ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 6
ศิวกรไม่ได้กลับบ้านทันทีแต่แวะซื้อมือถือเครื่องใหม่ เตรียมโหลดไฟล์จากแฟลชไดรฟ์ของศิวัช แต่ไม่ทันได้ทำ เมฆก็โทร.วิดีโอคอลเข้ามาเสียก่อน
นักข่าวหนุ่มแปลกใจมากเพราะเพิ่งวางสายจากเพื่อนรักเมื่อตอนถึงบ้าน กระนั้นก็ตัดสินใจรับสาย พลันก็ได้เบิกตาโพลงเมื่อเห็นสภาพเมฆ
ถูกมัดติดเก้าอี้ สะบักสะบอมไปทั้งตัว!
พวกชายชุดดำนั่นเองที่มาดักรอเมฆที่คอนโดและจับเป็นตัวประกัน
“แกคิดว่าตัวเองฉลาดมากหรือไง!”
ศิวกรโกรธมาก ตะคอกถาม “พวกแกจะทำอะไร”
“ถ้าแกส่งของมาให้พวกเราดีๆก็จบแล้ว ไอ้นี่ไม่น่าจะมาเจ็บตัวเพราะแกเลย”
จบคำก็ส่งสัญญาณให้ลูกน้องลากเมฆไปที่ระเบียงคอนโด เมฆร้องโวยวายเพราะระเบียงห้องสูงไม่น้อย หัวหน้ากลุ่มชายชุดดำเหยียดยิ้มเหี้ยม “มีอะไรจะสั่งเสียไหม”
ศิวกรหน้าซีด โพล่งลั่น “ไม่...ไม่นะ...พวกแกต้องการอะไร อย่าทำนะ...ฉันขอร้อง”
“รู้ไว้ด้วยว่าเพื่อนแกตายเพราะแก!”
กลุ่มชายชุดดำตัดสายไปแล้ว ศิวกรตาลีตาเหลือกขับรถออกจากบ้านไปหาเมฆที่คอนโด เพียงเพื่อจะพบว่าทั้งหมดเป็นแค่แผนขู่ เมฆยังไม่ตาย แค่โดนซ้อมจนสลบเหมือดเท่านั้น
ดาวประดับไม่รู้เรื่องเมฆ กลับกรุงเทพฯก็มาพักกับฉัตรชิตาที่คอนโดของอีกฝ่าย
“แกอยู่ที่นี่ได้สักพักเลย แม่กับน้องฉันไปเยี่ยมยายสองอาทิตย์กว่าจะกลับ”
“ขอบใจนะฉัตร ฉันกำลังรีบหาคอนโดเช่าอยู่”
“ออกมาอยู่ข้างนอกน่ะดีแล้ว ขืนกลับไปอยู่ที่บ้านรับรองแกโดนคุณช่อกินหัวแน่ แกเห็นไหม... พอคุณช่อรู้ว่าแกหลงป่ากับนายศิวัชตานี่เขียวปั๊ดเลย”
“พอเถอะฉัตร ฉันเหนื่อยแล้ว”
“งั้นเปลี่ยนเรื่องก็ได้...แล้วตอนแกหลงป่า
กับนายศิวัช...ทำอะไรกันบ้างอ่ะ”
แววตากรุ้มกริ่มของฉัตรชิตาทำให้ดาวประดับนึกประหม่าแต่แสร้งทำตาขวางกลบเกลื่อน ฉัตรชิตามองมาอย่างรู้ทัน แกล้งแหย่เพื่อนรัก “เอ้า...ก็ฉันอยากรู้นี่ว่ามันจะเหมือนในละครไหมที่พระเอกนางเอก
ไม่ถูกกัน แต่พอหลงป่าด้วยกันเท่านั้นแหละ...ออกจากป่าก็รักกันดูดดื่มเลย”
“ก็เป็นอย่างนั้นแหละ” ดาวประดับแกล้งเออออ ก่อนถลึงตา “แกจะบ้าเหรอฉัตร เราคงดูละครกันคนละเรื่องแล้วล่ะ เรื่องนี้พระเอกกับนางเอกมีแต่จะเกลียดกันมากขึ้น”
ฉัตรชิตาทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ ดาวประดับต้องเสเปลี่ยนเรื่องชวนไปกินข้าว ฉัตรชิตาอยากอวดร้านโปรดของตัวเองใจแทบขาด แต่ไม่ทันสมใจ ดาวประดับก็เปลี่ยนใจดื้อๆขอตัวอยู่ในห้องคนเดียว
ooooooo
เมฆรู้สึกตัวหลังจากนั้นไม่นาน เห็นหน้าศิวกรก็โพล่งถามทันที
“ไอ้กร...แกให้คลิปตำรวจไปแล้วใช่ไหม”
ศิวกรส่ายหน้า เมฆหัวเสียมาก เจ็บใจที่
โดนลอบกัด
“ไอ้กร! แกไม่น่ากลับมาหาฉันเลย”
“แล้วแกจะให้ฉันดูพวกมันฆ่าแกหรือไง”
เมฆถอนใจยาว พยายามตั้งสติและลำดับเรื่องราว “มันบอกว่านี่เป็นการสั่งสอนที่พวกเราซ้อน แผนมัน มันจะติดต่อมาอีกที กร...แกเอาคลิปมาให้ฉัน”
“ทำไม...แกจะทำอะไร”
“ฉันก็จะเอาไปให้ตำรวจ แล้วให้ตำรวจไปจับคุณช่อแพรไง”
ศิวกรปฏิเสธเพราะยังแค้นไม่หาย “ไม่! ฉันไม่อยากให้เธอโดนจับ”
“ว่าไงนะ...แกหมายความว่าไง”
“แกคิดว่าสิ่งที่เธอทำกับไอ้วัช...ทำกับแก แล้วแค่โดนจับมันพอแล้วเหรอ เธอจะต้องชดใช้! ฉันจะทำให้เธอทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตกนรก!”
