เรือมนุษย์

“จะด่าอะไรผมก็ว่ามาเลยป้าหวิน...ไอ้ดัมพ์มันหัวแก้วหัวแหวนของป้าหวินนี่ หรือป้าหวินจะลาออกตามมันไปอีกคน”

“อุ๊ย หวินไม่มีวันทำยังงั้นเด็ดขาด เว้นแต่ว่า...

คุณเดชไม่อยากให้หวินอยู่ หวินก็จะไป”

เดชหัวเราะเยาะตัวเอง รู้สึกสมเพชเวทนาตัวเอง “เออดี...มีเงินล้นฟ้า เป็นมหาเศรษฐีที่ใครๆอิจฉา ถุย...

พวกเขาจะรู้ไหมวะว่ามหาเศรษฐีอย่างนายเดชต้องนั่งกินเหล้าคนเดียว อยู่บ้านคนเดียว ตลกสิ้นดีโว้ย...” ถวิลรู้สึกสะเทือนใจไปกับคำพูดของเจ้านาย

ooooooo

เช้าวันใหม่วีระเห็นฟ้าทองนั่งเศร้าอยู่ที่โต๊ะสนาม จึงเข้าไปถามอย่างห่วงใยและเตือนว่าอย่าตามใจเฟื่องทองมากนัก เรามีความรู้ทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ไม่ต้องให้ใครจูงจมูก

วันยืนมองอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆว่าเฟื่องทองจะมาเห็น พลันชุดาเดินมายืนข้างๆหัวเราะสะใจทำนองพี่เขยกับน้องเมีย วันไม่ให้คิดแบบนั้นแต่เธอหมายมั่นจะเอาเรื่องนี้ไว้เล่นงานฟ้าทอง

เช้าวันเดียวกัน พิมพ์รสเปิดประตูบ้านออกมาเห็นดัมพ์ยืนอยู่หน้าบ้านก็เข้าใจว่ามารับนิธิมา แต่แล้วต้องตกใจเมื่อดัมพ์บอกว่าตนตกงานแล้วมีเวลาบริการเธอเต็มที่

“นี่แหละพี่เดชล่ะ เขาไล่ผมออกจากบ้านก็เท่ากับว่า

ผมตกงานไปโดยปริยาย”

“ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะทำอะไรรุนแรงยังงี้”

“คุณนิต้องระวังตัวด้วยนะครับ ผมเป็นห่วง...”

นิธิมาจะมาจัดการเรื่องเกียวจึงให้ดัมพ์กลับไปก่อน แต่เขากลับย้ำว่า เขาตกงานมีเวลาให้เธอตลอด...เมื่อดัมพ์กับนิธิมาเดินเข้าซอย ผ่องเห็นรีบเข้ามาขวาง อยากรู้ว่ามีเรื่องอะไรกับเกลียวทอง นิธิมาแปลกใจหมายถึงใคร

“อ๋อ เขาเปลี่ยนชื่อเป็นเกลียวทองแล้วล่ะค่ะ หลวงตา

ที่วัดท่านตั้งให้ แหม...เปลี่ยนแล้วโชคดีได้ทั้งลูกทั้งผัว”

“เธอไปเปลี่ยนบ้างสิ อาจจะช่วยให้นิสัยเปลี่ยนเป็นดีขึ้นบ้าง” นิธิมาเหน็บกลับ ดัมพ์แอบขำพากันเดินไป ผ่องเพิ่งนึกได้ว่าโดนด่า รีบเดินตามไปทันที

ไสเห็นนิธิมามาก็เท้าเอวรอ นิธิมาเจรจาว่าทุกอย่างต้องมีหลักฐาน จึงมาพาเกียวไปตรวจครรภ์ เกียวท้าทายพร้อมให้ตรวจ แต่ถ้าตนท้องจริงแล้วยังวางเฉยไม่คิดช่วย มีเรื่องแน่ ไก๋กับไสเห็นดีงามกับลูก ดีใจกันใหญ่ว่าจะได้ลูกเขยเป็นเศรษฐีเสียที

นิธิมากับดัมพ์เดินพาเกียวมาที่รถ ตั้งใจให้ไปตรวจท้องแล้วจะได้ฝากท้องให้เป็นเรื่องเป็นราว เกียวบ่นว่าเพลาน่าจะเป็นคนพาตนไป นิธิมากำราบ

“ฉันยื่นมือเข้ามายุ่งก็ดีเท่าไหร่แล้ว รู้จักสงบปากสงบคำแล้วก็เจียมตัวไว้บ้าง”