รอยอาฆาต
ตอนที่ 11
“ป๊ะ!!”
“เอาของกูคืนมา...”
“ขะ...ของอะไร...”
“ตุ๊กตาหยกของกู...มึงเอามาทำไม”
ไพศาลเข้ามาบีบคอ ธีรสิทธิ์สะบัดไปมา
อย่างแรง ปากก็ร้องโวยวาย
“ป๊ะ...อย่า...อย่าทำผม...”
“ไอ้เลว...มึงผลาญสมบัติกู ไอ้ลูกเขยสารเลว”
“อย่า...อย่าทำผม...ป๊ะ...อย่าทำผม อย่า!!!”
ภาพที่นักพนันเห็นขณะนั้นคือ ธีรสิทธิ์กำลังเดินร้อนรนร้องโวยวายอยู่คนเดียว สักครู่แดนกับคนในบ่อนเข้ามาล็อกตัวไว้บอกใจเย็นๆ เฮียเพ้ง
เดินตามเข้ามาตบหน้าธีรสิทธิ์อย่างแรงเรียกสติ
ได้ผล...ธีรสิทธิ์ชะงัก มองหน้าทุกคนไปมาถามงงๆ
“นี่มันอะไร...เกิดอะไรขึ้น”
“ผมว่าวันนี้คุณธีเมามากแล้ว...กลับบ้านก่อนเถอะครับ” เฮียเพ้งเอ่ย แล้วสั่งแดน “พาคุณธีไปส่งที่รถที”
เฮียเพ้งส่งสัญญาณด้วยสายตาสำทับ แดนพยักหน้าอย่างรู้กันแล้วพยุงธีรสิทธิ์ออกไป กำจรที่ยืนอยู่แถวนั้นเห็นความผิดปกติ เขาเร้นตัวหายไปในความมืด ครู่เดียวก็มาบอกภามว่า
“คุณธีอาละวาดอยู่ในบ่อน”
พอดีแดนพยุงธีรสิทธิ์เดินมาที่ลานจอดรถ ทนายวิวัฒน์บอกว่ามาโน่นแล้ว ภามมองตามถามว่าเมาหรือเปล่า กำจรตั้งข้อสังเกตว่า
“ผมว่ามันแปลกๆนะครับ ผมเห็นเฮียเพ้งเหมือนส่งสัญญาณอะไรสักอย่าง”
ภามบอกกำจรว่า “หลบไปก่อน เดี๋ยวฉันจัดการเอง” กำจรจึงรีบหลบไป
ขจรที่พยุงธีรสิทธิ์มาที่รถถามว่า “ขับรถไหวไหม”
“ไหว...อั๊วไม่ได้เป็นอะไร ไปๆ แกไปได้แล้ว”
ธีรสิทธิ์ไล่ขจรแล้วขับรถออกไป แดนยืนมองอึดใจแล้วหยิบโทรศัพท์โทร.ออก ครู่เดียวแดนก็หลบหายไป
ภามที่นั่งดูอยู่เห็นแดนรู้สึกคุ้นหน้า พอทบทวนก็จำได้ว่าเคยเห็นที่ไหน ภามบอกทนายวิวัฒน์ว่า
“ผู้ชายคนนั้น...มันเป็นคนร้าย”
“งั้นต้องมีเรื่องแน่”
“รีบตามไป”
สิ้นเสียงภาม โก้ก็ออกรถพุ่งตามไปทันที
ธีรสิทธิ์ที่มีอาการเหมือนคนเมากำลังขับรถ
ไปถึงถนนเปลี่ยวแต่เขาก็พยายามฝืนตัวเอง แต่เพียงครู่เดียวมือธีรสิทธิ์ที่กำลังจับเกียร์ก็ถูกมือหนึ่งตะปบอย่างแรง ธีรสิทธิ์สะดุ้งเฮือกหันมอง เขาตาเหลือกลานเมื่อเห็นเป็นไพศาล!!
“ไอ้ธี...มึงปอกลอกลูกสาวกู...”
“ป๊ะ...อย่า...ป๊ะ...อย่า!!!”
ธีรสิทธิ์ร้องเสียงหลง แล้วรถก็พุ่งเข้าชนต้นไม้ข้างทางโครม!!!
ooooooo
รถชนต้นไม้ไม่ทันไร รถกู้ชีพก็ปราดเข้ามาเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ พนักงานกู้ชีพวิ่งลงจากรถช่วยกันเอาร่างธีรสิทธิ์ออกจากรถวางไว้บนเตียงพยาบาล
โก้ขับรถพาภามกับทนายวิวัฒน์มาถึงที่เกิดเหตุเวลาไล่เลี่ยกัน ทั้งหมดรีบลงจากรถ
“เดี๋ยวครับ”
