รอยอาฆาต

“ไงพัช แบบนี้แกก็ตกกระป๋องเลยสินะ” ธีรสิทธิ์ตอกลิ่มให้ลึกว่า “ตามธรรมเนียม...ตอนนี้ไอ้พีทมันจะกลายเป็นคนสำคัญลำดับหนึ่ง เมียมันเป็นอันดับสอง พวกเราที่เหลือก็จะเป็นแค่ไม้ประดับ”

“หุบปากเน่าๆของแกได้แล้ว ถ้าไม่รู้จะทำอะไรก็ซ้อมเอาเหรียญบาทมาอมไว้ในปากก็ได้ ไอ้ผี!”

ด่าแล้วเดินสะบัดไป พัชระกับเสือรีบเดินตาม

“พี่ธี...อมเหรียญในปากมันสำหรับคนตายไม่ใช่เหรอคะ” แพรพิมพ์ถามซื่อๆ

“จะขยี้ทำไม ฉันรู้แล้วว่าโดนด่า” ธีรสิทธิ์หงุดหงิดใส่เมีย

ที่มุมไหว้ศพ พีทถืออุปกรณ์ล้างหน้าไปวางที่หน้าโลง อัณศยายืนข้างๆ ภามบอกพีทว่า

“บอกกับเขาว่านายมาแล้ว และแนะนำเมียนายให้เขารู้จักด้วย”

อัณศยาเหลือบมองภามที่บอกพีทว่าเธอเป็นเมีย แต่ภามไม่ได้สนใจเธอเลย ส่งธูปให้บอก “รับไปสิ อาซ้อ” อัณศยายื่นมือไปรับธูป จึงเห็นว่าที่นิ้วภามใส่แหวนที่เธอมอบให้อยู่ และภามก็สังเกตเห็นเธอสวมนาฬิกาเรือนนั้นอยู่เช่นกัน

ทั้งสองสบตากันเต็มๆ อัณศยาเหมือนมีบางอย่างจะพูดด้วย ในขณะที่ภามเก็บความรู้สึกเหมือนตีตัวออกห่าง อัณศยาจึงเดินไปนั่งข้างพีท

พออัณศยาเดินไป ภามมองตามด้วยสายตาที่มีแววเยื่อใย แต่เขาพยายามข่มความรู้สึกไว้

ooooooo