สวยซ่อนคม
ตอนที่ 3
เจียอิงในคราบอ้ายผิงตาเป็นประกายแต่ไม่ยอมเฉลยว่ามีงานพิเศษให้เสียนทำที่ตรัง ไม่รู้เลยว่าวันเดียวกันนั่นเอง...ง้วนลูกน้องเหลียง คนสนิทของสุ้ยไถ่ที่ถูกส่งไปสืบเรื่องยักยอกเงินที่ตรังได้เบาะแสบางอย่าง
ง้วนปลอมเป็นคนงานแฝงตัวในอู่เรือของบริษัทฯ เห็นเรือบรรทุกสินค้าโดนดัดแปลงหลายลำจึงควักมือถือถ่ายรูปส่งให้สุ้ยไถ่ สุ้ยไถ่เปิดดูสีหน้าเคร่งเครียดก่อนหันไปหารือเหลียง
“เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ...ค่าซ่อมเรือที่ส่งมาเบิกถึงได้สูงมากผิดปกติ เราปล่อยปละละเลยมานาน คนเก่าคนแก่ของเราก็แทบไม่เหลือ นายเสียนก็ไม่ได้ เรื่อง ส่งเรื่องมายังไงก็อนุมัติให้เบิกไปเรื่อยเปื่อย”
“นายคนใหญ่แน่ใจหรือครับว่าคุณเสียนไม่มีส่วนรู้เห็น”
“ผมถึงต้องลงไปดูด้วยตัวเองไง อาเหลียงช่วยเตรียมมือดีๆไปกับผมด้วยแล้วกัน”
ooooooo
หลังออกจากบริษัทฯและมอบหมายเหลียงให้เตรียมเรื่องลงตรัง สุ้ยไถ่ก็ไปบ้านอันซินเพราะมีบางอย่างต้องทำโดยอ้างกับคนในบ้านว่ามารอรับอ้ายผิงไปกินมื้อค่ำตามนัด
หวาสาวใช้บ้านอันซินเชื่อสนิทรีบไปตามอ้ายผิง สุ้ยไถ่เห็นทางสะดวกจึงแอบไปหาเก้าในห้องเจ้าสัวฟัง
“นายคนใหญ่...มาไงครับนี่”
“มารับคุณหนูใหญ่ไปกินข้าวน่ะ แต่แวะมาเยี่ยมเจ้าสัวก่อน เจ้าสัวเป็นไงบ้าง”
“ดูเอาเองเถอะครับ มีแต่ทรงกับทรุด หมอก็ไม่มีรักษา”
เก้าพ่อบ้านเก่าแก่ส่งสายตาไปทางเจ้าสัวฟัง สุ้ยไถ่เห็นแววตาวิงวอนขอความช่วยเหลือก็สะเทือนใจมาก
“ฟังให้ดีนะอาเก้า...ฉันพาซุนหลิงไปพบซินแสมาแล้ว ซินแสจะสอนซุนหลิงฝังเข็ม คืนนี้เขาจะเอายามาให้อาเก้าต้มให้เจ้าสัวและจะมานวดเจ้าสัวทุกคืน อาเก้าต้องเปิดประตูหลังทิ้งไว้และคอยดูต้นทางอย่าให้ใครรู้เป็นอันขาด”
“แต่ตอนนี้คุณหนูใหญ่ให้ยาบำรุงนี่มา”
สุ้ยไถ่รับยาเม็ดหน้าตาประหลาดไปดู “อาเก้าให้เจ้าสัวกินไปกี่วันแล้ว”
เก้าหน้าเจื่อนแต่ก็ยอมเล่าตามจริง “ตั้งแต่วันแรกที่คุณหนูใหญ่เอามาให้ เธอมายืนดู...บางวันเธอก็มาป้อนเอง แต่วันไหนไม่มาอั๊วก็เอาซ่อน กลัวมันจะไปตีกับยาจีน”
“ดีแล้วล่ะ...ฉันก็ว่ายังไม่น่าเปลี่ยนยาตอนนี้ อย่าให้คุณหนูใหญ่รู้ล่ะเดี๋ยวเขาจะเสียใจ ทุกคนก็อยากให้เจ้าสัวหายด้วยกันทั้งนั้น...ส่วนยาเม็ดนี้ฉันขอไปดูหน่อยนะ”
สุ้ยไถ่มั่นใจว่ามีบางอย่างผิดปกติ ยาเม็ดของ อ้ายผิงไม่น่าใช่ยารักษาอาการเจ้าสัวฟัง กระนั้นเขาก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้กับเก้าแต่เลือกพูดความจริงบางส่วนเพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัย สุ้ยไถ่จับมือเจ้าสัวฟังพลางให้กำลังใจ
“อดทนอีกหน่อยนะครับ เจ้าสัวจะต้องหายแน่ๆ”
“คุณหนูใหญ่รู้หรือเปล่าเนี่ยว่านายคนใหญ่เข้ามาเยี่ยมเจ้าสัว”
“ไม่รู้หรอก...ฉันไปล่ะ มีอะไรก็บอกซุนหลิงแล้วกัน ดูแลซุนหลิงด้วยนะอาเก้า...อย่าให้ใครจับเขาได้เด็ดขาด!”
เก้าพยักหน้า สัญญาหนักแน่น “ไว้ใจอั๊วได้”
ooooooo
