ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 6
“ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นแค่การทะเลาะวิวาท...คุณเมทินีว่ายังไงครับ”
เมทินีไม่กล้าสบตาเจ้านายสาว ก้มหน้ายอมรับผิด กระนั้นช่อแพรก็ไม่ยอมจบ
“เดี๋ยวก่อนค่ะ ดิฉันจะแจ้งความว่าคุณเมทินีบุกรุกคอนโดดิฉันค่ะ”
ดาวประดับได้ยินทุกอย่าง ตกใจและไม่พอใจมาก ปรี่ไปหาช่อแพรที่เพิ่งเสร็จจากการสอบปากคำทันที
“ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอคะ อาเมยอมให้น้าช่อ แล้ว ทำไมน้าช่อ...”
“เธอไม่รู้อะไร...หุบปากไปดีกว่าดาวประดับ”
“แล้วน้าช่ออยากให้ดาวรู้อะไรล่ะคะ ดาวจะได้ เข้าใจว่าทำไมน้าช่อถึงต้องทำแบบนี้”
ช่อแพรไม่สะทกสะท้าน หมุนตัวกลับไปหาเรื่องเมทินีที่นั่งหน้าจ๋อยอยู่ไม่ไกล
“ก้มหน้าทำไม ทีตอนนี้ทำไมไม่อวดเก่งอีกล่ะ เอาสิ...อยากโชว์นักไม่ใช่เหรอ”
เมทินีนิ่วหน้า “คุณช่อพูดเรื่องอะไรคะ เมไม่เข้าใจ”
“เธอไม่ต้องทำเป็นกลัวฉันหรอก ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนยังไง ต่อหน้าก็ทำกลัวแต่ลับหลังเธอมันก็นังงูพิษดีๆนี่เอง”
“คุณช่อฟังเมก่อนค่ะ เมกับศิวัชไม่ได้ทำอะไรกันจริงๆนะคะ”
ช่อแพรเหยียดยิ้ม ควักมือถือมาเปิดภาพและคลิปที่อีกฝ่ายส่งมา เมทินีเห็นแล้วช็อก
“ไม่...เมไม่ได้เป็นคนส่งนะคะคุณช่อ”
“คิดว่าทำอย่างนี้แล้วมันทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นใช่ไหม”
“ไม่นะคะคุณช่อ”
“ดูเธอจะภาคภูมิใจกับการลักกินขโมยกินของคนอื่นจังเลยนะ แต่ฉันไม่ว่าอะไรหรอกเพราะคนประเภทเธอก็เป็นได้แค่เครื่องรองรับอารมณ์ วันๆก็ซุกหัวแอบอยู่ในที่มืด ทั้งชีวิตไม่มีค่าพอแม้แต่จะประกาศตัวเป็นเจ้าของผู้ชายสักคน”
เมทินีไม่ได้เจ็บปวดกับคำพูดถากถางของช่อแพร แต่กลัวมากกว่าว่าตัวเองจะเดือดร้อนที่ทำให้อีกฝ่ายโกรธ
“คุณช่อ...เมไม่รู้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้น ยกโทษให้เมนะคะ”
สมภพสงสารและเห็นใจ พยายามช่วยพูดแต่ไม่ได้ผล ช่อแพรโกรธมาก ยื่นข้อเสนอให้เลขาสาว
“เอาสิ...กราบที่เท้าฉันแล้วฉันจะยกโทษให้”
ดาวประดับตั้งท่าจะห้ามแต่เมทินีก็รั้นจะทำ ช่อแพรสะใจมาก ประกาศทิ้งท้าย
“ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็ไปที่ออฟฟิศ...เก็บของของเธอออกไปซะ ฉันไม่อยากเห็นอะไรที่มันขวางหูขวางตา!”
เมทินีหน้าซีดเผือด ละล่ำละลักถาม “หมาย... หมายความว่าไงคะ”
“ฉันไล่เธอออก...ชัดหรือยัง”
ดาวประดับทนไม่ไหว โพล่งแทรก “อาเมขอโทษแล้ว ทำไมน้าช่อยังไล่อาเมออกอีกคะ”
“ฉันบอกว่าฉันจะยกโทษให้ ไม่ได้บอกว่าจะไม่ไล่ออกนี่”
ooooooo
ศิวกรสาแก่ใจมากเมื่อรู้เรื่องช่อแพรตบตีเมทินีจนต้องขึ้นโรงพัก เมฆไม่เห็นด้วยแต่ก็พูดไม่ออกเมื่อศิวกรบอกเรื่องเมทินีเป็นตัวการให้ศิวัชเลิกกับแฟนเก่าที่คบมานาน
ดาวประดับกลับบ้านในสภาพหมดแรง ปราณนท์ รอคุยด้วยอยู่แล้ว
“อาเมโทร.มาหาพ่อแล้วใช่ไหมคะ”
“เมบอกว่าเธอถูกนายศิวัชนั่นหลอกไปที่คอนโด ของช่อแพร”
“ดาวก็ไม่รู้ว่าเรื่องจริงเป็นยังไงแต่คงต้องให้น้าช่ออารมณ์เย็นลงค่อยให้น้าช่อคิดเรื่องที่จะให้อาเมออกอีกที”
“เรื่องนั้นพ่อก็ห่วง แต่ที่พ่อห่วงจริงๆคงเป็น เรื่องที่เมบอกว่าถ้านายศิวัชนั่นตั้งใจทำเรื่องนี้จริงๆ... น้าช่อจะรู้ไหม”
“พ่อก็รู้ว่าน้าช่อเป็นคนฉลาดทันคน”
