ริมฝั่งน้ำ

วีนัสปัดมือเนมที่จับแขนตนออก บอกว่าไม่ต้องกลัวว่าตนจะทำลายชีวิตเธอ ไม่ต้องกลัวว่าตนจะแย่งอาจารย์พฤกษ์ไป พูดแล้วหันหลังเดินไปอย่างเด็ดเดี่ยว เนมทำเป็นเศร้า แต่พอวีนัสออกจากประตูรั้วไปก็ยิ้มสมใจ พึมพำ

“แค่ฉันสะกิดรอยร้าว เธอก็ยอมแพ้ง่ายๆ ไปให้พ้น...วีนัส ไปจากอาจารย์พฤกษ์แล้วอย่ากลับมาอีก”

ooooooo

เนมเฝ้าอยู่จนพฤกษ์ตื่นบอกว่าอาจารย์วูบอีกแล้ว พฤกษ์ถามว่าตนบอกให้กลับไปแล้วไม่ใช่หรือเนมบอกว่าตนเป็นห่วงไม่อยากทิ้งอาจารย์ไว้คนเดียว

“ฉันมาแล้ว ทีนี้อาจารย์ของหล่อนก็ไม่ต้องอยู่คนเดียว” เสียงไอลดาแทรกขึ้นแล้วเดินมาดึงเนมให้ลุกขึ้นบอกว่าตนดูแลเพื่อนเอง พฤกษ์บอกว่าตนไม่เป็นไร

“แกเลิกพูดว่าสบายดี ไม่ต้องทำเข้มแข็งต่อหน้า หมออย่างฉัน เพราะฉันรู้แล้วแกป่วยขนาดไหน ฉันไปคุยกับหมอที่รักษาแกแล้ว พฤกษ์...สมองส่วนหลังแกเคลื่อนมาที่ไขสันหลัง เซลล์สมองแกเสียหาย ระบบประสาทแกถึงผิดปกติ แกปวดหัว ปวดคอ ตาพร่า แต่โรคของแกมันยังไม่ถึงตาย”

พฤกษ์ยอมรับความจริง บอกว่าถึงไม่ตายตอนนี้ก็เหมือนตายทั้งเป็น ตนอยากหาย อยากผ่าตัด แต่หมอบอกว่ามันเสี่ยงเกินไป บอกไอลดาว่าห้ามบอกวีนัสเด็ดขาด ไอลดาบอกว่าเขาอยู่คนเดียวไม่ได้ เขาหนีงานหมั้นเพราะรู้ว่าตัวเองจะไม่หาย

พฤกษ์บอกว่าอนาคตผู้หญิงดีๆอย่างวีนัสไม่ควรจมอยู่กับคนป่วยเรื้อรังอย่างตน

“แกไม่ควรดูถูกความรักของวีนัส ถ้าเขาเต็มใจจะอยู่กับแก ดูแลแก” พฤกษ์ถามว่าจะให้ตนเป็นผู้ชายเห็นแก่ตัว ยิ่งวีนัสรัก ตนก็ยิ่งไม่ควรยื้อเขา ความรัก ตนควรทำให้วีนัสมีความสุข ไม่ใช่มีแต่ความเศร้า ไอลดาบอกว่า “แกต้องให้วีนัสเลือกเอง ถึงจะเหลือเวลาในชีวิตแค่วันเดียว ความรักก็มีค่ามากพอให้เราทำได้ทุกอย่าง”

แล้วไอลดาก็ออกมากดส่งข้อความให้วีนัสว่า “พฤกษ์ไม่สบายหนัก มาดูหน่อย” วีนัสที่เสียใจอยู่อ่านแล้วลังเล ก็มีข้อความจากอานัสส่งมาพร้อมรูปเนมนอนแนบหน้ากับพฤกษ์ว่า “เนมส่งมาอวดผม พฤกษ์กับเขารักกันมาก” ทำให้วีนัสยิ่งลังเลว่าจะไปดูพฤกษ์อย่างที่ไอลดาไลน์มาบอกไหม

ในที่สุดวีนัสก็ไป แต่พอไปถึงก็ตบหน้าพฤกษ์ด้วยความโมโห พูดหน้าถมึงทึง

 “คุณปิดบังฉันทุกเรื่อง ทิ้งงานหมั้น ทำกับฉันขนาดนี้...ไม่คิดจะบอกความจริงฉันสักครั้ง”

 พฤกษ์ตกใจที่วีนัสรู้เรื่องอาการป่วยของตนถามว่าใครบอก หรือว่าไอบอก วีนัสบอกว่าเพราะเขาไม่พูดตนจึงต้องรู้เรื่องจากผู้หญิงของเขา เขามีหนึ่งธิดาตลอดเวลาที่มีตน พฤกษ์ถามว่าหนึ่งธิดาบอกเธอหรือ

 “ใครบอกไม่สำคัญ สำคัญว่ามันจริง คุณทิ้งฉัน คุณคบซ้อน หลอกฉัน แต่ฉันก็ยังห่วงคุณ ฉันจะมาที่นี่ทำไมอีกในเมื่อคุณมีหนึ่งธิดาดูแลดีกว่าฉัน มาแล้วฉันก็ต้องเจ็บกลับไป”