เรือมนุษย์

“หมอพัลลภไม่ใช่คู่แข่งของคุณอา...แต่คือคุณเดช”

“หนูพิมพ์คิดยังงั้นเหรอ”

“ไม่มีใครเปลี่ยนใจอานิได้หรอก พิมพ์เอาใจช่วยอาดัมพ์นะคะ”...ดัมพ์ยิ้มขอบใจ

มธุรสเดินหงุดหงิดในห้างสรรพสินค้า นิธิมาปลอบว่าเป็นเรื่องปกติของคนสมัยนี้ มีพวกเราที่เห็นเป็นเรื่องผิดปกติ มธุรสไม่เห็นด้วย

“แย่งผัวชาวบ้านเนี่ยนะเรื่องปกติ โอย...ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย ถึงว่าสิ ฉันทำงานสังคมเรื่องผัวเรื่องเมีย ทำทั้งชาติก็ไม่ชนะซะที”

“อย่าทำให้ใจเราเป็นถังขยะ รับแต่สิ่งปฏิกูลเข้ามาในหัวสิคะ ไม่มีใครเป็นเจ้าของใครได้แท้จริงหรอกค่ะ”

“ฉันส่งหล่อนเรียนบัญชี หล่อนแอบไปเรียนนักธรรมตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่าลืมนั่งธรรมาสน์เทศน์สอนตัวเองด้วยล่ะยะ” มธุรสค้อนและเหน็บกลับ

“พี่รสด่าแบบนี้นิชอบ ดีกว่านั่งร้องไห้แล้วก็กินยานอนหลับ” นิธิมาหัวเราะแล้วชี้ชวนเข้าร้านขายเสื้อ

สองสาวหิ้วถุงเสื้อเดินคุยกันออกจากร้าน พลันเห็นเพลายืนงุ่นง่านมองนาฬิกา นิธิมาเข้าไปทัก มธุรสหน้าตึง เพลาหน้าเสียมาได้อย่างไร นิธิมาบอกลางานเพื่อดูแลมธุรส แล้วถามกลับ

“คงไม่ได้นัดอีเกียวที่นี่หรอกนะ กลิ่นน้ำครำมันจะคลุ้งไปทั้งห้าง” มธุรสเหน็บ

ขาดคำเกียวเดินหน้าตึงเข้ามาต่อว่าเพลา “คุณทรยศเกียว ทำไมต้องพาเมียคุณมาด้วย...” เพลาจะอธิบาย มธุรสหมั่นไส้แหวขึ้นเสียงดัง มีความลับอะไรนักหนา ตนถึงอยู่ที่นี่ด้วยไม่ได้ นิธิมาปรามให้เบาเสียงลงอายคนอื่นเขา เธอกลับโวยว่าคนที่ควรอายคือเกียว 

นิธิมาจับมือเตือนสติให้ใจเย็น แต่มธุรสสติหลุดแล้ว

“ไม่เย็นแล้ว! แกนะนังนิ แกไม่น่าพาฉันมาที่นี่เลย”

เพลาเกรงใจภรรยาบอกเกียวให้พูดธุระออกมาแล้วกลับไปก่อน เกียวฉุนประกาศก้อง

“อยู่พร้อมหน้ากันก็ดีแล้ว หนูจะได้พูดทีเดียวเลย ฟังให้ดีนะ...หนูท้อง! พวกคุณจะแสดงความรับผิดชอบยังไงกับหนูก็บอกมา แม่หนูรอฟังคำตอบอยู่”

ทุกคนตกใจ มธุรสน้ำตาไหลเล่นงานเพลาทันที “อย่าให้ความเลวและความมักง่ายของคุณมาทำลายครอบครัวฉัน คุณจะจัดการยังไงก็เรื่องของคุณ ไม่เกี่ยวกับฉัน...ไปยัยนิ”

นิธิมาประคองพี่สะใภ้เดินไป เพลาตำหนิเกียวไม่น่าพูด เธอแหวกลับ “เกียวไม่มีสิทธิ์พูดเหรอ เกียวเป็นเมียคุณ แล้วเด็กในท้องเกียวก็เป็นลูกคุณ”

คนในห้างหันมอง เพลารู้สึกอับอาย ดึงเกียวไปจากตรงนั้นเพื่อไปคุยที่อื่น...มธุรสเดินน้ำตาไหลด่าว่าเพลากับเกียวไม่หยุด เห็นนิธิมาเดินนิ่งเงียบต้องถามว่าไม่โกรธบ้างหรือ เธอจึงตอบว่า พี่ร้อนเท่าไหร่ก็จะยิ่งแพ้ แล้วชวนกลับไปคุยกันที่บ้าน มธุรสถอนใจยาวเดินตาม

ooooooo

เพลาถามเกียวว่ามีใครรู้เรื่องท้องบ้าง เธอตอบว่าบ้านเธอรู้ทุกคนแล้วดักคออย่าบอกให้ไป