สุภาพบุรุษชาวดิน
ตอนที่ 5
กินข้าวแล้วไปเข้าห้องน้ำ อ้อถามหนูดีว่ากำลังประชดพี่วศินอยู่ใช่ไหมตนรู้ว่าหนูดีไม่ชอบพี่อ้น
“ใครๆก็อยากให้หนูดีคบกับพี่อ้นนี่ หนูดีก็จะลองคบดู”
“อย่าฝืน...อย่าประชด...อย่าทำแบบนี้ หนูดีทำแบบนี้เป็นการให้ความหวังกับพี่อ้น ไม่ยุติธรรมกับพี่อ้น เหมือนกัน” หนูดีรู้สึกผิดขอโทษอ้อ ถามว่าไม่โกรธตนใช่ไหมที่ทำแบบนี้ “ไม่หรอก อ้อเข้าใจ แต่อยากให้หนูดีคิดดูให้ดี เพราะสุดท้ายหนูดีจะไม่มีความสุข จะลำบากใจเอง”
เมื่อวรกิจรู้เรื่องภัสสรคุยกับวศินสั่งให้เลิกคบกับหนูดีและยังวางแผนกับสุดาวรรณจะให้หนูดีกับอ้นหมั้นกันไว้ก่อน เขาไปหาวศินที่มหาวิทยาลัยขอโทษแทนภัสสรและขออย่าได้ถือสาเขาเลย และที่ตนทะเลาะกันก็เพราะความเห็นไม่ตรงกัน ไม่เกี่ยวกับวศินเลย วศินว่าแต่คุณภัสสรหวังดีกับหนูดี วรกิจแย้งว่า
“ใช่ ลุงไม่เถียง แต่เขาไม่รู้ว่าความหวังดีของเขากำลังทำร้ายหนูดี”
วศินบอกว่าคุณอ้นกับหนูดีก็เหมาะสมกันดี วรกิจถามว่าความเหมาะสมคืออะไร? วศินบอกว่าเป็นคนชนชั้นเดียวกัน ฐานะเดียวกัน
“ถ้างั้นคำว่าเหมาะสมของเราก็ไม่เหมือนกันแล้วล่ะ ลุงว่า...เหมาะสมคือพอดี ไม่จำเป็นต้องเหมือนแต่ต้องพอดี คุยกันได้พอดี เข้าใจกันพอดี รักกันพอดี ไม่เกี่ยวกับชนชั้นหรือฐานะอะไรเลย สำหรับลุงคนที่เหมาะสมกับหนูดีคือคนที่หนูดีรักและหนูดีเลือกต่างหาก...ลุงอยากให้วศินเห็นด้วยกับลุงนะ”
วรกิจพูดแล้วยิ้มให้กำลังใจวศิน ทำให้เขาได้มุมมองที่สว่างขึ้นในใจ...
ooooooo
วศินเลิกเรียนแล้วเดินเข้าห้องพยาบาลเพื่อช่วยอาจารย์ อาจารย์มีธุระพอดีจึงฝากวศินให้ดูแลแป๊บนึง
ลลิดาเห็นวศินเดินเข้าห้องพยาบาลก็ทำอุบายเดินไปหาอ้อกับหนูดีที่เรียนเสร็จออกมา แกล้งทำเป็นปวดท้องแวะเข้าห้องน้ำ เข้าไปนานจนอ้อกับหนูดีสงสัย พอออกมาก็บอกว่าตนเพลียมากรบกวนหนูดีไปขอยาให้หน่อยแล้วทำเป็นปวดท้องเข้าห้องน้ำอีก อ้อจึงอยู่เป็นเพื่อน
หนูดีไปขอยาที่ห้องพยาบาลเจอวศินต่างมองกันอึ้ง ลลิดาแอบตามมาเห็นหนูดีเข้าไปในห้องพยาบาลแล้วก็พลิกป้าย “ปิดบริการ” เพื่อไม่ให้คนอื่นเข้าไป จากนั้นหยิบมือถือโทร.บอกอ้นว่าพอดีตนไม่สบายให้หนูดีไปขอยาที่ห้องพยาบาล แต่ไปนานมากยังไม่กลับ รบกวนเขาไปดูให้หน่อยไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า
หนูดีบอกวศินว่ามาขอยาแก้ปวดท้อง วศินถามว่าอาการเป็นยังไง ดูสีหน้าหนูดียังปกติ หนูดีบอกว่าไม่ใช่ตนแต่เพื่อนเป็น วศินให้รอสักครู่แล้วไปจัดยาให้ หนูดีมองงอนๆที่เขาไม่มีทีท่าจะดีกับตน
