ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลิงเสน่หา

SHARE

ทุกคนเดินแยกย้ายไปคนละทิศละทางตามแต่บุญกรรมที่ทำมา คุณเทียนพยายามร้องเรียกและเดินตามหาแต่ก็ไม่เจอใคร กระทั่งใครบางคนปรากฏตัวตรงหน้า...

ขุนไพรซึ่งเวลานี้เป็นเทวดานั่นเอง ปรากฏตัวต่อหน้าคุณเทียนพร้อมรอยยิ้มที่เธอจำได้ดี คุณเทียนตะลึงมาก น้ำตาไหลพรากด้วยความดีใจที่ได้เจอเขา

“ฉันดีใจเหลือเกินที่ได้เจอขุนไพรอีกครั้ง”

“ฉันก็ดีใจที่ได้เจอคุณเทียนอีก เพราะนั่นหมายความว่าดวงจิตของคุณเทียนได้ตั้งใจแล้วจะละซึ่งกิเลส ตัณหา ความอาฆาตแค้นพยาบาท อกุศลจิตใดๆทั้งปวง”

คุณเทียนถอนใจเฮือกใหญ่ มองขุนไพรด้วยแววตาน่าสงสาร

“นับจากวันที่ขุนไพรมาเตือนฉันเรื่องบาปกรรมฉันก็ไม่เคยฝันถึงขุนไพรอีก เพราะกรรมของเราไม่ได้สัมพันธ์กัน ดวงจิตของขุนไพรบริสุทธิ์ ทั้งที่เป็นผู้ถูกกระทำแต่ขุนไพรก็ไม่เคยโกรธเกลียดเคียดแค้นชิงชัง พ่อแม่ขุนไพรก็ไม่เคยเอาเรื่องขุนสักและชบา แต่ดวงจิตฉันเต็มไปด้วยความคั่งแค้น ซ้ำฉันยังทำกรรมหนักต่อแม่และผู้คนรอบข้าง”

ขุนไพรฟังคุณเทียนระบายยิ้มๆ เอ่ยอย่างมีเมตตา

“เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร ฉันไม่อยากเจอะเจอกับใคร ฉันก็ตัดกรรมกับเขา ไม่ไปยุ่งไม่ไปเกี่ยว”

“ฉันเข้าใจแล้ว เพราะต่อให้ชบากับขุนสักทำร้ายฉัน หากฉันไม่ทำร้ายตอบ ฉันกับพวกเขาก็เลิกแล้วต่อกัน แต่นี่...ทุกอย่างมันพินาศเพราะฉันกับเขาสร้างเวรสร้างกรรมต่อกันไม่สิ้นสุด ฉันจะตัดกรรมชั่วทุกอย่างให้ได้ค่ะขุนไพร”

“ฉันยินดีด้วยนะคุณเทียน ณ วันนี้...จิตของเราสัมพันธ์กันแล้ว ขอให้คุณเทียนหมั่นสั่งสมบุญบารมีเพื่อที่ว่าสักวันนึงเราจะได้เจอกันในทิพยวิมาน”

พูดจบก็ผละไป ทิ้งให้คุณเทียนมองตามน้ำตาคลอ พึมพำไล่หลัง

“ค่ะขุนไพร ฉันจะหมั่นสั่งสมบุญบารมี เพื่อที่วันนึงฉันจะได้เจอขุนไพรในทิพยวิมาน”

ooooooo

การได้เจอขุนไพรและบุคคลอันเป็นที่รักอีกครั้งทำให้คุณเทียนตัดสินใจแน่วแน่จะออกบวชเพื่อไถ่ความผิดบาปและเวรกรรมที่เคยก่อ โมกกับใบบัวยินดีมาก ช่วยกันเตรียมงานให้คุณเทียนได้บวช

พระจันผาสัญญาจะทำพิธีให้คุณเทียน ชื่อเสียงท่านเป็นที่ร่ำลือจนแม้แต่อังกาบก็ได้ยินและอยากเอาของและอาหารไปทำบุญด้วย ชบาไม่มีอารมณ์จะไปวัดแต่ขัดอังกาบไม่ได้ ต้องยอมไปด้วยแบบเสียไม่ได้

“นี่ป้าดีใจมากเลยที่เอ็งจะไปวัด เราก็เหลือกันอยู่สองคนแค่นี้แล้ว อะไรปล่อยวางได้ป้าก็อยากให้เอ็งให้อภัย”

