ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ยอดรักนักรบ

SHARE

“แต่เรื่องของเรายังจบไม่ได้ง่ายๆหรอก ไอ้ผู้กองกำมะลอ” ผจญว่าแล้วเก็บแก้วน้ำใส่กระเป๋าเอกสาร...

ขณะยอดรักเดินมาส่งที่รถ สารวัตรกรุ๊นด์สังเกตเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของเขาถามว่ามีเรื่องอะไรคาใจ หรือกำลังเป็นห่วงริสา เขายอมรับว่าใช่ สงสัยทำไมวันนี้เธอไม่มา

“เขาบอกว่าเขาป่วย แต่ผมว่าเขาอกหักมากกว่าและคนที่ทำให้เขาอกหักคือพี่”

ยอดรักนิ่งไปเพราะไม่สบายใจที่ทำให้คนที่รักนักรบต้องอกหักเพราะตัวเอง ครั้นเห็นสารวัตรกรุ๊นด์จ้องอยู่รีบหัวเราะกลบเกลื่อน เขาสงสัยในตัวยอดรักเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว และไหนๆนี่ก็เป็นวันสุดท้ายที่เขาจะอยู่เมืองไทย ก็เลยแกล้งพูดภาษาอังกฤษด้วย ถ้าเป็นนักรบตัวจริงจะต้องแปลออกว่าเขาพูดอะไร แต่ยอดรักแปลไม่ออกไม่เข้าใจสักคำ นั่นตอกย้ำในข้อสงสัยของเขาที่ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ผู้กองนักรบ

สารวัตรกรุ๊นด์ชมชอบในตัวยอดรักก็เลยไม่พูดอะไรได้แต่กล่าวคำอำลาแล้วเดินจากไป ยอดรักยังคาใจไม่หายทำไมอยู่ๆเขาถึงพูดภาษาอังกฤษกับตัวเอง จังหวะนั้น จ้อเดินหน้ามุ่ยเข้ามา ยอดรักเห็นสีหน้าอีกฝ่ายก็ร้องทักทำไมทำหน้าอย่างนั้นหรือมะลิอาละวาดอีก จ้อส่ายหน้าไม่ใช่เรื่องมะลิแต่เมื่อครู่นี้ตนไปเจอหมึกกับเวชมา ทั้งคู่จะไปทำงานที่กรุงเทพฯกับสมุทร แต่ไม่ยอมให้ตนไปด้วย ยอดรักแปลกใจทำไมตัวเองถึงไม่รู้เรื่องนี้เลย

“งั้นผู้กองไปถามเลยแล้วช่วยบอกไอ้เจ้าสองคนด้วยว่าผมหายแล้ว ผมพร้อมเที่ยวกรุง...เอ๊ย ผมพร้อมปฏิบัติภารกิจที่กรุงเทพฯได้แล้วอ่ะ นี่เห็นไหมครับ” จ้อว่าแล้วเอาสายคล้องเฝือกออกเพื่อยืนยันว่าหายจริงๆ

“เออ รู้แล้ว” ยอดรักว่าแล้วหันหลังเดินกลับ

ooooooo

ที่ห้องประชุมย่อย สมุทรกำลังบรีฟงานกับหมึกและเวชด้วยสีหน้าคร่ำเคร่ง บนจอทีวีมีภาพหมอคนหนึ่ง สมุทรอธิบายว่านี่คือรูปของคุณหมอทรงคุณ คนที่เราต้องการข้อมูลเรื่องยอดรัก

“ในเอกสารตรงหน้าจ่าจะเป็นที่ตั้งของโรงแรมที่คุณหมอทรงคุณไปร่วมสัมมนาและจะพักที่นั่น”

ระหว่างนั้น ยอดรักเปิดประตูพรวดเข้ามาโดยมีจ้อตามหลัง ทั้งสามคนรีบยืนตรงทำความเคารพ ยอดรักบอกให้ทุกคนตามสบาย ที่มานี่แค่อยากรู้ว่าทั้งสามคนกำลังทำอะไรกันอยู่ทำไมดูมีลับลมคมในนัก

“น่า...คนกันเองมีอะไรก็ว่ามาเถอะ”

สมุทรหยิบเอกสารบนโต๊ะเอามาให้ยอดรัก ทั้งหมดนี่ไม่มีอะไรลับสักอย่าง พวกเราแค่เห็นเขายุ่งๆก็เลยช่วยเอาไปทำให้ ยอดรักส่งเอกสารคืน ขี้เกียจอ่าน ขอให้สมุทรสรุปสั้นๆให้ฟังทีว่ากำลังจะช่วยเขาเรื่องอะไร สมุทรกำลังตามหาคนหาย ชื่อยอดรัก หนองอียอ แล้วกดรีโมต หน้าจอทีวีเป็นภาพยอดรักในบัตรประชาชน เจ้าตัวถึงกับสะดุ้งโหยงรีบเอาตัวไปบังจอ ทำให้ภาพใบหน้ายอดรักทาบบนตัว เขาตกใจพยายามปัดภาพออก