วศินจัดยาเสร็จเอามาให้หนูดี อดคิดถึงคำพูดของวรกิจเรื่องความเหมาะสมไม่ได้ ความรู้สึกลึกๆ ที่มีอยู่ทำให้เขาจับมือหนูดีที่ยื่นมารับยาไว้ไม่ปล่อย ถามว่า
“คุณหนูดีชอบคุณอ้นหรือเปล่าครับ?” หนูดีถามว่าเกี่ยวอะไรกับนายด้วย “ผมถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองพอจะมีโอกาสแก้ตัวไหม”
หนูดีเขินแต่ทำเสียงแข็งบอกให้ปล่อย ดึงซองยาอย่างแรงจนตัวเองเสียหลักเซจะล้ม วศินรับได้ทันต่างมองหน้ากันตกอยู่ในภวังค์ วศินถามอีกว่า “คุณหนูดีจะให้โอกาสผมอีกครั้งได้ไหมครับ”
หนูดียังไม่ทันตอบ อ้นก็ผลักประตูเข้ามาเห็นภาพบาดตาพอดี! อ้นพุ่งเข้าจะต่อยวศิน หนูดีห้ามไว้ บอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไร แต่ตนล้มแล้วเขามาช่วย อ้นจึงเร่งให้รีบไปกันเพราะพวกคุณแม่รอทานข้าวอยู่ หนูดีขอบคุณวศินเรื่องยา วศินยิ้มรับ อ้นไม่พอใจดึงมือหนูดีออกไปเลย
ลลิดาแอบดูอยู่ตลอดเวลา พึมพำกับตัวเอง “แค่นี้ก็โอเค” สมใจที่แผนการของตัวเองสำเร็จ
อ้นพาหนูดีไปที่ร้านอาหารหรูที่แม่ทั้งสองรออยู่ อ้นรู้เรื่องก่อนแล้วแต่ทำเป็นไม่รู้ คอยผสมโรงตามแม่ๆไปใจกระหยิ่ม
สุดาวรรณอ้างว่าแม่สองคนคุยกันแล้วเห็นตรงกันว่าให้ลูกสองคนหมั้นกันไว้ก่อน หนูดีตกใจบอกว่าเราสองคนไม่ได้คบกันแบบแฟน สุดาวรรณอ้างว่าสองคนไปไหนมาไหนด้วยกัน อย่างเมื่อเช้าอ้นก็ไปรับหนูดีไปส่งมหาวิทยาลัยไม่ใช่หรือ เดี๋ยวสังคมจะมองไม่ดี ครอบครัวเราทั้งสองตระกูลไม่เคยมีเรื่องเสียหายมาก่อน ยิ่งหนูดีเป็นผู้หญิงด้วย พวกเราเป็นห่วงชื่อเสียงของหนูดี
แล้วตีขลุมว่าหนูดีก็ชอบพี่อ้นอยู่เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่โทร.หาพี่เขาหรอก ขณะที่หนูดีกำลังมึนงง สุดาวรรณก็รวบรัดว่า
“พอหมั้นแล้ว ต่อไปจะไปไหนมาไหนด้วยกันก็ไม่มีใครเขาว่าอะไร จริงไหมจ๊ะ”
หนูดีเครียดมาก แต่ต้องพยายามเก็บอารมณ์ อ้นดีใจดี๊ด๊าคิดว่าตัวเองชนะแล้ว
แต่เวลาเดียวกันนั้น...สรวิชญ์คิดทบทวนเรื่องในอดีตที่มีปัญหากันเพราะอมราไม่พอใจที่สุดาวรรณส่งวศินไปเรียนโรงเรียนอนุบาลคนละระดับกับอ้นที่เรียนในโรงเรียนที่ดีที่สุดในเวลานั้น อ้างว่าจะเป็นผลดีกับวศินไม่ถูกเปรียบเทียบเรื่องเมียหลวงเมียน้อย
อมราไม่พอใจ ปรามสุดาวรรณว่า อย่าคิดว่าตนรู้ไม่ทันว่าเธอกำลังกดวศินให้ต่ำกว่าลูกตัวเอง สรวิชญ์ถือข้างสุดาวรรณติงว่าคุณแม่คิดมากเกินไปแล้ว อมราเตือนสรวิชญ์ว่าตามเมียให้ทันบ้าง สุดาวรรณตัดบทอย่างน้อยใจว่าต่อไปนี้เรื่องวศินกับวาดตนจะไม่ยุ่งด้วย แล้วขอตัวไปเลย
