ตอนที่ 1
“นั่นสิคะ...เหมือนคนเป็นไบโพลาร์” ส่วนภาม หมวดนรีรู้สึกว่า “เขามีบางอย่างที่ปิดบังเราอยู่”
ขณะนั้นเองหมวดวิษณุเข้ามาบอกว่านายเชื่อมคนงานในบ้านหายไป ป้าจำเนียรบอกว่าขับรถออกไปก่อนที่จะได้ยินเสียงปืนสักพักและติดต่อไม่ได้เลยเพราะปิดเครื่อง แล้วเอารูปลุงเชื่อมในโทรศัพท์ให้สารวัตรดู
ooooooo
ที่ปาย...เช้านี้ อัณศยาบอกอินทิราว่าพ่อพีทเสียเขาอยากให้ตนลงไปเป็นเพื่อนและจะให้ไปพักที่บ้านน้านงนารถน้องสาวของแม่เขา
อินทิราเบาใจที่น้องสาวไปพักกับผู้ใหญ่ ลุกไปหยิบชุดดำในตู้ให้ อัณศยาบอกว่างานศพคนจีนเขาไม่ใส่สีดำ บอกพี่สาวว่าพ่อของพี่พีทเป็นใคร ชื่ออะไร ตนยังไม่รู้จักเลย
อินทิรามองน้องสาวอย่างเป็นห่วง ถามว่ารักพีทจริงหรือเปล่า ขอให้บอกตรงๆว่ารักพีทจริงหรือ
อัณศยาอึกอัก อินทิราถามว่าที่เธอยอมจดทะเบียนกับพีทเพราะอยากตอบแทนที่พีทเคยช่วยพวกเราไว้ตอนที่เรากำลังเดือดร้อนใช่ไหม
“ค่ะ...พี่พีทก็เป็นผู้ชายที่ดี ใกล้ชิดกับพวกเรา ที่สุดและที่สำคัญเขารักอัณ”
“แต่อัณไม่ได้รักเขา มันเป็นความผูกพันและบุญคุณ แล้วที่สำคัญอัณกำลังต้องการให้พีทมาทำให้อัณลืมเจ้าของนาฬิกาเรือนนี้ใช่ไหม...”
อินทิราหยิบนาฬิกาจากกล่องออกมา บอกว่าตนรู้ว่าเจ้าของนาฬิกาเรือนนี้เป็นใครและอัณยังลืมเขาไม่ได้ บอกน้องสาวว่า
“อย่าโกหกหัวใจตัวเอง อัณต้องเผชิญหน้ากับความจริง ใส่นาฬิกาเอาไว้ เพื่อให้มันย้ำเตือนว่าเขาเคยเป็นเจ้าของหัวใจของอัณ” อัณศยาติงว่ามันไม่ยุติธรรมกับพี่พีท “อัณต้องยุติธรรมกับตัวเองก่อน ถ้าจะต้องแต่งงานกับใครสักคนอัณต้องแน่ใจด้วยว่าอัณตัดความรักครั้งเก่าไปได้แล้ว แต่ถ้ายังทำไม่ได้ก็ไม่ควรรีบแต่งงาน”
“ค่ะ อัณจะใส่นาฬิกาเอาไว้ เพื่อทดสอบตัวเอง วันใดที่อัณลืมเขาได้แล้ว อัณจะบอกพี่อิน”
พิรุณหรือพีทขับรถมารับอัณศยาไปสนามบินเพื่อนั่งเครื่องไปกัน เธอถามว่าแล้วจะกลับเมื่อไหร่ เขาบอกว่าไม่รู้ว่ามีอะไรจะยืดเยื้อหรือเปล่าเลยยังไม่ได้จองตั๋วกลับ
ระหว่างขับรถผ่านตลาดนั้นเอง ดุจดาวที่ยืนซื้อของอยู่เห็นพีทขับรถมามีอัณศยานั่งคู่มาด้วย
ดุจดาวชาวาบไปทั้งตัว ขี่มอเตอร์ไซค์ตามทันที
พีทหน้าซีดเผือดเมื่อมองจากกระจกหลังเห็นดุจดาวขี่มอเตอร์ไซค์ตามมาแต่อัณศยามัวเล่นโทรศัพท์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดุจดาวโทรศัพท์หาพีทเขาตัดสายทันทีจนอัณศยาถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เขาปดว่ากำลังขับรถไม่อยากรับโทรศัพท์
ดุจดาวเห็นจะจะและถูกพีทตัดสายอย่างไม่แยแสโทร.อีกก็ตัดสายอีก เธอคำรามอย่างโกรธสุดขีด
“ทำแบบนี้กับดาวได้ไง...คอยดูเถอะ เราได้เห็นดีกันแน่”










