ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ยอดรักนักรบ

SHARE

ชะลอเล่าให้ฟังว่าก่อนผู้กองจะบาดเจ็บ เขาร้องเพลงอย่างมีความสุขแต่คนที่ทุกข์คือคนฟังอย่างพวกตน สารวัตรกรุ๊นด์ถึงกับร้องเอะอะว่าเป็นไปไม่ได้ ชะลอยืนยันเป็นความจริง เสียงร้องเพลงของผู้กองระห่ำสุดๆ มีเท่าไหร่ใส่หมดเหมือนเครื่องเสียงราคาถูกที่ต้องเปิดวอลลุ่มให้ดังไว้ก่อน สารวัตรกรุ๊นด์ยิ้มขำแต่ในใจเขาเริ่มคิดว่าผู้กองคนนี้คือนักร้องบ้านหนองอียอที่หายตัวไป...

หลังร้านแถวห้องน้ำที่ผู้คนหนาตา ชลดาชะเง้อคอยาวมองหายอดรักแต่ไม่เจอ เห็นมาลัยที่ออกมาตามหามะลิ เข้าไปถามว่ารู้ไหมผู้กองอยู่ไหน มาลัยบอกให้เธอเข้าไปรอในร้านเดี๋ยวถ้าตนเจอเขาจะบอกให้

“จ้ะ ขอบใจมาลัยมากนะจ๊ะ” ชลดาว่าแล้วกลับเข้าไปในร้าน

ooooooo

มาลัยตามหามะลิมาถึงหน้าร้านเห็นกำลังยืนพะอืดพะอมดมยาดมอยู่ก็ต่อว่าว่ามาอู้อยู่นี่เอง รู้ทั้งรู้ว่าลูกค้าล้นทะลักทำไมไม่เข้าไปช่วยในครัว มะลิไม่ได้อู้แต่รู้สึกไม่ค่อยดีอยากอาเจียนตลอดเวลา

“อ้าว งานเข้าสิฉัน ทำไมแกดันมาป่วยเอาตอนนี้วะ” มาลัยถอนใจเซ็งเหลือบเห็นรถจอดอยู่กลางถนนก็ร้องเอะอะใครจอดรถอย่างนี้ มะลิส่ายหน้าไม่รู้เหมือนกัน ตอนมาถึงมันก็จอดแบบนี้อยู่แล้ว จังหวะนั้น เฮียกวงขับรถมาจากอีกทางหนึ่ง ส้มจี๊ดมองซ้ายมองขวาไม่ใช่ทางกลับบ้านหันไปโวยเขาไหนว่าจะพากลับบ้าน

“เฮียอยากขับรถเล่นก่อนกลับให้หัวมันโปร่งๆ หน่อยอ่ะ” เฮียกวงเจอรถของชลดาจอดขวางทางอยู่ก็โมโห บีบแตรรถดังลั่น แล้วกดกระจกถามมาลัยว่ารถคันนี้เป็นของลูกค้าที่นี่หรือเปล่าทำไมจอดเฮงซวยแบบนี้

“โอ๊ย ที่บ้านไม่ให้บีบแตรหรือยังไงถึงมาบีบที่ร้านฉัน...รู้แล้วโว้ยเดี๋ยวจะไปบอกลูกค้าให้”

ส้มจี๊ดจำมาลัยกับมะลิได้ ถ้าทั้งคู่อยู่นี่พี่ยอดรักอาจจะอยู่ด้วย ลงจากรถตามสองสาวไป เฮียกวงมัวแต่โวยวายหันมองอีกทีส้มจี๊ดเดินลิ่วไปแล้วก็เลยจอดรถไว้อย่างนั้นแล้วเดินตามเธอไป...

มาลัยพามะลิเข้ามาในร้านได้ก็แหกปากตะโกนเรียกเจ้าของรถที่จอดรถขวางให้ช่วยไปขยับรถ

ชลดานึกได้ตะโกนบอกว่ารถเธอเองเดี๋ยวจะไปเลื่อนให้ สารวัตรกรุ๊นด์เห็นเธอออกจากร้านก็เดินตาม ชะลอกับฉลามได้ยินเสียงมาลัยตะโกนโหวกเหวกเข้ามาถามว่ามีอะไร มาลัยส่ายหน้าไม่มีอะไรแค่หมอชลไปเลื่อนรถ

ฉลามต่อว่ามาลัยทำไมไม่บอกว่าหมอชลมาแล้วชวนชะลอไปตามหาผู้กอง ทั้งคู่ยังไม่ทันขยับยอดรักเดินเข้ามาเสียก่อน ฉลามรีบดึงมือเขาออกไปหน้าร้านบอกว่าหมอชลมาหา ริสากลับเข้ามาในร้านเห็นหลังยอดรักไวๆรีบวิ่งตาม ชะลอเห็นเหตุการณ์โดยตลอด หวาดเสียวแทนผู้กองของตัวเองกลัวรถไฟจะชนกันอีกครั้ง...

