สกาวเดือน
ตอนที่ 10
เพ็ญลักษณ์ อิสเรส และทรงกลดยังอยู่โรงพยาบาล หญิงสาวมั่นใจว่าตัวเองไม่เคยมีเรื่องส่วนตัวขัดแย้งกับใคร อิสเรสบอกว่าเธอไม่มี แต่คนอื่นอาจจะมีโดยที่เธอไม่รู้
“ตอนนี้เล็กคิดไม่ออกหรอกค่ะว่าจะเป็นใครเล็กเป็นห่วงต่าย เป็นห่วงงานของคุณป้าด้วย ถ้ากลับไปไม่ทันเอาไงดี”
“คุณเล็กกำลังเดือดร้อนอยู่ทางนี้ ผมรู้สึกไม่ดีเลยถ้าคุณเล็กยังต้องไปช่วยงานของแม่ผมอีก ต่ายก็เพิ่งจะฟื้นหาแผนสองไหมครับ”
“จะไม่มีแผนสองค่ะ” กระต่ายออกมาจากห้องพร้อมสราวุธ เธอเชื่อว่าต้องกลับไปทันถ้าเดินทางตอนนี้ ซึ่งสราวุธอาสาขับรถให้
“จะทันได้ยังไง นี่มันกี่โมงแล้ว...ได้ถูกตำรวจจับปะไร ถ้าขับเร็วกว่าที่กฎหมายกำหนด ยังไม่เข็ดหรือไงที่รถคว่ำคราวนั้น”
“ก็ถ้าพี่กลดไม่มัวแต่ถามโน่นซักนี่อยู่แบบนี้ผมขับรถด้วยความเร็วที่ไม่ผิดกฎหมายถึงกรุงเทพฯได้ทันแน่”
“แต่ต้องรอให้หมอมาดูอาการต่ายก่อน ถึงจะกลับได้”
“หมออยู่ไหนล่ะคะ ให้หมอดูตอนนี้เลย”
“ผมพาไปเอง” อิสเรสอาสา สราวุธก็กระตือรือร้นตามไปด้วย กระต่ายขอบคุณทั้งสองคนแต่หันมาตัดพ้อทรงกลดก่อนเดินตามพวกเขาไป “คนเราน่ะ ถ้ามันมีใจ อะไรก็ทำได้ทั้งนั้น ยกเว้นจะไม่อยากทำ”
ทรงกลดอึ้ง เพ็ญลักษณ์บ่นไม่เข้าใจที่หลานสาวพูด
“คงไม่พอใจผมที่ขวางไม่ให้รีบกลับ”
“ขี้งอนไม่หายจริงๆ คุณกลดคงไม่โกรธที่ต่ายพูดออกมาโดยไม่คิดแบบนั้นใช่ไหมคะ”
“ผมชินแล้วล่ะ”
“อย่าไปถือแกเลยนะคะ คงเห็นว่าเป็นพี่กลด ที่พูดทุกอย่างที่รู้สึกด้วยได้ ก็เลยพูด”
“ไม่ถือครับ แค่รู้สึกนิดๆว่าไม่ค่อยแฟร์ เด็กพูดทุกอย่างที่รู้สึกได้ แต่ผู้ใหญ่อย่างเรากลับพูดไม่ได้ บางอย่างก็ต้องเก็บเอาไว้”
“ค่ะ เราอาจจะต้องกลั่นกรองมากหน่อย เพราะต้องรับผิดชอบคำพูดเมื่อพูดออกไปแล้ว เล็กเข้าใจความปรารถนาดีของคุณกลดนะคะ แต่เล็กก็เห็นด้วยกับต่าย เรายังไปทันค่ะ เล็กขอตัวก่อนนะคะ จะรีบติดต่อส่งข่าวทางโน้นว่าเรากำลังเดินทาง” เพ็ญลักษณ์ผละไป ทิ้งให้ทรงกลดกลุ้มใจทั้งที่ไม่ตั้งใจบาดหมางกับกระต่าย
ooooooo
ทรงมณีได้ยาหอมจากกัณหา กอปรกับรู้จากเจ้าหน้าที่ว่าเพ็ญลักษณ์โทร.มาบอกว่ากำลังเร่งเดินทาง ทำให้อาการเครียดจนเป็นลมดีขึ้นทันตา
เจษฎา...พิธีกรคู่ของเพ็ญลักษณ์ก็ลุ้นตัวโก่ง
เหมือนกันเพราะอยากทำหน้าที่นั้นคู่กับหญิงในฝันเหลือเกิน ด้านกัณหากับวิภาดาพอรู้ว่ากระต่ายมีคิวร้องเพลงบนเวทีก็พากันอิจฉา จึงซุบซิบวางแผนโดย
ไม่รู้ว่ามิรันตีจับตามองด้วยความสงสัย ก่อนจะมา
ตั้งข้อสังเกตให้อนิลฟัง
“อากัณกับพี่วิซุบซิบอะไรกันก็ไม่รู้ เหมือนเป็นความลับนักหนา”
“แล้วเราไปยุ่งอะไรกับเขา”
“แค่สงสัย พักหลังๆอากัณกับพี่วิสนิทกันมาก ทั้งๆที่เมื่อก่อนพี่วิแทบไม่อยากจะยุ่งกับอากัณ”
“นั่นสิ พี่ก็ว่างั้น”
“หรือไม่...ก็คงหาผู้ช่วยคนใหม่ให้คอยหาเรื่องยัยต่าย”
“เฮ้ย...จริงสิ”
“ก็ไม่รู้สิ เดาๆเอา เพราะอาปัทบอกให้อากัณอยู่ห่างๆมิ และมิเองก็ไม่อยากจะยุ่งกับอากัณแล้ว
พี่วินี่แหละเข้าทางอากัณที่สุด เพราะพี่วิเองก็ไม่ได้ชอบ ยัยต่าย”
