ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ร้อยป่า

SHARE

หลังจากยิงเสือตาย แป๋วกลับบ้านพ่อเลี้ยงอิทธิด้วยความว้าวุ่นกระวนกระวาย แล้วหลบเข้าห้องรอโทรศัพท์จากใครบางคน

“แป๋ว” เสียงอิทธิเรียกอยู่หน้าห้อง

แป๋วปาดน้ำตาที่เอ่อคลอก่อนเดินมาเปิดประตูให้พ่อเลี้ยง

“อามาขอบใจแป๋วที่ช่วยกำจัดไอ้เสือ ภารกิจสำเร็จแล้วเราก็แยกย้าย”

“นี่พ่อเลี้ยงจะไล่แป๋วออกจากบ้านเหรอคะ”

“แป๋วจะอยู่บ้านอาก็ได้ แต่แป๋วต้องลืมความแค้นระหว่างเรา”

“จะให้แป๋วลืมที่พ่อเลี้ยงสั่งฆ่าแม่งั้นเหรอ”

“วิญญาณแม่แป๋วรับรู้ต้องเสียใจ ถ้าลูกสาวติดคุก”

“ติดคุก?”

“ข้อหาฆาตกรรมไง แป๋วยิงไอ้เสือตาย อาเป็นพยานเห็นเหตุการณ์”

“ตำรวจไม่เชื่อพ่อเลี้ยงหรอกค่ะ”

“ใครๆก็รู้แป๋วทะเลาะกับไอ้เสือ มีเหตุจูงใจ พอสบโอกาสเลยแย่งปืนลูกน้องอายิงมันตาย”

“พ่อเลี้ยงเอาตัวรอดแบบนี้นี่เอง แบล็กเมล์คนอื่น”

“อาก็แค่ฉลาดกว่าคนอื่นน่ะ แป๋วมีสองทางเลือก ลืมความแค้นหรือติดคุก อาให้เวลาตัดสินใจ”

พ่อเลี้ยงอิทธิทิ้งท้ายอย่างถือไพ่เหนือกว่าแล้วผละไป แป๋วแค้นใจแต่ทำอะไรไม่ได้ ปิดประตูห้องกลับเข้ามาเดินวนเวียน สายตาจับจ้องแต่โทรศัพท์ สักครู่ก็มีสายเข้า เธอรีบกดรับด้วยท่าทีร้อนรน

ด้านพ่อเลี้ยงอิทธิที่เดินกระหยิ่มยิ้มย่องออกไปหน้าบ้าน เขาเรียกไอ้เชิดมาสั่งการ

“แกไม่ต้องคอยเฝ้าแป๋วแล้ว ผู้หญิงคนนั้นไม่กล้าหักหลังฉันแน่นอน”

“พูดถึงคุณแป๋ว ไม่น่าเชื่อนะครับว่าจะกล้ายิงไอ้เสือ”

“อย่าประมาทความแค้นของผู้หญิง”

อิทธิเหยียดยิ้มมั่นใจว่าแป๋วสิ้นฤทธิ์แน่คราวนี้

ooooooo

ที่รีสอร์ตเล็กๆในจังหวัดพิษณุโลก อนิรุทธิ์พาแสงทองมาหลบอยู่ที่นี่เพื่อความปลอดภัยไกลหูตาตำรวจ

แต่แล้วสองคนเกิดมีปากเสียงกันขึ้นมาเพราะแสงทองเปลี่ยนใจจะไม่หลบหนี เธอต้องการให้อนิรุทธิ์มอบตัว

“ผมไม่มอบตัว”

“รุทจะกลัวอะไรคะ ไม่ติดคุกหรอก รุทไม่ได้ฆ่าใครตาย”

“แต่ผมหนีคดีนะแสง ศาลต้องไม่ให้ประกันตัว”

“อย่าคิดแทนศาลสิคะ”

“ยังไงผมก็ไม่เสี่ยง หนีไปเมืองนอกกันเถอะ ผมมีพาสปอร์ต”

“แต่แสงไม่มี พาสปอร์ตอยู่ที่บ้าน”

“งั้นก็ทำพาสปอร์ตใหม่ ชีวิตที่เมืองนอกดีกว่าเมืองไทยเยอะ ทั้งสภาพสังคม การศึกษา ลูกเราจะได้มีชีวิตที่ดีไง” อนิรุทธิ์หว่านล้อม

แสงทองนึกถึงอนาคตลูกก็เริ่มใจอ่อน “รุทจะไปประเทศไหนคะ”

“ประเทศไหนก็ได้ที่ไม่มีสนธิสัญญาส่งตัวผู้ร้ายข้ามแดนกับไทย แสงไม่ต้องให้คำตอบตอนนี้ ผมกะว่าจะกบดานอยู่ที่นี่ซักพัก แสงจะได้มีเวลาคิดด้วย”

“ก็ดีค่ะ”

การถกเถียงจบลงด้วยดี อนิรุทธิ์ยิ้มสบายใจ เปลี่ยนท่าทีเป็นออดอ้อน

“ผมว่าเราต้องได้ลูกสาว”

“รู้ได้ยังไงคะ”

“เขาว่าท้องลูกสาว แม่จะสวยมาก”

“แหม...ปากหวานนะคะคุณพ่อ”

สองคนหยอกเย้าแล้วสวมกอดกันอย่างมีความสุข ลืมความทุกข์ไปชั่วขณะ

ooooooo

หลังจากใช้เวลาครุ่นคิดมาครึ่งค่อนวัน...คืนนั้น แป๋วมายืนรอให้คำตอบพ่อเลี้ยงอิทธิที่หน้าห้อง

“แป๋วเลือกได้แล้วค่ะ แป๋วจะลืมความแค้น”

“ต้องอย่างนี้สิหลานอา ฉลาดเลือก”

“เพราะแป๋วถูกแบล็กเมล์ต่างหาก”

“ไม่เอาสิ อย่ามองอาแง่ร้าย เราต้องร่วมงานกันต่อ พรุ่งนี้มีส่งไม้แป๋วนั่งรถประกบรถขนไม้ซุงเหมือนเดิมนะ”

“เสือตายแล้วไม่มีใครตั้งด่านหรอกค่ะ”

“ลูกทีมมันยังอยู่ แป๋วเป็นแฟนหัวหน้ามัน พวกมันต้องเกรงใจ”

“พ่อเลี้ยงไม่กลัวโดนจับเหรอคะ เพิ่งโดนตำรวจเรียกไปสอบปากคำเรื่องบุกรุกป่า”

“พยานตายหมดไม่มีใครซัดทอดอา อีกอย่างอาเคลียร์ได้”

“พ่อเลี้ยงจ่ายสินบนตำรวจคนไหนคะ”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สะพรึงชวนขนลุก เปิดเบื้องหลังความหลอน ผีมาลัย ใน "เรือนร่มงิ้ว"

สะพรึงชวนขนลุก เปิดเบื้องหลังความหลอน ผีมาลัย ใน "เรือนร่มงิ้ว"
13 พ.ค. 2564

06:13 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 13 พฤษภาคม 2564 เวลา 09:52 น.