สวยซ่อนคม
ตอนที่ 3
“ว่ายังไงล่ะ...เธอมีอะไรเสียหายบ้าง ถ้าไม่มีก็เป็นอันว่าเรื่องนี้ฉันขอจัดการเองก็แล้วกัน”
เหลาไท่ตัดบทเสียงเรียบ เจียอิงในคราบอ้ายผิง เจ็บใจมากแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากขอตัวกลับทันที ซุนหลิงได้แต่มองตามหลังพี่สาวคนละแม่ที่ท่าทางเปลี่ยนไปจากเดิมราวกับเป็นคนละคนด้วยแววตาตื่นกลัวสุดขีด เหลาไท่ได้แต่มองมาด้วยความเห็นใจ ...ดูท่าเด็กสาวในอุปการะจะเจอศึกในครอบครัวหนักจริงๆ
ooooooo
อ้ายผิงฮึดฮัดกลับไปแล้วแต่ซุนหลิงกลัวไม่หาย เหลาไท่ต้องเรียกมาคุยเพื่อเรียกสติ
“ยังไงเธอก็ต้องเข้าไปในบ้านนั้นเพื่อดูแลอาปา ของเธอให้ได้สินะ”
“ค่ะ...หนูเป็นห่วงอาปา ไม่มีใครนวดให้อาปา”
เหลาไท่ถอนใจยาว ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องผิดสักนิดที่ซุนหลิงทำแบบนั้น “พี่สาวเธอก็แปลกที่ไม่คิดช่วยเธอเลย เฮ้อ...เอาเถอะ...แต่ฉันก็ไม่อยากให้เธอต้องเข้าบ้านนั้นแบบหลบๆซ่อนๆและถูกจับได้แบบนี้อีก”
ซุนหลิงหน้าเสียกลัวถูกสั่งห้ามไม่ให้ไปหาพ่อ แต่ผิดคาดเหลาไท่กลับคิดช่วยให้เธอเข้าไปบ้านนั้นง่ายขึ้น
“เอาอย่างนี้...เธอฟังฉันให้ดี...ในเมื่อเธอเป็นคนของบ้านเทียนซั่งนี้แล้ว...เธอคือหลานสาวของฉัน ต่อไปเรียกฉันว่าเหลาไท่ ดังนั้นถ้าเธอจะเข้าไปบ้านนั้นอีกเธอก็จะต้องไปแบบหลานสาวของฉัน”
คำสั่งของเหลาไท่ทำให้ซุนหลิงอึกอัก ตั้งท่าจะค้านเหมือนเคยแต่ก็ถูกตัดบท
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น แล้วก็เลิกแต่งตัวแบบนี้ด้วย!”
สุ้ยไถ่ไม่รู้เรื่องวุ่นวายที่บ้าน แวะเอายาของเจ้าสัวฟังไปให้นัททีที่โรงพยาบาลแต่เช้าเพราะอยากให้อีกฝ่ายช่วยเช็กว่าเป็นยาประเภทไหน นัททีรับปากแต่ไม่วายถามถึงเรื่องที่ฝาแฝดทะเลาะกันเมื่อคืน สุ้ยไถ่ถอนใจหนักหน่วงก่อนเล่าแบบเสียไม่ได้ว่าเป็นเรื่องผู้หญิง...และผู้หญิงคนนั้นก็คืออ้ายผิง
นัททีไม่อยากเชื่อหูว่าฝาแฝดเพื่อนรักจะทะเลาะกันเรื่องผู้หญิง แกล้งเย้าเพื่อนว่าอ้ายผิงอาจจำฝาแฝดสลับกันเลยเปลี่ยนใจจากส่งไห้ไปหาสุ้ยไถ่ สุ้ยไถ่ไม่ขำด้วยหวิดถีบเพื่อนที่แซวแรงแล้วหากไม่ฉุกใจคิดว่าข้อสันนิษฐานเรื่องสลับตัวหรือปลอมตัวอาจเป็นไปได้...
ooooooo
ซูเจ็งหรืออาเน้ยลูกสาวคนเล็กของเซียะเนี้ยกับเจ้าสัวฟังหลงประพนธ์พี่ชายจอมเจ้าชู้ของ ประภาเพื่อนรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เด็กสาวแอบหนีเที่ยวกลางคืนกับเขาทุกวันจนเว่ยคนขับรถเริ่มประสาทเสียกลัวถูกเซียะเนี้ยจับได้ว่าไม่ได้ไปรับลูกสาวคนเล็ก กระทั่งวันนี้ซูเจ็งถึงขั้นโดดโรงเรียนไปพลอดรักกับประพนธ์ที่คอนโดของเขาทั้งวัน
