ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

สกาวเดือน

SHARE

ขณะเฝ้ากระต่ายที่ยังไม่ฟื้นอยู่โรงพยาบาล ทรงกลดพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกตัวเอง โน้มหน้าลงมาจะจูบหน้าผากสาวน้อยบนเตียงคนไข้ แต่แล้วชะงักคิดถึงคำพูดของท่านชายสดายุที่ไม่ต้องการคนโลเลอย่างเขามาเป็นลูกเขย

กระต่ายลืมตาเรียกชื่อทรงกลดคำแรก เป็นจังหวะที่สราวุธเดินลิ่วเข้ามาด้วยความเป็นห่วง หลังรู้เรื่องไฟไหม้จากอนิล สราวุธซักถามกระต่ายระรัว ทรงกลดเลยขอตัวออกไปรอเพ็ญลักษณ์ข้างนอก ทำให้กระต่ายไม่พอใจที่เขาทิ้งเธอไว้กับสราวุธสองต่อสอง

เพ็ญลักษณ์มาพร้อมอิสเรส เมื่อรู้ว่าหลานสาวปลอดภัยก็โล่งใจแต่ไม่แน่ใจว่าจะกลับไปทำหน้าที่ในรายการถ่ายทอดสดที่กรุงเทพฯทันหรือเปล่า ส่วนคดีความเรื่องไฟไหม้ตำรวจพบหลักฐานว่าเป็นการวางเพลิงและกำลังสืบสวนหาตัวคนทำ ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องธุรกิจก็เป็นเรื่องส่วนตัว

ที่สถานีโทรทัศน์ยังวุ่นวายไม่จบ จนป่านนี้กัณหายังไม่เอายาหอมมาให้ทรงมณี หลวงราชไมตรีจึงวานใครก็ได้ไปตาม วิภาดาอาสาทันทีเพื่อเอาหน้า ส่วนสินีกับปัทมาก็คอยปลอบทรงมณีให้ใจเย็น อย่าเพิ่งคิดอะไรไปไกล แต่ทันใดตัวป่วนของงานก็ปรากฏตัว

เพริดพักตร์เดินเข้ามาราวนางพญา กรีดเสียงทักทายทรงมณีอย่างเยาะหยัน

“ต๊าย...คุณทรงมณี...หน้าซี้ดซีด ไม่ได้แต่งหน้ามาเหรอคะ แต่คงไม่ใช่เพราะไม่ได้แต่งหน้า หรือว่ากำลังเป็นลม”

“ฉันไม่ได้เป็นลม แข็งแรงดี ใครเชิญเธอมาไม่ทราบ เพราะฉันจำได้ว่าฉันไม่ได้เชิญ”

“เห็นป้ายผู้สนับสนุนรายการที่ติดอยู่ตรงโน้นไหมคะ นั่นล่ะค่ะ เป็นคนเชิญฉัน...หรือจะไล่แขกของผู้มีอุปการคุณคะ อย่าขวางคนจะทำบุญสิคะ อุตส่าห์เตรียมเงินมาบริจาค”

ทรงมณีจะปฏิเสธแต่ชวนพิศชิงพูดเสียก่อนว่า “เชิญคุณเพริดพักตร์ไปนั่งทางโน้นก่อนนะคะ เดี๋ยวจะให้เจ้าหน้าที่มารับรองค่ะ”

“ยังดีที่เลขายังรู้จักมารยาท ไม่เหมือนนาย...แก่กะโหลกกะลา”

ทรงมณีทำท่าจะกรี๊ดแต่หลวงราชไมตรีรีบตบหลังมือเธอและกระซิบเบาๆ “ใจเย็นๆนะคุณทรงมณี เดี๋ยวเป็นลมขึ้นมาอีก”

ด้านนอกห้องส่ง กัณหาแอบมาโทรศัพท์หาศักรินทร์ บอกให้รู้ว่าที่ไร่ไฟไหม้ ตำรวจคิดว่ามีคนวางเพลิง เธอสงสัยว่าจะเป็นฝีมือเขา ศักรินทร์เนียนมากทำเป็นตกใจท้วงออกไป

“กัณ...ผมไม่โง่เผาอู่ข้าวอู่น้ำของบ้านคุณหรอกนะ บ้านคุณเสียหาย ผมก็เดือดร้อน จริงมั้ย”

“ก็จริง”

“แล้วเป็นยังไง เสียหายมากมั้ย มีใครเป็นอันตรายหรือเปล่า”

“ไม่รู้ ที่แน่ๆยัยเล็กกับนังต่ายไม่น่าจะกลับมาทันถ่ายทอดสดรายการ ดี! สมน้ำหน้า ได้อายนักข่าวอายคนแน่...ช่วงนี้คุณต้องรีบทำคะแนนกับคุณพ่อ ให้ท่านได้รู้ว่าไม่ได้มีแค่ยัยเล็กกับนังต่ายที่ทำให้ท่านมีความสุข จะได้เลิกมองข้ามหัวกันซะที”

“คุณจะให้ผมทำอะไร”

“ก็คิดสิ ฉันเริ่มให้แล้ว” กัณหาสั่งเสียงแข็ง...ศักรินทร์ถอนใจเบื่อหน่าย

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”
29 ก.พ. 2563
06:45 น.