“เฮ้ย ใครก็ได้ช่วยปิดมันที”

เวชคว้ารีโมตปิดภาพนั้นถามยอดรักว่ากลัวอะไรหรือ เขาแกล้งปวดหัว อ้างว่าเห็นคนหน้าตาแบบในรูปเมื่อครู่มักจะทำให้เขาปวดหัว จิตใต้สำนึกของเขาอาจเกลียดคนหน้าตาแบบนี้

“แต่ผมว่าหน้าตานายยอดรักคล้ายๆผู้กองออก นี่ถ้าจับนายยอดรักไปตัดผมตัดเผ้าเอาไฝออกแล้วมาหลอกผมว่าเป็นผู้กอง ผมคงเชื่อ” เวชพูดพลางจ้องจับผิดยอดรักเขม็ง

“เชื่อง่ายไปไหม พวกจ่าหัวอ่อนเกินไปหรือเปล่า” แม้ปากจะดีแต่ในใจยอดรักหวั่นไหวสุดๆ หมึกสวนทันที

“ไม่จริง”

“นั่นไง จ่ากำลังสับสนอยู่ เมื่อกี้ยังเถียงคอเป็นเอ็นว่าจริงอยู่เลย เอางี้  ใครมีอะไรทำก็ทำไปเถอะผู้กองไม่กวนแล้วกัน” พูดจบยอดรักเดินลิ่วออกจากห้อง รีบปิดประตูตามหลังหัวใจจะวายกลัวความลับแตก 

จ้อเปิดประตูตามออกมา ทำให้ยอดรักตกใจเป็นรอบที่เท่าไรไม่รู้ พานเสียงเขียวใส่จะตามมาทำไมอีก เขาเล่าให้ฟังว่าพอผู้กองออกมาผู้หมวดก็ไล่เขาออกมาด้วย เขาเลยอดไปกรุงเทพฯกับพวกนั้นเลย

“โว้ย ทำเป็นเด็กไปได้จ่าก็ เอางี้ พรุ่งนี้ผู้กองต้องเข้ากรุงเทพฯไปร้องเพลง จ่ามาขับรถให้ผู้กองก็ได้เอาไหม”

จ้อดีใจแทบโดดตัวลอย ระหว่างนั้นชลดาโทร.เข้ามือถือยอดรักชวนกินมื้อเย็นด้วยกันมีเรื่องอยากปรึกษา เขารับคำชวนของเธอทันที ลืมเรื่องที่ทำให้ทุกข์ใจเมื่อครู่นี้ไปเสียสิ้น...

สมุทร หมึกและเวชต่างนั่งหน้าเครียดกับเหตุการณ์เมื่อครู่ หมึกอ้าปากจะพูดบางอย่างแต่ถูกสมุทรห้ามไว้ไม่ให้พูดอะไรเพราะเขาเองก็เห็น เวชคาใจถ้าเห็นแล้วไม่สงสัยอะไรบ้างเลยหรือ

“สงสัยสิ สงสัยมากด้วย หมวดเลยอยากไปเจอตัวหมอให้เร็วที่สุดไง ข้อมูลจากหมอมีค่าพอๆกับศพที่หายไปเหมือนกัน งานนี้เราต้องไม่พลาดอีก” สมุทรสีหน้ามุ่งมั่นเอาจริง

ooooooo

ตั้งแต่กลับจากร้านอาหารอีสานลิลัย ส้มจี๊ดเอาแต่นอนซุกหน้ากับหมอนร้องไห้ ไม่ยอมแตะต้องอาหารที่แม่บ้านยกมาให้ เฮียกวงเป็นห่วงเข้ามาขอร้องให้เธอตัดใจจากผู้ชายเฮงซวยคนนั้น

“ไม่มีวัน ส้มจี๊ดจะไม่มีวันลืมพี่ยอดรักได้ส้มจี๊ดรักเขา”

เฮียกวงสะอึกแต่ยังอดทนเพราะรักส้มจี๊ดมากหยิบชามข้าวต้มจากถาดจะป้อน เธอปัดช้อนกระเด็นจากมือเขา คว้าชามข้าวต้มทุ่มลงพื้นแตกกระจาย เขาเริ่มเดือดปุดๆด่าเธอว่าบ้าไปแล้ว ยอดรักมีดีตรงไหน มันเคยรักเธอห่วงเธออย่างเขาหรือเปล่า เธอตะลึงที่เขาสารภาพความในใจ เขายอมรับว่ารักเธอตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็น เธอยืนยันไม่ได้รักเขามีแต่ความเคารพให้

“ถึงตอนนี้ลื้อไม่รักอั๊ว แต่อยู่กันไปลื้อก็จะรักอั๊วเอง”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เหม่เหม ธัญญวีร์" เดินตามฝัน อนาคต "นักบินหญิง"

"เหม่เหม ธัญญวีร์" เดินตามฝัน อนาคต "นักบินหญิง"
30 พ.ค. 2563
06:01 น.