สกาวเดือน
ตอนที่ 10
“เดี๋ยวต่าย...พี่ต้องคุยกับเราก่อน”
“มีเรื่องคุยกับต่ายด้วยเหรอคะ”
“มี...เรื่องที่เราทำร้ายเพริดพักตร์เมื่อกี้”
“ไม่คุย เพราะต่ายจะไม่ขอโทษ ไม่ยอมรับผิดอะไรทั้งนั้น”
“พี่ไม่ได้ให้เราขอโทษหรือยอมรับผิด แต่จะคุยให้เราเก็บไปคิด”
“ต่ายคิดเองได้ พี่กลดเป็นคนบอกให้ต่ายทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ แล้วตอนนี้จะมาพูดให้คิดอะไรอีก”
“อย่าประชด”
“ไม่ได้ประชด ต่ายหมายความอย่างนี้จริงๆ”
“พี่หวังดี...”
“ไม่เอา ไม่ต้องมาหวังดี ต่ายจะไม่รับความหวังดีจากพี่กลดอีกแล้ว เพราะต่ายผิดหวังในตัวพี่กลดมาก พี่กลดปกป้องยัยเพริดพักตร์ แต่ไม่ปกป้องอาเล็กเลย ตกลงพี่กลดจะเอายังไงกันแน่ ยังไม่ลืมยัยนั่นใช่มั้ย งั้นมาใกล้ชิดอาเล็กของต่ายทำไม พี่กลดเป็นคนแบบนี้เองเหรอ”
สาวน้อยคับแค้นใจน้ำตาร่วงพรู ทรงกลดจะอธิบายก็ไม่ฟัง สองมือทุบอกเขาไม่ยั้ง
“พี่กลดใจร้าย...ใจร้ายๆๆ”
ทรงกลดรวบมือเธอไว้แล้วดึงตัวมากอด “ต่าย...พี่ไม่ได้ใจร้าย พี่มีเหตุผล ต่ายฟังพี่ก่อน...ทำไมต่ายไม่ใจเย็น ไปทำร้ายเพริดพักตร์ทำไม ถ้าเขาเอาเรื่องต่าย แจ้งความต่ายข้อหาทำร้ายร่างกายจะทำยังไง วิธีเดียวที่จะตอบโต้คนอย่างเพริดพักตร์ได้คือความสงบนิ่ง ความจริงจะปกป้องทุกคนเอง เข้าใจหรือยัง”
“ต่ายไม่เข้าใจหรอก ต่ายแค่ไม่อยากให้ใครมา ทำร้ายคนที่ต่ายรัก อาเล็กเจ็บ ต่ายก็เจ็บ ต่ายคิดแค่นั้น”
“พี่ก็เจ็บนะ เวลาที่เห็นต่ายเจ็บ พี่ไม่อยากเห็นต่ายเสียใจเพราะความคิดของตัวเอง ฟังพี่นะต่าย เชื่อพี่นะคนดี”
ทรงกลดเช็ดน้ำตาให้เธออย่างเบามือ ความใกล้ชิดทำให้สาวน้อยใจเต้นโครมคราม จังหวะนี้เองกลุ่มของหลวงราชไมตรีและทรงมณีที่กำลังจะกลับบ้านหลังจากงานเสร็จสิ้น ทุกคนออกมาเห็นกระต่ายอยู่ในอ้อมกอดของทรงกลด ต่างอึ้งตะลึงไปด้วยกันทั้งหมด
ooooooo
ที่หน้าบ้านราชไมตรี...อิสเรส เจษฎา และสราวุธกระวนกระวายใจอยากรู้เหลือเกินว่าในบ้านเกิดอะไรขึ้นบ้าง จนกระทั่งเจษฎาทนไม่ไหวอยากจะเข้าไปแต่อิสเรสไม่เห็นด้วย
“อย่าเลย มันเป็นเรื่องภายในครอบครัว เรารออยู่ข้างนอกดีกว่า”
“แต่เราก็เหมือนคนใน”
“คุณคิดของคุณคนเดียว ไม่อย่างนั้นคุณพ่อคุณเล็กจะขอให้เรารออยู่ข้างนอกเหรอ แสดงว่าพวกเขาต้องการความเป็นส่วนตัว เพราะเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง”
เจษฎายอมนั่งลงอย่างเดิม แต่สราวุธเริ่มนั่งไม่ติดและตัดสินใจเดินเข้าไปข้างใน โดยมีเจษฎาลุกตาม...และอิสเรสรั้งท้าย
ภายในห้องรับแขก ทรงกลดกับกระต่ายนั่งหน้าเครียด แวดล้อมไปด้วยหลวงราชไมตรีและลูกหลาน รวมทั้งทรงมณีแม่ของทรงกลด
“งามหน้าแล้วไหมล่ะ ฉันนึกอยู่แล้วเชียวว่ามันต้องเป็นแบบนี้ ทีนี้แกจะเชื่อฉันได้หรือยังยัยเล็ก ว่านังต่ายกับนายทรงกลดมันแอบมีอะไรกัน” กัณหาเปิดฉากจนทุกคนอึ้งอีกรอบ
เพ็ญลักษณ์หน้าซีดรู้สึกอับอาย พอทรงมณีบอกว่าอาจมีการเข้าใจผิด วิภาดาค้านทันที
“ไม่ผิดหรอกค่ะ วันก่อนวิเองก็เคยเห็นสองคนนี้แอบหยอกล้อกันในสวน ยัยต่ายไม่มีหวงเนื้อหวงตัวเลย น่าเกลียดมาก”
“โอ๊ย! รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น หลานสาวคุณพ่อกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาจริงๆ ยัยเล็กอุตส่าห์เลี้ยงดู สั่งสอน แต่กลับอกตัญญู”
“ไม่จริง! ต่ายไม่เคยคิดเลวๆ ทำเลวๆอย่างที่อากัณและพี่วิกล่าวหา”
