รอยอาฆาต
ตอนที่ 11
“ป๊ะอย่าทำม้า...อย่าทำ...”
“หม่าม้า...อย่าทำหม่าม้าของหนู...”
ooooooo
ฝ่ายเจ้าสัวจิวที่นั่งคุยกับภามอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรม ยิ่งคุยบรรยากาศก็ยิ่งเครียดเมื่อต่างพูดถึงอดีตที่ดำมืดตลอดมา...
“อาไพศาลอีบังคับให้อาสกุณาพูดทุกอย่างออกมา จากนั้นก็สั่งลูกน้องออกตามล่าหาตัวทนายมาโนชญ์ ส่วนอาสกุณาอยู่ได้ไม่นานก็ตาย...” ภาม ถามว่าเจ็กรู้เรื่องนี้ได้ยังไง “พอดีลูกน้องคนหนึ่งของอาไพศาลมันเป็นลูกน้องเก่าของอั๊ว อั๊วก็เลยรู้เรื่องไปด้วย”
“ถ้างั้นเรื่องที่ทนายมาโนชญ์ตายก็คงไม่ใช่อุบัติเหตุจริงๆ”
“ก็คงเป็นอย่างงั้น...”
“เสธ.เป้าให้สัมภาษณ์ว่าเพื่อนเขาจะต้องไม่ตายฟรีใช่ไหมครับ...”
“นี่ลื้อกำลังสงสัยว่า ที่อาไพศาลตาย...เป็นฝีมือของเสธ.เป้าใช่ไหม”
“ครับอาเจ็ก...เฮียไพศาลหนีกฎหมายได้ แต่...หนีความอาฆาตไม่ได้”
“เดี๋ยวนะ...อั๊วจำได้ว่าลื้อเคยไปแจ้งความจับอาไพศาลเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า”
“เกี่ยวครับ แต่มันเป็นเรื่องที่ผมบังเอิญได้รู้ในสิ่งที่ไม่ควรรู้มากกว่า...”
ภามเล่าถึงเหตุบังเอิญที่เขารู้เรื่องคอขาด บาดตายนี้ว่า...
วันนั้น...ในห้องประชุมบริษัท ตนนั่งอยู่มุมหนึ่งกำลังเก็บของเตรียมกลับ ทำดินสอหล่นกลิ้งไปใต้โต๊ะเขาจึงมุดไปเก็บ เป็นจังหวะที่ไพศาลเปิดประตูเข้ามากับสมุทรพลางคุยความลับกัน
“จะให้ช่วยอะไรอีก ค่าจ้างอั๊วก็ให้ลื้อไปหมดแล้ว เงินตั้งเยอะตั้งแยะมันหายไปไหนหมด”
“เมียผมมันเอาไปเข้าบ่อนครับเฮีย ตอนนี้บ้านผมกำลังจะโดนยึด ผมเดือดร้อนจริงๆ” ไพศาลเสียงแข็งว่าอั๊วไม่มี “ถ้าอย่างเสี่ยไม่มีแล้วจะมีใครมี อย่าลืมสิครับ ว่าหลายปีก่อนเสี่ยเคยสั่งให้ผมฆ่าน้องชายกับน้องสาว...ผมขอร้องแค่นี้ ถ้าเสี่ยไม่ช่วยผม ผมก็คงต้อง...”
“จะเอาเท่าไหร่” ไพศาลตัดบท
“ล้านนึง”
“ก็ได้...เดี๋ยวไปเบิกธนาคารด้วยกัน” ไพศาลโกรธแต่พยายามเก็บอาการ สมุทรบอกว่าตนจะไปรอที่รถ
ไพศาลกับสมุทรออกไปแล้ว แต่ภามยังนั่งอยู่ใต้โต๊ะใจระทึกกับเรื่องคอขาดบาดตายที่รับรู้โดยบังเอิญ
เพียงครู่ใหญ่ไพศาลถือกระเป๋าเอกสารไปเจอกับสมุทรที่ลานจอดรถ แล้วรถตู้ก็มารับทั้งสองไป สมุทรจะนั่งข้างคนขับแต่ไพศาลเรียกให้มานั่งด้วยกันตนมีเรื่องจะคุยด้วย
พอสมุทรขึ้นนั่ง ไพศาลบอกให้ปิดประตูด้วย พอสมุทรหันไปปิดประตู ไพศาลก็หยิบปืนเก็บเสียงจากกระเป๋าจ่อยิงทันที ไม่มีเสียงปืนแต่สมุทรสะดุ้งตาค้างเลือดพุ่งกระจาย
ไพศาลสั่งคนขับอย่างเลือดเย็นก่อนลงจากรถว่า
“จัดการให้เรียบร้อย...แล้วอย่าลืมล้างรถด้วย”
พอไพศาลลงจากรถ คนขับก็ขับพรืดออกไป แต่...ภามยืนมองอยู่ที่มุมหนึ่งเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง!
