สกาวเดือน
ตอนที่ 10
“พี่ใจร้อน”
“พี่กลดคิดอะไรอยู่กันแน่ ทำเหมือนจะไสส่งยัดเยียดให้ต่ายอยู่กับพี่สรา”
ทรงกลดอ้ำอึ้ง เลี่ยงที่จะพูดความจริง “คิดมาก ยัดเยียดอะไร อย่าเพ้อเจ้อ”
“ได้ ต่ายจะคิดว่าตัวเองเพ้อเจ้อคิดมากไปเองก็ได้”
“หมดเรื่องคาใจแล้วนะ...เดินต่อ เร็วเข้า”
“ยัง...ทำไมถึงทำเหมือนไม่อยากให้อาเล็กกับต่ายกลับมาทำงานให้คุณป้า ทั้งๆที่มาทันเวลาได้”
“เป็นห่วง กลัวคุณเล็กจะเหนื่อย”
“จริงเหรอ”
“เออ...อย่าเอาแต่งอน ไม่คิดหน้าคิดหลัง ไม่ฟังเหตุผลคนอื่นอยู่แบบนี้ โตแล้วไม่ใช่เด็ก อย่าทำให้พี่ต้องเหนื่อยอธิบายนักเลย ชีวิตพี่ไม่ได้มีแค่เรื่องต่าย ให้จัดการนะ” เขาใส่เป็นชุดจนเธอน้อยใจน้ำตารื้น
“ก็ได้...ต่ายขอโทษ ต่อไปนี้ต่ายจะมีเหตุผลให้มากขึ้น พี่กลดจะได้ไม่เหนื่อยกับต่ายอีก”
“ดี...ฝึกคิดให้ได้ด้วยตัวเอง พึ่งตัวเองให้มากๆ ต่อไปพี่คงไม่ว่างให้เรามาโวยวายใส่ได้ตลอดเวลา เพราะพี่ต้องช่วยคุณแม่ดูแลโรงแรม คงจะยุ่ง...เดินไปเองก่อนนะ พี่จะไปเอาเสื้อผ้าที่รถ”
ทรงกลดเดินออกไปทันที ทิ้งให้กระต่ายยืนน้ำตารื้น
อยู่ตรงนั้น...ความจริงเขาก็เสียใจไม่แพ้กัน แต่จำเป็นต้องใจร้ายกับเธอเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกแท้จริงของตัวเอง
ooooooo
สราวุธทักทายมิรันตีด้วยดี แต่เธอกลับประชด ประชันว่าเขาเป็นเดือดเป็นร้อนรีบขับรถพากระต่ายกลับมาทันเวลา
“นั่นเป็นสิ่งที่พี่ต้องทำอยู่แล้ว”
“นั่นสิ ถึงขนาดขับรถไปรับที่ศรีราชา ลงทุนน่าดู”
“มันไม่ใช่การลงทุน เพราะพี่ไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องได้อะไรตอบแทน”
“แน่ใจเหรอคะ ว่าไม่ได้คาดหวัง”
“ขอแค่ได้ทำอะไรก็ได้เพื่อให้ต่ายยิ้มและมีความสุขแค่นั้น เพราะมันคือความสุขของพี่เหมือนกัน ถ้ามิรักใครจริงๆ มิก็จะทำเหมือนพี่...พี่เข้าไปข้างในก่อนนะ เผื่ออาเล็กมีอะไรให้ช่วย”
สราวุธผละไป มิรันตีเศร้าจนน้ำตาซึม ปัทมาเดินมาได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่โดยบังเอิญ ค่อยๆ
เดินมาโอบไหล่หลานสาวพาไปนั่งที่มุมหนึ่ง
“ถึงอาจะรู้สึกไม่ค่อยดีนักกับการกระทำของสราวุธ แต่อย่างน้อยอาก็เห็นด้วยกับความคิดของเขานะ ที่เขาบอกว่าเราจะมีความสุข ถ้าเห็นคนที่เรารักมีความสุข”
“ไม่จริง ทำไมมิยังร้องไห้อยู่เลย เวลาที่เห็นพี่สรามีความสุข”
“เพราะมิยังโกรธ และยังก้าวข้ามไม่พ้นมัน”
“เมื่อไหร่ล่ะคะ มิไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว”
“มิต้องรู้สึกให้ได้จริงๆซะก่อนว่ามิอยากมีความสุข ไม่อยากเป็นทุกข์กับความรักที่ไม่สมหวัง อย่ามัวแต่หลงวนเวียนกับความรู้สึกโกรธ วางได้เร็วเท่าไหร่ มิก็จะมีความสุขได้เร็วขึ้นเท่านั้น”
“อาปัทไม่ได้มาเป็นเหมือนมิ อาปัทก็พูดง่ายสิ”
“ทำไมอาจะไม่เคยเป็นเหมือนมิ”
“อาปัทเคยรักใครข้างเดียวด้วยเหรอคะ อาปัทรักใครคะ”
“อย่ารู้เลย มันผ่านไปแล้ว ฟังนะ อาจะไม่สอนในสิ่งที่อาไม่รู้จริง...ทำตามที่อาสอนนะ เราเกิดมาเพื่อจะมีความสุข ไม่ใช่ความทุกข์ หาความสุขให้เจอนะมิ อาเอาใจช่วย”
