ตอนที่ 11
“เดี๋ยวครับ...กำลังจะพาผู้ต้องหาไปไหน” หมวดนรีบอกว่าไปฝากขังที่ศาล “พอดีผมได้เอกสารมาจากกองพิสูจน์หลักฐานที่จะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพัชระกับเพื่อนได้แล้วครับ”
“คุณเข้าไปยุ่งเรื่องพิสูจน์หลักฐานได้ยังไง” สารวัตรคมกริชแทรกเข้ามาทันที
“ผมไม่ได้ยุ่งครับ เพียงแค่ให้ผู้ใหญ่ประสานขอข้อมูลให้เร็วขึ้น”
“คดีเจ้าสัวไพศาล ผลพิสูจน์กระสุนปืนที่พบในศพออกมาแล้วค่ะ ปืนของพัชระไม่ใช่ปืนของคนร้าย” อัณศยาชี้แจงพลางส่งซองเอกสารให้สารวัตร ส่วนภามก็ส่งอีกซองให้พร้อมนามบัตรเจ้าหน้าที่บนซอง บอกว่า
“ส่วนคดีของบอย ผมก็ได้ภาพวงจรปิดของที่เกิดเหตุมาแล้ว กระเป๋าใบนั้นไม่ใช่ของบอย แต่มาจากรถของเด็กผู้หญิงอีกคนที่เป็นเพื่อนกัน”
พัชระบอกว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นคือกรรณิการ์ พวกตนให้การเรื่องนี้ไปหมดแล้ว เรื่องนี้บอยไม่เกี่ยวจริงๆ อัณศยาเสริมว่าลายนิ้วมือที่ถุงยาเสพติดก็มีแต่ลายนิ้วมือของกรรณิการ์ ไม่มีลายนิ้วมือบอยเลย ยืนยันว่าบอยไม่ใช่คนร้าย
“งั้นผมขอตรวจสอบกับกองพิสูจน์หลักฐานก่อน” สารวัตรคมกริชเดินหงุดหงิดกลับไปห้องทำงาน
อัณศยายิ้มให้กำลังใจพัชระกับบอย
ooooooo
สารวัตรคมกริชเข้าห้องไปโทรศัพท์ติดต่อกองพิสูจน์หลักฐาน ครู่เดียวนรีเดินเข้ามายืนฟัง
“ครับ...สรุปว่าหลักฐานที่ญาติผู้ต้องหาเอามายื่นเป็นของจริงใช่ไหม...ครับ...แต่ผมไม่เข้าใจว่าคุณให้ญาติผู้ต้องหาเข้าไปเอาสำเนาหลักฐานมาได้ยังไง...อะไรๆก็อ้างแต่ผู้ใหญ่ ทำงานข้ามหัวกันบ่อยๆแบบนี้ บอกตรงๆนะ ผมไม่ชอบเลย”
สารวัตรวางสายอย่างหงุดหงิด นรีเดินเข้าไปกุมมือบอกให้ใจเย็นๆ
“ผมล่ะเบื่อจริงๆ ไอ้พวกผู้ต้องหาวีไอพีพวกนี้ ทำไมมันต้องมีอภิสิทธิ์เหนือคนอื่นอยู่ตลอด”
“คิดในแง่ดีสิคะ พวกเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ เราทำถูกแล้วที่จะให้ความยุติธรรมกับเขาให้เร็วที่สุด”
“งั้นคุณไปดำเนินการเรื่องนี้แทนผมที ผมไม่อยากเจอหน้านายภาม”
นรีรับปากจะไปจัดการให้ ยิ้มให้กำลังใจเขาก่อนออกไป พอนรีออกไป คมกริชก็พยายามตั้งสติ มองในแง่ดีอย่างที่นรีแนะนำ
ที่คอนโดหรู...หลังจากชาวคอนโดระดมกันโทร.แจ้งตำรวจแล้ว ไม่นานหมวดวิษณุก็นำกำลังไปเคาะประตูห้อง ทามมาเปิดประตู หมวดวิษณุผลักประตูเปิดแล้วตำรวจก็กรูกันเข้าไปจับกรรณิการ์กับเพื่อนๆ
พอถูกตำรวจจู่โจมจับ บรรดานักเสพทั้งหลายก็ร้องกรี๊ดวี้ดว้ายวิ่งหาที่หลบกันชุลมุนทั้งที่อยู่ในห้องไม่มีทางหนี
ooooooo
แต่เวลาเดียวกัน ที่สำนักงานตำรวจ พัชระกับบอยได้รับการปล่อยตัวแล้ว ทั้งสองเข้าไปไหว้ขอบคุณภามที่ช่วยพวกตน ไม่อย่างนั้นคงติดคุกกันยาว










