รอยอาฆาต

น้านงนารถดีใจมากเมื่อพีทพาอัณศยาไปพักที่บ้าน น้านงนารถรู้เรื่องอัณศยากับพีทหมั้นด้วยการจดทะเบียนสมรสก็จัดให้อัณศยานอนกับตน บอกว่าเมื่ออัณศยาให้เกียรติพีท น้ากับพีทก็จะดูแลและให้เกียรติหนูเช่นกัน บอกพีทว่า

“แม่แกคงดีใจนะที่แกกำลังจะได้เป็นฝั่งเป็นฝาซะที”

“ครับ แม่คงดีใจนะครับที่ได้ข่าวดีพร้อมๆกัน 2 ข่าวเลย ข่าวแรกคือจะได้เห็นหน้าลูกสะใภ้ ส่วนอีกข่าวก็คือ...ข่าวการตายของเขา”

เมื่อพีทพาอัณศยาไปไหว้แม่ที่ช่องบรรจุกระดูกของนางสาวขวัญใจ ซื่อโกศล อัณศยาถามว่าแม่พี่พีทเป็นอะไรตาย พีทน้ำตาท่วมทันทีเล่าอย่างสะเทือนใจว่า

“แม่ตายอย่างทรมาน เขาทำให้แม่ตายอย่างเลือดเย็น” อัณศยาตกใจรีบขอโทษ “ไม่เป็นไรจ้ะอัณ พี่ผิดเองที่ไม่ได้เล่าอะไรให้อัณฟังเลย ขอเวลาพี่อยู่กับแม่แป๊บนึงนะ”

อัณศยาจึงเดินไปรอที่ลานวัด แอบมองมาเห็นพีทร้องไห้กับรูปแม่ระบายความอัดอั้นตันใจก็ยิ่งตระหนกเพราะไม่เคยเห็นพีทในสภาพนี้เลย

พีทมาหาอัณศยาด้วยสีหน้าปกติและยื่นแท็บเล็ตให้ดู เป็นข่าวการตายของเจ้าสัว เธอจึงรู้ว่าพีทคือลูกชายของเจ้าสัวไพศาล จิรการพาณิชย์ แต่เขาเปลี่ยนมาใช้นามสกุลซื่อโกศลของแม่เพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าตนเป็นลูกเขา และมาครั้งนี้ก็เพื่อไปลาเขาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจะรีบออกจากงานเลย

ที่สมาคมจีน ได้ถึงช่วงเวลาเริ่มงานตามประเพณีจีนแล้ว เหล่ากงบอกพัชระว่าเขาเป็นลูกชายต้องยืนหัวแถว ตอนนี้เจ้าสัวตายแล้วคนที่มีอำนาจมากที่สุดในบ้านคือเขา พัชระถามว่าแล้วพี่ภีมล่ะ

“ไม่ต้องห่วงคนอื่น ลื้อเป็นลูกชายต้องเป็นผู้นำ”

ภามก็ว่าญาติคนอื่นคงไม่มีใครยอมให้ทำผิดประเพณี พัชระติงว่าตนไม่ใช่ลูกชายคนโต ภามบอกว่าถ้าเขาไม่มาก็ตามนี้แหละ แต่ภิมลภาเดินอ้าวเข้ามาพูดเสียงแข็งกับภามว่า เรามีเรื่องต้องคุยกัน

เมื่อไปที่มุมลับตา ภิมลภาเปิดศึกทันที บอกภามว่าตนอยากรู้ว่าในพินัยกรรมเขียนอะไรไว้บ้าง ภามบอกว่าตนยังไม่เห็น

“โกหก ได้ตัวทนายไป แต่บอกว่ายังไม่เห็นพินัยกรรม คิดว่าฉันเป็นเด็กอมมือรึไง”

“ใช่ เพราะสิ่งที่เธอทำมันไม่ใช่การกระทำของคนที่โตแล้ว” ภิมลภาด่าว่าแต่สิ่งที่เขาทำมันยิ่งกว่า “พวกเธอควรจะอดใจเอาไว้ รอจนกว่างานศพจะผ่านไปก่อน”

ภิมลภาเสียงแข็งว่าถ้าเขาไม่ยอมให้ตนเห็นพินัยกรรมตนก็จะป่าวประกาศให้พวกญาติทุกคนรู้ว่าวันนี้เขาทำอะไรลงไป ภามบอกว่าก่อนที่ตนจะทำอะไรได้ปรึกษาเหล่ากงแล้ว ท่านรับรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ปรามว่าเมื่อรู้ความจริงแล้วก็สงบสติอารมณ์ไว้บ้าง อย่าทำให้งานศพของป๊ะกลายเป็นงานประจานตัวเธอเอง