สวยซ่อนคม

“พี่ไม่คิดว่าเธอจะลืมเรื่องของเราที่ผ่านมาทั้งหมดง่ายๆแบบนี้ เธอไม่ใช่อ้ายผิงคนเดิมคนนั้นแล้วใช่ไหม”

“ค่ะ...น้องไม่ใช่อ้ายผิงคนนั้น!”

สีหน้าและท่าทางอ้ายผิงลุคใหม่ไม่รอดพ้นสายตาสุ้ยไถ่ เขาเห็นใจน้องชายฝาแฝดอย่างส่งไห้ที่ต้องเจอเรื่องแบบนี้แต่ก็ยับยั้งใจไม่ปลอบ อยากดูอากัปกิริยาของอ้ายผิงที่นับวันก็ยิ่งทำให้เขาแปลกใจ

ส่งไห้ไม่สนใจสายตาห่วงใยจากพี่ชายฝาแฝด โพล่งถามแฟนสาวที่กำลังจะเป็นอดีต

“แล้วจดหมายฉบับนั้นล่ะ น้องเขียนมันไว้ฝากกับอาเซินมา”

“จดหมายอะไรคะ พี่พูดเรื่องอะไร”

เจียอิงในคราบอ้ายผิงมีสีหน้างุนงงอีกครั้งรอบที่สองของวันนี้แล้วที่เธอได้ยินคนพูดถึงจดหมาย สุ้ยไถ่กลัวหญิงสาวสงสัยแล้วจับได้ว่าเขาหลอกถามเรื่องจดหมายก่อนหน้าจึงตัดบทตอบน้องชายฝาแฝดแทน

“ไม่มีจดหมายอะไรทั้งนั้นส่งไห้”

“ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้...ไอ้โกหก! แกบอกให้น้องพูดแบบนี้...อ้ายผิงบอกมันสิ...บอกมัน!”

“ไร้สาระค่ะพี่ส่งไห้”

คำพูดตัดรอนของอ้ายผิงทำให้ส่งไห้โกรธจัดผลุนผลันขับรถออกจากบ้านอันซิน สุ้ยไถ่ได้แต่มองตามเครียดๆแต่ยังทำอะไรไม่ได้เพราะไม่อยากให้อ้ายผิงจับได้ว่าตนสงสัยความเปลี่ยนแปลงของเธอ

ooooooo

ส่งไห้หัวใจสลายเมื่อคิดถึงคำพูดตัดความสัมพันธ์ของอ้ายผิงแฟนสาวที่รักกันมานานหลายปี กระทั่งเคยสัญญาด้วยซ้ำว่าหลังเรียนจบปริญญาโทจะแต่งงานกัน

ภาพความทรงจำในอดีตเมื่อหลายปีก่อนผุดในหัว ส่งไห้กับอ้ายผิงสนิทสนมและผูกพันกันมานานก่อนตกลงใจคบหาจริงจังช่วงก่อนเธอไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศ

อ้ายผิงสัญญาจะกลับมาแต่งงานกับส่งไห้หลังเรียนจบ และจะเป็นคนเขียนจดหมายบอกเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาส่งให้สุ้ยไถ่ ทายาทคนโตตระกูลปึง พี่ชายฝาแฝดของส่งไห้ และว่าที่คู่หมั้นของเธอในอนาคต

ส่งไห้รำลึกถึงเรื่องในอดีตพลันอารมณ์เดือดพล่านก็ผุดขึ้นใหม่ กระทั่งรถยนต์ที่เขาขับเกิดอุบัติเหตุพุ่งแฉลบข้างทาง แต่โชคดีที่เขาบาดเจ็บไม่มากเพราะมีคนพาส่งโรงพยาบาลทันท่วงที

สุ้ยไถ่ตัดสินใจขอตัวกลับทันทีหลังส่งอ้ายผิง เป็นห่วงซุนหลิงจะเป็นอย่างไรเพราะดูจากรูปการณ์เธอจะถูกพวกบ้านอันซินจับได้ว่าแอบเข้าไปเยี่ยมเจ้าสัวฟัง อ้ายผิงไม่ท้วงเพราะอยากรู้เรื่องจากเสียนมากกว่า

เสียนเล่าให้ฟังด้วยความแค้นใจที่จับตัวซุนหลิงไม่ได้ อ้ายผิงหัวเสียไม่แพ้กันแต่อยากรู้มากกว่าว่าใครเป็นคนสมรู้ร่วมคิดเพราะมั่นใจว่าเด็กสาวอย่างซุนหลิงไม่มีทางเข้ามาในบ้านได้โดยไม่มีคนช่วย