้าเช่นนั้นได้อย่างไร”
“มีคนบงการแน่ครับคุณน้า และคนที่บงการจะต้องเป็นผู้ที่ได้รับผลประโยชน์จากเรื่องนี้สูงสุด”
คุณหญิงมณฑากับขุนไพรมั่นใจมากว่าคนที่จะได้รับผลประโยชน์สูงสุดจากเรื่องนี้ก็คือขุนสัก ขาดแค่หลักฐานมัดตัวที่ทั้งสองเชื่อว่าจะหาได้ในไม่ช้า
ooooooo
เวลาเดียวกันที่เรือนอังกาบ...ขุนสักนั่งใจลอยคิดถึงคุณเทียน คิดถึงอากัปกิริยาเรียบร้อย ความอ่อนโยน และความห่วงใยที่เธอมีให้เขาเสมอ แม้กระทั่งเรื่องสินสอด เธอก็ยังเตือนไม่ให้เขาทำอะไรเกินตัว
ขุนสักรักและเทิดทูนคุณเทียนมาก นับวันรอให้ถึงวันได้ร่วมเรียงเคียงหมอน ต่างจากทุกค่ำคืนที่ต้องทนอยู่กับเมียขี้หึงและช่างจับผิดอย่างชบา
ที่นับวันก็ยิ่งอาการหนัก อย่างเช่นวันนี้ที่เธอปรี่มาโอบกอดฉอเลาะ