ชบาร้องไห้ ยิ่งคิดยิ่งแค้น ทุกข์ทรมานใจเหลือเกินที่ต้องสูญเสียทุกอย่างแบบนี้

“ฉันจะพยายามนะป้า แต่นึกถึงสภาพขุนสักที่หื่นตัณหา มักมากในกามจนผู้คนขับไล่รังเกียจเมื่อไหร่ ฉันก็ยิ่งอนาถใจเมื่อนั้น ไหนจะพวงชมพู... พวงแสด...ลูกฉันที่ต้องตายอย่างน่าเวทนา”

อังกาบถอนใจยาว จับมือหลานสาวพร้อมเตือนสติ

“ทุกคนต่างมีกรรมเป็นของตัวเอง...เอ็งต้องนึกถึงแต่เรื่องดีๆ อย่านึกถึงเรื่องที่ทำให้ทุกข์ทรมานใจ ไม่อย่างนั้น เอ็งจะหลุดพ้นจากวิบากกรรมไม่ได้ เพราะเอ็งจะคอยแต่อาฆาตแค้น เชื่อป้านะ...เอ็งต้องคิดถึงกุศลกรรม”

คำสอนของอังกาบทำอะไรชบาไม่ได้เหมือนเคย แม้จะรู้ว่าผิดที่จองเวรแต่ความแค้นแน่นอกทำให้ชบาขาดสติค้นหากริชเล่มเล็กมาพกติดตัว เตรียมไว้ล้างแค้นคุณเทียนเมื่อถึงเวลา

“ฉันจะรอจนกว่าฉันจะแก้แค้นเอาคืนแกได้ ...นังเทียนหยดฟ้า!”

คุณเทียนไม่คิดถึงเรื่องชบาอีกหลังตัดสินใจจะบวช นุ่งชุดขาวและเตรียมข้าวของสำหรับพิธีบวชด้วยตัวเอง โดยมีโมกกับใบบัวช่วยดูแล คุณเทียนมองสองหนุ่มสาวน้ำตารื้น เอ่ยเสียงอ่อน

“อโหสิกรรมในสิ่งที่ฉันทำลงไปด้วยนะใบบัว แล้วก็ขอบใจมากที่ทำให้ฉันได้เห็น...คนดีที่งดงามเป็นเช่นไร”

“คุณเทียนต่างหากที่เป็นต้นแบบของบัว ตั้งแต่เด็ก...จำความได้บัวก็เห็นแต่ความดีงามของคุณเทียน และวันนี้บัวก็มีความยินดีที่สุด ที่สุดท้ายแล้วคุณเทียนกลับมาเป็นคนดีของบัว...ของพี่โมก”

ใบบัวโถมตัวกอดคุณเทียนแน่น คุณเทียนกอดตอบและมองไปทางโมกด้วยแววตานิ่งสงบ เห็นสายตาแสดงอาการรักใคร่ของเขาก็ตัดสินใจบอก

“ฉันตั้งใจจะบวชตลอดชีวิต...ฝากใบบัวด้วย นะโมก”

โมกเสียใจมากแต่ไม่อาจขัดความตั้งใจคุณเทียน

“ครับ...บัวเป็นน้องสาวคนเดียวของผม...ผมจะรักและดูแลน้องอย่างดีที่สุด”

ใบบัวสังเกตอาการทั้งสองก็สะเทือนใจมาก กระนั้นก็ยอมรับปากคุณเทียน “ไม่ต้องห่วงนะคะ พี่โมกเป็นพี่ชายคนเดียวของบัว...บัวจะรักและดูแลพี่โมกให้ดีที่สุดเท่าที่ชีวิตบัวจะทำได้ค่ะ”

ooooooo

ใบบัวรู้ว่าโมกกับคุณเทียนต้องการเวลาร่ำลาจึงขอตัวไปจัดของ คุณเทียนไม่รอช้าเอ่ยกับโมก...

“ฉันอยากให้โมกเริ่มต้นชีวิตใหม่กับใบบัว”

“คุณเทียนก็รู้ว่าผมรักคุณเทียนคนเดียว รักมาตลอด...และจะรักตลอดไป”

คุณเทียนอึ้งมาก แต่ไม่ทันพูดอะไรโมกก็โพล่ง “ใบบัวสอนให้ผมรู้ว่าความรักที่บริสุทธิ์งดงามเป็นเช่นไร หากคุณเทียนมีความตั้งใจจะเดินเข้าสู่โลกแห่งธรรม ผมยิ่งต้องยินดี...ขออนุโมทนาบุญกับคุณเทียนด้วยครับ”

Powered by Froala Editor

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”
29 ก.พ. 2563
06:45 น.