ตอนที่ 6
ช่อแพรว้าวุ่นใจเรื่องศิวัช พิษรักแรงหึงทำให้เธอประสาทเสีย คิดหาทางดึงเขาไว้กับตัว กระนั้นปัญหาที่บริษัทโดยเฉพาะเรื่องโรงไฟฟ้าที่ดอนหินกาบ
ก็นิ่งนอนใจไม่ได้ เธอให้คนตามสืบกระทั่งรู้ว่าตัวการคือนพดล ทั้งจ้างวานให้ปลุกปั่นพวกชาวบ้าน วางแผนเผาบ้านเรือนและปล่อยข่าวเรื่องหุ้นของเขมวัฒน์กรุ๊ป
ข่าวจากเพื่อนนักธุรกิจเรื่องหุ้นของเขมวัฒน์ทำให้ช่อแพรเดินเกมรุกจัดการปัญหาที่ดอนหินกาบ โดยประสานงานกับผู้ว่าราชการจังหวัด ก่อนจะเรียกทีมงานเข้ามาชี้แจง
“ตอนนี้เรื่องที่ดอนหินกาบฉันได้ฝากเรื่องให้ท่านผู้ว่าฯดูแลแล้ว ส่วนเรื่องคดีความก็ให้ฝ่ายกฎหมายจัดการไปแล้วกัน แต่ประเด็นหลักที่ฉันเรียกทุกคนมาประชุมไม่ใช่เรื่องนี้”
เมทินีใจไม่ดี เสียวสันหลังวาบเพราะแอบร่วมมือกับนพดลปล่อยข่าวเสียๆหายๆเกี่ยวกับเขมวัฒน์กรุ๊ปเพื่อทำลายชื่อเสียงของช่อแพร รวมถึงทำให้หุ้นของเขมวัฒน์ราคาตก
ช่อแพรรู้ดี แกล้งพูด “เมื่อสองวันที่แล้วมีคนปล่อยข่าวว่าเขมวัฒน์จะมีการเปลี่ยนตัวประธานกรรมการบริหารทำให้หุ้นของเขมวัฒน์ตกไปหลายบาท”
ทุกคนในห้องประชุมมองหน้ากันเครียดๆ ช่อแพรเหยียดยิ้ม ปรายตามองเมทินี
“ฉันไม่รู้ว่าใครในห้องนี้เป็นคนปล่อยข่าว ฉันแค่อยากขอบคุณเขาที่ทำให้ฉันได้ช้อนซื้อ
ของถูกลอตใหญ่เลย เอาล่ะ...ฉันมีเรื่องจะบอกทุกคน
แค่นี้แหละ ใครมีอะไรก็ไปทำกันได้แล้ว”
บรรดาผู้เข้าร่วมประชุมแยกย้าย เมทินีจะลุกตามแต่ช่อแพรรั้งไว้ รอจนอยู่ลำพังจึงเปิดฉาก
“เธอคิดว่าทำไมถึงมีข่าวเรื่องจะเปลี่ยนตัวฉันออกมา”
“นั่นสิคะ เมเองก็ยังงงว่าข่าวพวกนี้มันจากไหน”
“คนที่ปล่อยข่าวคงคิดว่าฉันน่าจะถูกเก็บที่ดอนหินกาบ”
“เอ...พวกนั้นจะรู้ได้ยังไงคะว่าจะมีคนทำร้ายคุณช่อ”
“นั่นสิ...อย่าว่าแต่รู้เรื่องฉันจะโดนทำร้ายเลย พวกนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันไปดอนหินกาบ คนที่รู้มีแค่เธอคนเดียว”
พูดพลางสบตานิ่ง เมทินีถึงกับใจสั่น ตอบตะกุกตะกัก
“เอ่อ...คุณช่อคงไม่คิดว่าเป็นเมใช่ไหมคะ”
“จะใช่หรือไม่ใช่ฉันไม่สนหรอกนะ แต่ถ้ามีเรื่องอย่างนี้อีก...ปราณนท์ก็ช่วยเธอไม่ได้!”
เมทินีสติแตกมาก แผนที่วางไว้จะทำลายชื่อเสียงของช่อแพรพังไม่เป็นท่า เลขาสาวไม่รอช้าโทร.หานพดลคู่ขาและผู้สมรู้ร่วมคิดในแผนนี้ทันที นพดลรับสายด้วยน้ำเสียงห้วนจัด
“ยังจะกล้าโทร.มาอีกเหรอ”
“ฉันต่างหากที่ต้องถามคุณว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
“จะเกิดอะไรล่ะ ก็นังนั่นไม่ได้ไปตามที่เธอให้ข้อมูลฉันไง”
“ว่าไงนะ! แล้ว...แล้วเธอรู้ไหมว่าเป็นฝีมือคุณ”
“ฉลาดอย่างนังนั่น...คิดว่าเธอจะไม่รู้หรือไง”
คำตอบของคู่ขาหนุ่มทำให้เมทินีนั่งไม่ติด
“แล้วคุณช่อรู้ไหมว่าฉันแอบส่งข่าวให้คุณ”
“ไม่หรอก...ถ้าเธอไม่ทำอะไรให้เป็นพิรุธจนยัยนั่นจับได้”
เมทินีหน้าซีด มือสั่น พลันก็คิดได้ยุส่งเขา
“ไหนๆเธอก็รู้แล้ว ทำไมคุณนพดลไม่แลกไปเลยล่ะคะ”
“แล้วทำไมเธอไม่ทำเองล่ะ ฉันอยากรู้จริงๆว่าคุณช่อทำอะไรเธอไว้หรือไง เธอถึงแค้นจนอยากให้เธอตาย”
นพดลสวนอย่างหัวเสีย เมทินีเจ็บใจแต่ก็ไม่ยอมบอกสาเหตุที่แค้นช่อแพร
“ฉันก็แค่เห็นว่าไหนๆเธอก็รู้แล้วว่าเป็นฝีมือคุณ แล้วคุณก็บอกเองว่าไม่เคยกลัวคุณช่อ หรือว่าเก่งแต่ปากคะ”
“หุบปากไปเลย ฉันไม่เคยกลัวนังนั่น แค่มันยังไม่มีโอกาส แต่ถ้าเมื่อไหร่ถึงเวลาล่ะก็...ฉันไม่เอายัยนั่นไว้แน่!”










