ตอนที่ 3
หลังตกลงกับซินแสได้สุ้ยไถ่ก็ไปส่งซุนหลิงที่บ้านเช่าของหง สองแม่ลูกคุยกันถึงเรื่องต่างๆ ก่อนปิดท้ายด้วยเรื่องที่ซุนหลิงจะแอบเข้าบ้านอันซินไปนวดและฝังเข็มให้เจ้าสัวฟัง
“แอบเข้าไปแบบนั้นมันอันตรายนะลูก ถ้าเกิดเขาจับเราได้อีกล่ะ ม้าไม่อยากคิดเลย”
“มันก็ต้องเสี่ยงล่ะม้า เพื่ออาปาต่อให้ลำบากกว่านี้อีกร้อยเท่าหนูก็จะทำ ซินแสบอกว่าอาปามีโอกาสหาย ม้าไม่อยากให้อาปาหายหรอกหรือจ๊ะ”
“อยากสิ...แต่ที่ม้าห่วงคือลูก...อย่าประมาทให้เขาจับได้ก็แล้วกัน”
“ม้าอย่าห่วงเลย หนูจะระวังตัวให้ดี”
ซุนหลิงรับปากแม่ เชื่อมั่นว่าจะดูแลตัวเองได้ กระทั่งซุนเหมยกลับจากโรงเรียนตอนเย็น สองพี่น้องจึงมีโอกาสคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะเรื่องที่อ้ายผิงไล่ซินแสออก
“ไม่น่าเชื่อ...ทำไมพี่อ้ายผิงใจดำขนาดนี้ เขาไล่ซินแสทำไม เขาจะรักษาอาปาตามมีตามเกิดอย่างนั้นน่ะหรือ”
“พี่ก็สงสัยทำไมพี่อ้ายผิงเปลี่ยนไปอย่างนี้ พูดจาก็ไม่เหมือนเดิมเหมือนไม่ใช่คนที่เราเคยรู้จัก”
“หรือว่าเขาไม่ใช่พี่อ้ายผิง”
“ไม่ใช่แล้วจะเป็นใครล่ะ”
“ไม่รู้สิ...เป็นใครปลอมตัวมาอย่างในหนังมั้ง”
“เพ้อเจ้อนะเราน่ะ”
สองสาวพี่น้องยิ้มให้กันก่อนสายตาซุนหลิงจะเหลือบเห็นหนังสือนิทานเรื่องเจ้าหญิงนิทรา ของรักของหวงของเธอที่เจ้าสัวฟังซื้อให้และอ้ายผิงพี่สาวคนละแม่มักอ่านให้เธอกับน้องสาวฟังก่อนนอนเสมอ
ภาพอดีตทำให้ซุนหลิงน้ำตาไหล เช่นเดียวกับเหมยแม่แท้ๆของเจียอิงซึ่งยังอยู่ห้องพักของหมอโซวในฮ่องกง อดีตสาวใช้และเมียน้อยเจ้าสัวฟังแวะเยี่ยมอ้ายผิงตัวจริงที่นอนเป็นเจ้าหญิงนิทราในห้องพักแขก พลันบทสนทนาระหว่างตนกับเจียอิงลูกสาวเมื่อหลายเดือนก่อนก็ผุดในหัว
เจียอิงสาแก่ใจเมื่อเห็นสภาพอ้ายผิงต้องเป็นเจ้าหญิงนิทราเพราะอุบัติเหตุ โชคดีที่หมอโซวเป็นเจ้าของไข้ทำให้ทุกอย่างง่ายสำหรับเธอ...ซ่อนตัวจริงของอ้ายผิงแล้วสวมรอยแทน!










