รอยอาฆาต
ตอนที่ 1
ภิมลภาเดินมาถึงหน้าตึกเห็นเหล่ากงยืนอยู่ เธอเข้าไปไหว้ถามว่า “เขาอยู่ไหนคะ” เหล่ากงชี้ไปในห้องทำงานของเจ้าสัว เธอเดินไปที่ประตูมองไปที่ร่างเจ้าสัวร่างสั่นสะท้านน้ำตาคลอ แต่...กลับมีรอยยิ้มที่มุมปาก
สารวัตรคมกริชที่ดูหลักฐานอยู่เงยหน้าเห็นพอดี ภิมลภารู้ตัวรีบเดินหนี สารวัตรลุกไปถามเหล่ากงว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร พอรู้ว่าเป็นลูกสาวคนโต
ของเจ้าสัว สารวัตรก็มองภิมลภาด้วยสีหน้าสงสัยในรอยยิ้มเธอ
ภิมลภามาที่ห้องนั่งเล่นสำหรับครอบครัว เห็นภาม แพรพิมพ์กับพัชระกำลังนั่งร้องไห้กันอยู่คนละมุมส่วนธีรสิทธิ์เดินโทรศัพท์ยกเลิกนัดหมายกับพรรคพวกอยู่ ภิมลภาถามแพรพิมพ์ว่าตำรวจว่ายังไง
“น่าจะเป็นการฆ่าตัวตายค่ะพี่ภีม ป๊ะคงรู้สึกผิดในสิ่งที่เคยทำกับพวกเราจริงๆ ถึงได้ฆ่าตัวตาย”
“หึๆ คนอย่างป๊ะเนี่ยนะรู้สึกผิดในสิ่งที่ทำ ฮ่ะๆๆ” หัวเราะพลางมองทุกคน “ทำเป็นเศร้า ชิ...ลึกๆแล้วฉันรู้นะว่าทุกคนสะใจที่เขาตายซะได้”
แพรพิมพ์ติงว่าพี่ภีมอย่าพูดอย่างนี้สิ “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะแพร แกเองก็เกลียดเขา เพราะเขาไม่เคยเห็นแกอยู่ในสายตา แกมันลูกที่ถูกลืม”
พัชระติงพี่สาวว่าจะพูดเรื่องนี้ทำไม เลิกทำร้ายจิตใจคนอื่นได้แล้ว ก็ถูกโต้ว่าไม่ต้องปกป้องคนอื่น ปกป้องตัวเองดีกว่า ย้ำให้เจ็บปวดว่า
“เขาเคยตัดพ่อตัดลูก ไล่แกออกจากบ้าน
แกจำไม่ได้แล้วเหรอ”
“ดีแต่ว่าคนอื่น ตัวพี่ภีมล่ะดีแค่ไหนเหรอ ก่อเรื่องก่อราวจนคนในบ้านทะเลาะกันตั้งแต่เล็กจนโต ไม่งั้นป๊ะคงไม่ฆ่าตัวตายแบบนี้หรอก” ธีรสิทธิ์แทรกขึ้นอย่างหมั่นไส้ภิมลภา เลยถูกตวาด
“ไอ้เหลือบ!! ผีเจาะปากมาพูด แกยังไม่รู้
ตัวเองอีกว่าแกมันเป็นคนที่ป๊ะเกลียดที่สุดในบ้าน แล้วไม่ใช่แค่ป๊ะฉันหรอก ฉันเองก็เกลียดแกด้วยเหมือนกัน ไอ้เลว...”
“ถึงผมจะเลว แต่ผมก็ไม่เคยวางตัวสูงส่ง แต่จิตใจต่ำตมเหมือน...”
“เหมือนใคร พูดมา”
“ไบโพลาร์!!!”
“ไอ้กะจั๊ว!!!”
ธีรสิทธิ์ตรงเข้าจะทำร้ายภิมลภา แต่ภาม พัชระกับแพรพิมพ์ช่วยกันห้ามไว้
“หยุดบ้ากันได้แล้ว ป๊ะเธอตายยังไม่พอหรือไง อยากฆ่ากันตายให้หมดเลยใช่ไหม” ภามเสียงดัง
ภิมลภาแว้งใส่ภามทันทีว่าถ้าฆ่าได้จะฆ่าเขาเป็นคนแรก ภามว่าตนรู้เพราะเธอไม่เคยญาติดีกับตนอยู่แล้ว ถูกภิมลภาด่าว่าคนอย่างเขาไม่มีทางไป ดีแต่เกาะป๊ะ เกาะครอบครัวตนกิน
ขณะบรรยากาศกำลังระอุเดือดนั่นเอง เหล่ากงผลักประตูเข้ามาตวาด
“เงียบ!!! เรื่องในบ้านอยากจะประจานให้คนนอกรู้หรือไง เสียงดังเอะอะไปถึงห้องโถงแล้ว”
ทุกคนเงียบด้วยความเกรงใจเหล่ากง เหลือแต่สายตายังจ้องจิกกันอย่างเอาเรื่อง
ooooooo
หมวดนรีบอกสารวัตรคมกริชขณะเดินออกจากห้องทำงานเจ้าสัวว่า ที่เกิดเหตุไม่มีร่องรอยการต่อสู้ พบเขม่าดินปืนที่มือของผู้ตายตรงกันกับเขม่าที่ปืน ไม่พบรอยนิ้วมือแฝงของบุคคลอื่น
