สายโลหิต

ขณะเดินเที่ยวตลาดสะพานชีกุน ดาวเรืองอยากได้กำไลหยิบมาสวมข้อมืออย่างชื่นชอบ ยายชดชมเปาะว่าสวยเหลือเกิน ดาวเรืองอยากได้แต่ต้องระงับกิริยาไม่พูดออกมา วางกำไลลงอย่างเสียดายแล้วตัดใจหันหลังกลับ เจอขุนไกรยืนมองมาด้วยสีหน้าอ่อนโยน

“ดาวเรือง...มาทำอะไรอยู่แถวนี้หรือเจ้า”

ดาวเรืองพนมมือไหว้ขุนไกร บอกว่ายายชดพามาเที่ยวตลาด

“ไม่เคยมาสิเจ้า...หน้าบานเชียว”

“ค่ะ สนุกจังค่ะขุนไกร”

“อยากได้กำไลนั่นมากหรือเจ้า”

ดาวเรืองอยากได้แต่นิ่งเงียบ...แต่ท่าทีและแววตาที่มองกำไลเมื่อครู่ทำให้ขุนไกรรู้คำตอบ จึงซื้อกำไลนั้นคะยั้นคะยอให้ เพราะเราจะดองเป็นญาติกันอยู่แล้วในวันพรุ่ง ดาวเรืองดีใจนัยน์ตาเป็นประกายมองตามหนุ่มรูปงามที่เดินจากไป...ความผูกพันทางใจเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในห้วงเวลาเดียวกันบ่าวที่เรือนย่านิ่มกำลังวุ่นวายตามหาดาวเรืองจ้าละหวั่น โดยเฉพาะนังเยื้อนวิ่งวุ่นไปหมดตามที่ต่างๆ แม้แต่บริเวณตีทองทำทองที่พระสุวรรณราชาคุมบ่าวทำงาน

ส่วนที่เรือนพระยาพิริยะแสนพลพ่าย เจ้าของเรือนให้ทหารและบ่าวหนุ่มๆฝึกซ้อมการต่อสู้ด้วยดาบ

แม้อยุธยาว่างเว้นศึกมาเกือบ ๒๐๐ ปี แต่มิได้หมายความว่าทหารหาญกรุงศรีจะวางดาบแล้วหันมาร้องรำทำเพลงเช่นอิสตรี

ต่างจากที่เรือนของคุณหญิงปริกมารดาของหมื่นทิพเทศา เสียงเพลงรำโทนดังครื้นเครง หมื่นทิพเทศาร้องเพลงอ้อแอ้เพราะความเมา โดยมีคุณหญิงปริกร้องสั่งบ่าวให้นำอาหารและขนมมาให้ลูกรัก แถมเอาอียงมาสังเวยตัณหาราคะลูกชายโดยที่บ่าวไม่เต็มใจ

มิ่งกับมาบ่าวคนสนิทของหมื่นทิพเทศาสงสารชะตากรรมอียง มิ่งชอบพอพวง เอ่ยกับมาว่านังคนไหนก็ได้ อย่ายุ่งกับนังพวงของตนเป็นพอ...หวังใจว่าท่านหมื่นจะไม่พิศวาสนังพวง

ooooooo

ดาวเรืองกลับเข้าเรือนได้ไม่นานก็โดนคุณย่าถามเรื่องกำไลข้อมือ เด็กหญิงยอมรับว่าหนีไปเที่ยวตลาดแล้วขุนไกรซื้อให้ คุณย่าจึงอบรมสั่งสอนว่าอย่าเห็นแก่ได้ พูดจาเลียบเล็มจะเอาของของเขามันไม่งาม มักมากในของผู้อื่น ผู้คนจะดูหมิ่นถิ่นแคลนให้อับอาย

คุณหญิงศรีนวลมารดาของขุนไกรมีพฤติกรรมอย่างนั้นที่เรือนของตน นางชอบคนรวย ชอบคนประจบ ประแจง ยินดีรับของกำนัลหลายอย่างที่วันนี้หมื่นทิพเทศาสรรหามาให้ แล้วยังจะเรียกแม่เยื้อนบุตรสาวคนสุดท้องมาต้อนรับ เพราะรู้แก่ใจว่าหมื่นทิพเทศาชอบบุตรสาวของตน แต่อิ่มที่เป็นข้าเก่าเต่าเลี้ยงคอยขัดขวางเพราะรู้นิสัยใจคอของท่านหมื่นคนนี้เป็นอย่างดี

แต่แล้วอิ่มก็ขัดคุณหญิงไม่ได้ ต้องไปตามแม่เยื้อนออกมาพบหมื่นทิพเทศาเพื่อรับของกำนัล จนเมื่อขุนไกรกลับมาเห็นมิ่งกับมาหน้าเรือน แปลกใจว่ามีธุระอันใด และจำได้ว่าสองคนคือบ่าวของหมื่นทิพเทศา