ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 6
ช่อแพรไม่ยี่หระว่าใครจะปองร้าย เชิดหน้ามาทำงานที่บริษัทเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ดาวประดับคาใจมากและอดรนทนไม่ไหวปรี่ไปถามน้าสาวเรื่องที่ดอนหินกาบ
“น้าช่อรู้ได้ยังไงว่าชาวบ้านพวกนั้นเผาบ้านตัวเอง”
คำถามของหลานสาวทำให้ช่อแพรขมวดคิ้ว ก่อนเหยียดยิ้ม
“อย่าบอกนะว่าไปแค่ไม่กี่วันก็เปลี่ยนเป็นแม่พระ สงสารชาวบ้านพวกนั้นขึ้นมา”
“มันไม่ใช่สงสารหรือไม่สงสารค่ะ แต่ถ้าพวกชาวบ้านไม่ได้เผาบ้านตัวเองจริงๆ ก็เท่ากับเรากำลังซ้ำเติมพวกเขา”
“แล้วถ้าพวกเขาเผาจริงๆล่ะ ฉันไม่ใช่คนที่จะทำอะไรโดยไม่มีหลักฐาน ถ้าเธอคิดว่าชาวบ้านพวกนั้นบริสุทธิ์ก็หาหลักฐานมา...ฉันก็พร้อมจะถอนแจ้งความ”
พูดจบก็ผละไป แต่เพียงอึดใจเดียวก็คิดได้ว่ามีอีกเรื่องต้องจัดการ เรื่องศิวัชนั่นเองที่เธออยากแยกให้ห่างจากดาวประดับก่อนที่อะไรจะเลยเถิดจนเธอควบคุมไม่ได้
“จะไม่กลับบ้านจริงๆเหรอ”
“อย่าเลยค่ะ ดาวอยู่ข้างนอกอย่างนี้สบายใจกว่า”
“ก่อนที่เธอจะพูดอะไรต่อ ฉันอยากให้เธอรู้ไว้ว่าที่ฉันให้เธอกลับไปอยู่บ้านไม่ใช่เพราะฉันทำตัวเป็นน้าสาวที่แสนดีอะไรหรอกนะ ฉันแค่รำคาญปราณนท์เขาเท่านั้นเอง”
ดาวประดับนิ่วหน้า ช่อแพรลอบยิ้มก่อนปั่นหัวหลานสาวเพราะรู้จุดอ่อนของอีกฝ่าย
“เธอคงไม่รู้ใช่ไหมว่าตั้งแต่เธอออกมาอยู่ข้างนอก ปราณนท์เขารู้สึกผิดคิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุ วันๆไม่ทำอะไร ไอ้ปกติที่เศร้าๆซึมๆอยู่แล้วก็ยิ่งไปกันใหญ่ ฉันก็แค่กลัวว่าวันนึงเขาจะฆ่าตัวตายในบ้านแค่นั้นเอง”
ooooooo
นอกจากปั่นหัวดาวประดับให้คิดว่าปราณนท์มีอาการเหมือนซึมเศร้า ช่อแพรยังใช้ธาดาเป็นเครื่องมือ แกล้งบอกเขาเรื่องดาวประดับหลงป่ากับศิวัช
ธาดาที่แวะมาออฟฟิศเขมวัฒน์กรุ๊ปเรื่องคดีเมื่อคราวก่อนได้ยินเรื่องดาวประดับก็ตกใจ ไม่รอช้าไปสอบถามเธอด้วยความเป็นห่วง ดาวประดับอึ้งเพราะไม่คิดว่าเขาจะรู้เรื่องเธอหลงป่า
“อืม...แต่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว”
“แน่ใจนะดาว ไปตรวจดูอีกทีไหม...เดี๋ยวผมไปด้วย”
“นี่ธาดาเป็นเพื่อนหรือเป็นพ่อดาวกันแน่เนี่ย ดาวไม่เป็นไรแล้ว”
“แล้วทำไม...ดาวถึงหลงไปกับนายศิวัชได้ล่ะ เอ่อ...ผมแค่...”
ท่าทางอึกๆอักๆของเขาทำให้ดาวประดับอึดอัด แต่ก็ไม่อยากพูดจาทำร้ายจิตใจ
“นายศิวัชเขาช่วยฉันไว้น่ะ”
ธาดารู้ตัวดีว่าไม่ควรเซ้าซี้เลยขอตัวกลับหลังจากนั้น ทิ้งดาวประดับให้มองตามด้วยความลำบากใจ รู้ดีว่าเขารู้สึกเช่นไรแต่ก็ตอบสนองความรู้สึกฉันคนรักไม่ได้
ศิวกรผูกใจเจ็บช่อแพรมาก มั่นใจว่าเธออยู่เบื้องหลังการตายของศิวัชน้องชายฝาแฝดไม่มากก็น้อย และแผนขั้นแรกของเขาคือหาทางเกาะติดช่อแพรทุกฝีก้าว
เมฆเป็นผู้ช่วยคนสำคัญเหมือนเคย นิ่วหน้าเมื่อได้ยินความต้องการของศิวกรเพื่อนรัก
“แกจะสะกดรอยตามคุณช่อเหรอ”
“ถ้าเราจะเป็นฝ่ายรุก อย่างแรก...เราต้องรู้ความเคลื่อนไหวของเธอ”
“แกเลิกคิดไปได้เลย แกไม่มีทางจับตาดูคุณช่อได้ตลอด เผลอๆคุณช่ออาจส่งไอ้พวกนั้นสะกดรอยแกมากกว่า”
“ฉันไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องตามเธอตลอดเวลานี่ แต่เราต้องรู้ว่าเธอไปไหน...คุยกับใคร ...ทำอะไรบ้าง”
“แล้วแกจะทำยังไง ที่แกพูดมานี่เหมือนแกต้องเข้าไปนั่งในชีวิตเธอเลยนะ”
“ไม่หรอก ยังมีอีกคนที่รู้ชีวิตของเธอว่าวันๆ เธอทำอะไรบ้าง”
ooooooo
