สกาวเดือน
ตอนที่ 10
เพ็ญลักษณ์ยิ้มให้อิสเรสก่อนจะเดินกลับเข้าไป อิสเรสใจสลาย เดินออกมาอย่างช้าๆ กลืนน้ำตาไว้ข้างใน...
เมื่ออยู่กันตามลำพัง ทรงกลดบอกเพ็ญลักษณ์ว่าเขาจะรีบให้แม่มาสู่ขอเธอให้เร็วที่สุด
“คุณกลดแน่ใจแล้วเหรอคะ”
“คุณเล็กไม่มั่นใจในตัวผมเหรอครับ”
“ค่ะ คุณกลดไม่เคยแสดงออกกับเล็กเกินกว่าฐานะเพื่อน เล็กไม่เคยรู้สึกหรือสัมผัสคำว่ารักของคุณกลดเลย ตอนนี้เราอยู่กันสองคน คุณกลดไม่จำเป็นต้องโกหก เล็ก พูดความจริงกับเล็กเถอะค่ะ”
“ผมจะโกหกคุณเล็ก โกหกทุกคนทำไมกันล่ะครับ”
“เพราะคุณกลดต้องการปกป้องต่ายโดยอ้างความรักที่มีต่อเล็กใช่ไหมคะ ถึงเล็กจะเสียใจ แต่เล็กก็เข้าใจ เพราะถ้าคุณกลดไม่ทำอย่างนี้พี่กัณคงไม่หยุดกล่าวหาต่าย ต่ายก็จะถูกมองไม่ดี...เล็กเข้าใจถูกไหมคะ”
“ถูกแค่ครึ่งเดียว...ใช่ ผมต้องการปกป้องต่าย แต่ผมก็รักและอยากแต่งงานกับคุณเล็กจริงๆ ผมขอโทษที่ไม่เคยแสดงออกว่ารักคุณเล็กมาก่อนหน้านี้ เพราะผมไม่รู้ว่าคุณเล็กจะรู้สึกยังไงกับผม หลังจากที่ผมหายไปตั้งสามปี นับจากนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณเล็กมั่นใจในความรักของผม และยอมรับตัวผม ขอโอกาสให้ผมอีกครั้งได้ไหมครับ”
“ตลอดสามปีที่คุณหายไป...เล็กไม่เคยลืมและยังรอคุณอยู่เสมอ และเล็กดีใจที่คุณกลดยังไม่ลืมเล็ก เล็กดีใจที่ได้ยินคำว่ารักจากปากของคุณกลด เล็กรอคำนี้มานานเหลือเกิน”
เพ็ญลักษณ์ยิ้มทั้งน้ำตา ทรงกลดเห็นแล้วปวดใจ นึกด่าตัวเอง...และสงสารเธอเหลือเกิน
ooooooo
