รอยอาฆาต

แพรพิมพ์ฟังแล้วเงียบ เชื่อว่าเขาหวังดีกับตนแม้จะไม่สนิทใจนักก็ตาม 

ฝ่ายภิมลภาถามเสือว่ารู้จักสำนักทนายความของทนายวิวัฒน์ไหม ให้พาไปหน่อย พัชระติงว่าเขาจะฟังเราหรือ? ภิมลภาสั่งให้เงียบ เรื่องนี้ตนจัดการเอง แล้วให้เสือขับรถพาทั้งสองออกไปทันที

ooooooo

ที่ด้านหน้าสำนักงานทนายความ มาเฟียสามคนของธีรสิทธิ์เดินอาดๆมาถาม รปภ.ว่าทนายวิวัฒน์อยู่ไหม พอ รปภ.ถามว่านัดกันไว้หรือเปล่า มันก็ตะคอกว่าพูดมากแล้วผลัก รปภ.ล้มลุยเข้าไปตะโกนถาม

“ทนายวิวัฒน์อยู่ไหน”

เจ้าหน้าที่เห็นท่าไม่ดีรีบไปบอกให้ทนายหนีออกไปทางประตูหลัง ทนายหนีออกไปพอดีเห็นเสือขับรถพาภิมลภากับพัชระเข้ามา ทนายไม่แน่ใจว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไรจึงรีบหลบ เห็นภิมลภาเดินนำเข้าไปในสำนักงาน ทันใดนั้นมีเงาคนเดินเข้ามา ทนายหันขวับเห็นว่าเป็นภาม

ภามบอกให้ไปกับตน แล้วกระชากทนายออกจากที่ซ่อนพาหายไป

ภิมลภา พัชระ และเสือ เข้าไปเผชิญหน้ากับพวกมาเฟีย เธอถามห้าวว่าพวกแกเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่ ถูกพวกนั้นชักปืนออกมาบอกว่าไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องรู้ ไล่ให้หลีกไป เสือบอกภิมลภาให้หลบไปเถอะ เจ้าหน้าที่บอกว่าพวกมันจะมาเอาตัวทนายวิวัฒน์

ภิมลภาถามว่าทนายอยู่ไหน เจ้าหน้าที่พาไปด้านหลังสำนักงานแต่ไม่เจอจึงโทร.หา ทนายรับสายบอกว่าไม่ต้องห่วงตอนนี้ตนหนีออกมาแล้ว ภิมลภาขอคุยด้วย ทนายถามว่าชายชุดดำเมื่อกี๊เป็นลูกน้องเธอใช่ไหม ภิมลภาบอกว่าไม่ใช่ ตนไม่รู้จัก ถามว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน

“อยู่กับคุณภาม”

“อะไรนะ? มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง ขอสายเขาหน่อย”

ภิมลภาถามภามว่าเอาตัวทนายไปทำไมคิดจะตุกติกเรื่องพินัยกรรมใช่ไหม ภามย้อนถามว่าแล้วพวกเธอคิดจะทำอะไร มาหาทนายวิวัฒน์ทำไม ภิมลภาด่าภามว่าขี้โกง เกาะครอบครัวตนกินคงไม่อิ่มใช่ไหมเลยคิดจะฮุบมรดกของพวกตนไป

ภามกดตัดสายพยายามระงับความโกรธ

พัชระติงว่าอาภามคงไม่ได้ทำอย่างที่พี่ภีมพูดหรอก ถูกพี่สาวปรามว่าไม่ต้องมาโลกสวย รำคาญ เสือถามว่าพวกชุดดำที่เราเจอเมื่อกี๊เป็นพวกภามหรือเปล่า

“ไม่น่าใช่...ต้องเป็นคนของไอ้ธีรสิทธิ์แน่ๆ” ภิมลภามั่นใจ แล้วทั้งหมดก็พากันกลับไป

ooooooo

ภามพาทนายวิวัฒน์ไปที่เซฟเฮาส์แห่งหนึ่ง บอกว่าช่วงนี้ให้พักที่นี่ก่อน ห้ามเขาออกไปไหน ตนจัดเวรยามไว้ตลอด 24 ชั่วโมง

ทนายวิวัฒน์ด่าภามว่าบ้าไปแล้ว อยากรู้เรื่องในพินัยกรรมจนเห็นตนเป็นหัวหลักหัวตอ ภามพูดหน้านิ่งว่าถ้าไม่อยากอยู่กับตนก็ไม่มีปัญหา ตนจะเรียกคุณภีมหรือไม่ก็ธีรสิทธิ์มารับช่วงต่อ

“ก็ได้ๆ ผมอยู่ที่นี่ก็ได้ แต่ผมขอร้องว่าอย่าทำร้ายร่างกายผม เรื่องอื่นเราเจรจากันได้”

ooooooo