รถไฟที่ชะลอว่าไม่ใช่แค่สองขบวนแต่เป็นสามขบวนที่ชนกัน นอกจากชลดากับริสาแล้วยังมีส้มจี๊ดอีกคน ฉลามที่จูงมือยอดรักออกมาถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเจอสามสาวยืนกันคนละมุม ส้มจี๊ดเห็นหน้าชายคนรักก็ร้องเรียกด้วยความดีใจ เฮียกวงโมโหแทบคลั่งที่ส้มจี๊ดยังอาลัยอาวรณ์ยอดรักไม่เลิกตะโกนโหวกเหวกให้ใครก็ได้ช่วยไปถอยรถคันนั้นให้ทีตนจะได้พาส้มจี๊ดไปจากที่นี่ ชลดาที่เครียดจัดตะโกนตอบ

“เดี๋ยวฉันจะจัดการให้แล้วจะไปและจะไม่กลับมาที่นี่อีก แต่ก่อนอื่นชลต้องการคำตอบจากคุณ...ผู้กองนักรบ ถ้าคุณเป็นคนคนนั้นจริงๆเพราะตอนนี้ชลชักไม่แน่ใจแล้วว่าคุณเป็นใครกันแน่...แม่ชลอยากรู้ว่าคุณจะไปร้องเพลงให้ท่านไหม”

ยอดรักไปงานนี้แน่นอน เมื่อได้คำตอบที่ต้องการชลดาขยับจะไป เขาสั่งให้เธอหยุดอยู่ตรงนั้นแล้วเดินมาจับมือ ประกาศต่อหน้าส้มจี๊ดและริสาเสียงดังฟังชัดว่าตั้งแต่เกิดมาผู้หญิงคนเดียวที่เขารักและจะรักตลอดไปมีคนเดียวเท่านั้นและผู้หญิงคนนั้นคือชลดา ทั้งริสาและส้มจี๊ดน้ำตาไหลพรากสะเทือนใจสุดๆที่ในหัวใจยอดรักไม่มีทั้งคู่อยู่ในนั้น ยอดรักก้าวมายืนประจันหน้ากับชลดาที่เอาแต่ก้มหน้าด้วยความเขิน สั่งให้เธอระวังตรง

เนื่องจากมีสายเลือดทหาร พอได้ยินอย่างนั้นเธอยืนตัวตรงตามองไปข้างหน้า เขาไม่สั่งอะไรอีก ดึงเธอมาจูบอย่างดูดดื่ม ทีแรกเธอเหมือนจะขัดขืนแต่ความต้องการของหัวใจแรงกล้ากว่าจึงปล่อยเลยตามเลย ชะลอเข้าไปหาเธออย่างลำบากใจเพื่อขอกุญแจรถจะได้ช่วยขยับรถให้ ทั้งๆที่ถูกจูบเธอยื่นกุญแจรถให้

เฮียกวงเห็นส้มจี๊ดยืนช็อกเพราะอกหักก็โมโหหึงลากแขนไปขึ้นรถ ริสาเองทนดูภาพบาดตาต่อไปไม่ไหวเดินหนีไปที่รถของสารวัตรกรุ๊นด์ที่จอดห่างออกมา สารวัตรกรุ๊นด์รู้ว่าริสาอกหักดังเปาะก็สงสารจับใจรีบตามไปปลอบใจ ส้มจี๊ดซึ่งอยู่บนรถเฮียกวงที่แล่นออกไปมองยอดรักที่จูบกับชลดาด้วยหัวใจแหลกสลาย สารวัตรกรุ๊นด์พาริสาที่ปวดรวดร้าวใจไม่ต่างจากส้มจี๊ดขึ้นรถขับออกไปอีกทาง

ooooooo

ชลดากลับมามีความสุขอีกครั้งที่ปรับความเข้าใจกับคนรักได้ นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนตอนที่ถูกยอดรักจูบถึงกับยิ้มออกมา จังหวะนั้นภคินีถลาเข้ามากอดเธอไว้ ขอบใจที่ช่วยเป็นธุระเรื่องผู้กองนักรบให้

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

หมดแล้วลุคเท่ "เจี๊ยบ" ไม่มียั้ง เล่นใหญ่ได้ปลดปล่อยอารมณ์

หมดแล้วลุคเท่ "เจี๊ยบ" ไม่มียั้ง เล่นใหญ่ได้ปลดปล่อยอารมณ์
30 พ.ค. 2563
07:00 น.