ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    สวยซ่อนคม

    SHARE

    ร่างหมอโซวร่วงลงทะเลไปแล้ว ลียืนมองด้วยแววตาเลือดเย็น เช่นเดียวกับเจียอิงในคราบอ้ายผิงซึ่งตามมาสมทบพร้อมกลีบกุหลาบกอบใหญ่ที่ตั้งใจนำมาโปรยไว้อาลัยให้แฟนหนุ่ม

    “ฉันมาไกลเกินกว่าจะกลับไปตั้งต้นใหม่แล้ว คนเราเกิดมาได้หนเดียว ฉันขอใช้ชีวิตให้ครบถ้วนตามที่ปรารถนา ใครขวางทางฉันต้องกำจัด บุญคุณของหมอฉันขอแก้ตัวในชาติหน้า ฉันจะจดจำไว้จนวันตาย อโหสิกรรมให้ฉันด้วย”

    พูดจบก็สั่งลีนำเรือเข้าฝั่ง ภารกิจกำจัดหมอโซวผู้กุมความลับตัวตนของเธอสำเร็จแล้ว เจียอิงรู้สึกผิดไม่น้อยที่ฆ่าแฟนหนุ่มแต่ชั่งใจแล้วว่าตัวเองคงไม่มีทางเลือกดีกว่านี้...

    ส่งไห้ฝันร้ายถึงวินาทีตัวเองถูกยิงตกทะเลเมื่อหลายวันก่อนไม่เลิก บาดแผลฉกรรจ์ตามตัวยังไม่หายทำให้เขาช่วยตัวเองไม่ค่อยได้ต้องพึ่ง

    หลินลู่หลานหรืออาอึ้มช่วยพยุง

    หลินลู่หลานดูแลส่งไห้เหมือนเคย กระนั้นใบหน้าสุ้ยไถ่ที่เหมือนส่งไห้ราวกับเป็นคนเดียวกันก็ตามหลอกหลอน อดีตพยาบาลสาวอยากเปิดอกถามส่งไห้ให้รู้แล้วรู้รอดแต่ไม่กล้ากลัวเขาจะหาว่าเพ้อเจ้อ

    คืนเดียวกันที่บ้านเทียนซั่ง...ซุนหลิงพยายามอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบแต่ไม่ค่อยมีสมาธิเพราะใจประหวัดคิดถึงแต่คนตระกูลปึง โดยเฉพาะเหลาไท่กับส่งไห้ที่เดินทางท่องเที่ยวหลายวันแล้ว

    “ทำไมถึงหายไปนานกันอย่างนี้คะเหลาไท่...นายน้อย กลับกันมาเสียทีเถอะนะคะ”

    ซุนหลิงถอนใจเซ็งๆ พลันใบหน้าสุ้ยไถ่ก็ลอยเข้าหัว เด็กสาวเบ้หน้า รำพึงถึงด้วยความหมั่นไส้

    “ส่วนคนที่ไปฮ่องกงก็ปล่อยให้เขามีความสุขต่อไปเถอะ!”

    แม้จะพร่ำบอกตัวเองไม่ให้คิดถึงหรือห่วงหาสุ้ยไถ้แต่ซุนหลิงก็อดคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาไม่ได้...สุ้ยไถ่ทำหน้าที่แทนเหลาไท่ได้ดี ดูแลเธอและทุกคนในบ้านอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง แม้เธอกับเขาจะมีปากเสียงบ่อยครั้งแต่ทั้งหมดก็ล้วนมาจากทิฐิและความเอาแต่ใจของเธอ

    ความดีของสุ้ยไถ่ทำให้ซุนหลิงรู้สึกดี พลันภาพบาดตาบาดใจตอนเขาจูบอ้ายผิงและคืนที่เขาเมาไปค้างบ้านอันซินก็ทำให้เธอหงุดหงิด พยายามสะบัดหน้าเรียกสติอ่านหนังสือต่อแต่ไม่ทันทำได้ฟานก็มาตามไปหน้าบ้าน

    “ซุนหลิงเร็วเข้า ออกมานี่เร็วซุนหลิง”

    “ใครเป็นอะไรหรือเจ๊ฟาน”

    “ไม่มีใครเป็นอะไรแต่ออกมาเร็วเข้า”

    ซุนหลิงไม่มีเวลาคิดรีบตามฟานไปหน้าบ้านแล้วก็ได้ดีใจน้ำตาคลอเมื่อเห็นเหลาไท่ลงจากรถที่มีง้วนเป็นคนขับ เหลาไท่มองมาด้วยรอยยิ้มมีเมตตา แม้จะอ่อนแรงเต็มทีเพราะตรอมใจคิดถึงหลานชายคนเล็กอย่างส่งไห้แต่ก็ไม่อยากแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น

    “เอาล่ะซุนหลิง...เรื่องมันมากมายเหลือเกินที่ตรัง ฉันคิดว่าเธอควรจะได้รับรู้...”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ฟิล์ม" โชว์จูจุ๊บ "บี" สวีตหวาน ไม่แคร์สื่อ ใน "ฉันชื่อบุษบา EP.3"

    "ฟิล์ม" โชว์จูจุ๊บ "บี" สวีตหวาน ไม่แคร์สื่อ ใน "ฉันชื่อบุษบา EP.3"
    8 ส.ค. 2563

    01:01 น.