ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ร้อยป่า

SHARE

ความใกล้ชิดระหว่างพ่อเลี้ยงอิทธิกับแป๋วทำให้เสือทนดูต่อไปไม่ไหว ตัดสินใจกลับออกมาซุ่มอยู่ในรถกับช้างและมาโนชอย่างเดิม แต่สีหน้าบูดบึ้งด้วยอารมณ์หึงหวงแฟนสาวของเสือก็ทำให้ช้างอดแซวไม่ได้

“อะไรวะเนี่ย เขามีแต่ไอ้เสือถอย...นี่ไอ้เสือหึง”

เสือจ้องหน้าช้างนิ่งๆ เหมือนจะบอกว่ามุกนี้ตนไม่ขำ ช้างเลยเลิกแซว แต่มาโนชบอกว่า

“งานสายลับก็งี้แหละเสือ ต้องมีเปลืองตัวบ้าง”

“แป๋วเป็นคนคิดแผนนี้ มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนนั่นแหละ”

“เมื่อเย็นตอนโทร.มาแป๋วไม่เห็นบอกว่าจะทำแบบนี้ ไอ้พ่อเลี้ยงนั่นก็ฉวยโอกาสนั่งซะชิดแป๋วเลย”

“เย็นไว้โยม” ช้างเผลอแซวอีกจนได้

มาโนชชะเง้อมองพลางบ่น “ทำไมพ่อเลี้ยงไม่ออกมาซะทีวะ”

“เดี๋ยวก็มา”

เสือพูดขาดคำ พ่อเลี้ยงอิทธิก็ควงแขนแป๋วออกมา มาโนชรีบทบทวนแผนการกับช้าง

“ฉันล็อกตัว ส่วนแกค้นตัวนะ”

“เออ ไม่ลืมหรอกน่า”

“ทำให้เนียนนะโว้ย” เสือกำชับ

“รับรองเนียนสุดๆ”

แป๋วกวาดตามองหาพวกเสืออีกครั้ง พลันก็ เห็นชายสวมหมวกไอ้โม่งสองคนเดินตรงมา เธอรู้ว่า เป็นพวกเสือแต่แกล้งเล่นละครโวยวายด้วยความตกใจกลัว

“โจร!!”

พ่อเลี้ยงอิทธิหันมาเห็นก็ไม่ทันแล้ว สองโจรเข้าประชิดตัวเขา มาโนชล็อกแขนอย่างเร็ว

“ช่วยด้วย” แป๋วตะโกน แต่ฉับพลันก็ต้องเงียบ เพราะช้างเอาปืนขู่

อิทธิเห็นคนร้ายมีปืนก็กลัวโดนยิง

“พวกแกอยากได้อะไรก็เอาไป”

ช้างไม่รอช้าฉกกระเป๋าสตางค์ของพ่อเลี้ยงอิทธิ พอค้นกระเป๋ากางเกงอีกข้างก็เจอกุญแจที่ต้องการ

หลังจากได้กุญแจมาแล้ว ช้างใช้ปืนฟาดต้นคอพ่อเลี้ยงอิทธิไปหนึ่งทีเป็นการระบายความแค้นเรื่องน้องฟ้า แป๋วผสมโรงเล่นละครตบตา ทำเป็นกรีดร้องตกใจ

“ว้าย...พ่อเลี้ยง!!”

เสร็จภารกิจช้างกับมาโนชก็ผละหนีไปขึ้นรถที่เสือจอดรออยู่แล้วซิ่งหายไปท่ามกลางความมืด แป๋วทำเนียน แสดงความห่วงใยพ่อเลี้ยงอิทธิที่โดนปืนฟาดจนมึนไปเหมือนกัน

“พ่อเลี้ยงเป็นอะไรมากไหมคะ”

“อาไม่เป็นไร เจ็บนิดหน่อย...แต่อาสงสัยมันเอากุญแจไปทำไม”

“คิดว่ากุญแจบ้านมั้งคะ หรือว่าพวกมันจะปล้นบ้านพ่อเลี้ยง”

“มันไม่ใช่กุญแจบ้าน”

“งั้นกุญแจอะไรคะ”

แป๋วแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว แต่พ่อเลี้ยงอิทธินิ่งเงียบเหมือนครุ่นคิดอะไรอยู่ในใจ

ooooooo

พวกเสือขับรถไปจอดยังจุดนัดหมายที่ผู้ใหญ่เทิ้มจอดรถของมาโนชรออยู่

“ได้กุญแจไหมครับ”

“ได้มาแล้วครับผู้ใหญ่”

“เดี๋ยวผมจะเอารถไปคืนชาวบ้าน”

พูดจบผู้ใหญ่เทิ้มก็ขับรถของชาวบ้านออกไป ทิ้งรถของมาโนชไว้ให้พวกเสือไปต่อ

“เราต้องเอากุญแจไปให้แป๋ว”

เสือกระตือรือร้นขึ้นรถ มาโนชกับช้างรีบก้าวตาม

เวลานั้นพ่อเลี้ยงอิทธิเพิ่งถึงบ้าน เชิดรอรับเจ้านายรีบวิ่งมาเปิดประตูรถ ระหว่างนี้เสียงโทรศัพท์มือถือพ่อเลี้ยงดัง เจ้าตัวรับสายจากตำรวจอย่างร้อนใจ

“จับคนร้ายได้ไหมครับ”

การพูดคุยของพ่อเลี้ยงอิทธิกับตำรวจทำให้เชิดตกใจ พอพ่อเลี้ยงวางสายก็บอกแป๋วว่า

“ตำรวจหาตัวโจรที่ปล้นอาไม่เจอ”

“พ่อเลี้ยงโดนปล้น! พวกไหนครับ” เชิดถาม

“ฉันไม่เห็นหน้า มันใส่หมวกไอ้โม่ง”

“พ่อเลี้ยงอย่าลืมโทร.ยกเลิกบัตรเครดิตนะคะ เดี๋ยวโจรเอาไปรูดใช้”

“ใช้ก็ดีสิ ตำรวจจะได้แกะรอยเจอ”

“แป๋วเหนื่อย ขอไปอาบน้ำนอนนะคะ อยู่ที่โรงพักตั้งนาน”

“แป๋วไปพักผ่อนเถอะ”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง
12 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 18:02 น.