รอยอาฆาต

“เลี้ยงตัวเอง...ยังไงครับ”

“พอดีญาติพี่น้องของฉันเสียชีวิตกันหมดค่ะ ทั้งบ้านเหลือฉันกับพี่สาว แล้วก็ป้าที่เป็นพี่เลี้ยงชื่อป้าแสน แกไม่มีญาติหรอกค่ะ เป็นสาวโสดไม่มีญาติเหมือนกัน เราสามคนก็เลยอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ตอนนั้น”

“คงลำบากมากเลยนะครับ”

“ค่ะ...ต้องทำงานทุกอย่าง  ไม่ว่าจะเก็บผัก แถวบ้านไปขายที่ตลาด เก็บขยะไปชั่งกิโล พอมีทุนก็ขายเสื้อผ้า ขายน้ำปั่น ขายของในตลาดนัด ส่งตัวเองเรียนจนจบปริญญาตรี”

“มิน่า...คุณถึงได้รู้คุณค่าของเงินมากกว่าคนรุ่นเดียวกัน”

“ค่ะ เงินทุกบาท กว่าเราจะหามาได้เลือดตาแทบกระเด็น ดิฉันอยากใช้มันแบบคุ้มค่าที่สุด”

พอดีอินทิราเดินเข้ามา อัณศยาบอกภามว่าวันนี้เรานัดกันว่าจะไปเยี่ยมน้านง ภามบอกว่าพอดีตนก็นัดเจ้าสัวจิวไว้เหมือนกัน อัณศยาลุกไปหาอินทิราเพื่อไปหาน้านง ภามนั่งมองยิ้มอย่างมีความสุข

เมื่อภามไปพบเจ้าสัวจิวที่ล็อบบี้โรงแรมตามนัด ภามส่งรูปของเสธ.เป้าให้ดู เจ้าสัวเล่าว่า

“อั๊วได้ยินว่าทนายมาโนชญ์อีเป็นเพื่อนรักกับเสธ.เป้ามาก่อน ตอนที่มีข่าวว่าทนายมาโนชญ์ขับรถตกเขาตาย เสธ.เป้านี่แหละที่ให้สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์ว่าเพื่อนของอีจะต้องไม่ตายฟรี”

“แต่ที่ทนายมาโนชญ์ขับรถตกเขาตาย...มันเป็นอุบัติเหตุนี่ครับ”

“อุบัติเหตุที่จงใจให้เกิดขึ้นน่ะสิ ลื้อก็รู้ว่าก่อนอาสกุณาอีจะตาย อีแค้นอาไพศาลมาก”

ภามนั่งฟังเจ้าสัวจิวเล่าเรื่องความหลังอย่างตั้งใจมาก

เหตุการณ์ขณะนั้นคือ สกุณาเรียกทนายมาโนชญ์ที่สนิทสนมกันมากมาพบ ให้ดูเทปที่บังเอิญแพรพิมพ์เข้าไปเล่นในห้องเจ้าสัวไพศาล เปิดเทปเล่นแล้วถูกเจ้าสัวดุและไล่ออกจากห้อง แพรพิมพ์ตกใจมากวิ่งออกจากห้องไปทั้งที่เทปเปิดอัดอยู่

เจ้าสัวไพศาลคุยกับสมุทร คิดว่าอยู่กันเพียงสองคน แต่ถูกอัดเทปไว้ทั้งหมด!

เจ้าสัวไพศาลให้สมุทรมือสังหารของตนวางแผนฆ่าพระพายกับพิธานแต่ให้ทำดูเป็นอุบัติเหตุ

ทนายมาโนชญ์ถามสกุณาว่าได้เทปนี้มายังไง

“ลูกสาวฉันยัยแพร มันเล่นกล้องวิดีโอแล้วบันทึกได้โดยบังเอิญ ดีที่ฉันเห็นก่อน ก็เลยเก็บเอาไว้ และตอนนี้มันถึงเวลาแล้วที่ทุกคนจะได้รู้ความจริงกันซะที ว่าเจ้าสัวไพศาลมันเลวขนาดไหน”

“แต่คุณไพศาลเป็นสามีคุณนายนะครับ”

“แต่เขาไม่เคยเห็นฉันเป็นเมีย เขารักนังขวัญใจกับลูก ไม่เคยเห็นฉันอยู่ในสายตาเลย ตอนนี้ฉันเหลือเวลาอีกไม่มาก หมอบอกว่าฉันกำลังจะตาย ช่วยฉันหน่อยนะคุณทนาย คุณต้องเอาเจ้าสัวเข้าคุกให้ได้”

“แต่ว่า...”