เรือมนุษย์

เดชตกใจ มองนิธิมาถอดแหวนส่งคืน เขาเสียงเข้มให้เธอเก็บไปคิดสักคืน แล้วหันกลับไปขึ้นรถปิดประตูอย่างแรง ดัมพ์รู้สึกเป็นห่วงสิ่งที่จะตามมาสู่นิธิมาอย่างมาก

เข้ามาในบ้าน นิธิมาวางแหวนลงบนโต๊ะ บ่นไม่คิดว่าชีวิตตัวเองจะยุ่งยากเพราะสิ่งนี้ ดัมพ์ปลอบให้เธอเข้มแข็ง พิมพ์รสเดินเข้ามาโทษตัวเองเป็นต้นเหตุ นิธิมารีบบอกว่าไม่เกี่ยวกับเธอ แต่พิมพ์รสรู้ดีว่า ถ้าตนไม่ท้องกับชัยพร เดชก็คงไม่เข้ามาวุ่นวาย

“แต่ก็ทำให้อาได้รู้จักอานินะหนูพิมพ์ อาดีใจต่างหาก” ดัมพ์พูดให้บรรยากาศไม่เครียด

“หน้าสิ่วหน้าขวานยังจะพูดเล่นอีก” นิธิมาเอ็ด ดัมพ์โอดโอย

“ใครว่าผมพูดเล่น ผมเป็นคนจริงจังนะคุณนิต่อให้พี่เดชไล่ผมออกจากบ้าน หรือจะฆ่าผมเพราะผมคบกับคุณ ผมก็ยอม” นิธิมาซาบซึ้งใจ บอกให้เขากลับไปเคลียร์กับเดช ดัมพ์อดเตือนไม่ได้ “คุณนิต้องระวังตัว ผมรู้จักเขาดี หมากตาไหนที่เขาเลือกเดินแล้ว เขาต้องชนะ เว้นแต่เขาจะเป็นคนล้มกระดานเสียเอง”...

ขณะเดียวกันเดชขับรถมาจอดหน้าผับ โทรศัพท์หารัศมีนักข่าวจ้างให้ตีแผ่ข่าวของเพลาเป็นการขู่... จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปดื่มในผับ ลิลลี่เจ้าของผับเข้ามาต้อนรับจะจัดหาสาวๆมาให้ เผอิญชัยพรกับเพื่อนนั่งดื่มอยู่ในผับนี้ก่อน พอเห็นพ่อก็เดินเข้ามาเอาแก้วชนแก้วของพ่อ

“นั่งด้วยคนได้ไหมครับ...อกหักมาล่ะสิ เงินซื้ออะไรไม่ได้ทุกอย่างหรอกนะครับ โดยเฉพาะคนดีๆ อย่างคุณนิ”

เดชกำแก้วเหล้าแน่นสีหน้าโกรธ พูดเสียงลอดไรฟันออกมาพอได้ยิน “ถ้าแกไม่ใช่ลูกฉัน ฉันจะตะบันหน้าแกแล้วไอ้ชัย”

“เก็บไปตะบันหน้าผมที่บ้านก็ได้ แต่ผมมั่นใจว่าผมพูดไม่ผิด...งานนี้คุณพ่อแพ้แน่นอน” ชัยพรเดินหัวเราะกลับไปชนแก้วกับเพื่อนๆ เดชแค้นใจกระดกเหล้าเข้าปาก

ooooooo

ดัมพ์อยู่ในชุดนอนยืนรับลมริมสระน้ำในบ้าน เสียงแตรรถดังลั่น ยามรีบกดรีโมตเปิดประตูรับ ชุดาในชุดค่อนข้างโป๊เมามายลงจากรถเดินเซมาทางที่ดัมพ์ยืนอยู่ ถวิล เปรื่องและน้อยยืนมองถอนใจดีที่เดชยังไม่กลับมาเห็นสภาพนี้

ชุดาเดินเซมาชนดัมพ์ พอเห็นว่าเป็นเขาก็กอดแน่น ดัมพ์พยายามแกะมือเธอออก แต่เธอพร่ำพูดว่ารักเขาและดึงคอเขาลงมาจะจูบให้ได้ จนพลัดตกลงไปในสระน้ำทั้งคู่ คนรับใช้ทั้งสามตกใจกับการกระทำของชุดา...ทันใดเสียงรถเดชแล่นเข้ามา เดชเห็นภาพชุดาปล้ำดัมพ์ในสระจากแสงไฟรถที่สาดส่องก็ยิ่งโมโหลงจากรถพุ่งไปเอาเรื่อง

“ไอ้ดัมพ์! ไอ้หน้าตัวเมีย กินบนเรือนขี้รดบนหลังคาหรือวะ มึงขึ้นมาเลยนะ คุยกับกูให้รู้เรื่อง ไอ้ดัมพ์”