ริมฝั่งน้ำ

พฤกษ์แค้นประกาศจะเอาอานัสมารับโทษให้ได้ วีนัสติงว่าเราอยู่กับความโกรธแค้น แต่คุณตาชาญชัยกำลังอยู่กับความทุกข์ ความทรมานใจในสิ่งที่ท่านไม่ได้รู้เห็นเลย บอกพฤกษ์ว่า ตนรู้ว่าเขาเสียใจแต่อย่าให้ความเสียใจทำลายอนาคตที่เราจะเดินต่อ คุณพ่อคุณแม่เขาคงไม่อยากเห็นเขาอยู่กับความแค้น เตือนว่า

“ถ้าอานัสจะต้องรับโทษเมื่อสำนึกผิดก็ให้เป็นไปตามกฎหมาย สิ่งที่เราต้องทะนุถนอมคือจิตใจคุณตาชาญชัยกับคุณยายนิ่มนวล ไม่สมควรที่ท่านจะถูกกระทบ  กระเทือนจากเรื่องที่ลูกหลานทำ อย่าเอาความโกรธเกลียดไปทำร้ายท่านทางอ้อมเลยนะคะ” พฤกษ์ฟังแต่ยังทำใจไม่ได้

วีรกิจโมโหอุ้มมาก ตะคอกใส่ว่ารู้ไหมคลิปที่เธอให้ไตรทศไปมันกำลังจะทำให้ผัวตัวเองติดคุก อุ้มด่าว่าตนมีผัวโง่ ท้าให้หย่ากันให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ด่าแล้วเดินหนี วีรกิจเดินตามไปบอกว่าไม่หย่า

“แม่เจอแล้ว...แม่เจอแล้ว” เสียงนิ่มนวลดีใจมากแทรกมาพร้อมกับกล่องใส่ทองแท่งหนัก 1 กิโลกรัม “นี่ไงทองที่แม่เตรียมไว้ให้ลูก” เปิดกล่องให้เห็นทองคำ 4  แท่งเหลืองอร่ามเรียงราย

วีรกิจและพาฝันรุมกันเข้าไปหยิบถามว่าอันนี้เป็นของตนใช่ไหม วีรกิจบอกว่าตนจะลาออกจากตำรวจไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศ อุ้มจะไปด้วยทันที วีรกิจบอกว่าไม่ เพราะเราแยกทางกันตรงนี้แล้ว ได้ทองแล้วลาแม่เลยบอกว่าถ้าจะไปเมืองนอกเมื่อไหร่จะโทร.บอก

ลูกๆหยิบทองไปคนละแท่ง กอดจูบลูบคลำด้วยความดีใจแต่ไม่มีใครสนใจแม่ที่นั่งหงอยอยู่เลย

อานัสกลัวติดคุกไม่ยอมรับความผิดจนชาญชัยสั่งให้แต่งตัวแล้วพาไปขอโทษพฤกษ์ที่บ้านร่มไม้ฯ บอกพฤกษ์ว่าตนเสียใจอยากมากราบขอโทษด้วยตัวเองแต่ก็ไม่มีโอกาส ตนจึงต้องมาขอพบเขาเพื่อกราบขอโทษ และขออโหสิกรรม ยกโทษให้หลานตนด้วย อานัสก็สำนึกผิดบอกพฤกษ์ว่าไม่ยกโทษให้ตนก็ได้แต่อย่าโกรธเกลียดคุณปู่ เพราะตนผิดคนเดียว ตนขอโทษ แล้วก้มกราบพฤกษ์

พฤกษ์บอกว่าพ่อกับแม่คงไม่อยากให้ตนอาฆาตแค้นอานัสไปจนตาย เพื่อให้พ่อแม่ตนใจสงบ เพื่อความสุขของคุณตาชาญชัย บอกอานัสอย่าทำชั่วอีกใช้โอกาสนี้ทำเพื่อคนอื่นล้างบาปที่ทำกับครอบครัวตน บอกว่า “ฉันอโหสิให้” ทุกคนดีใจที่พฤกษ์ยกโทษให้อานัส ชาญชัยถึงกับน้ำตาไหล

แม้อานัสจะได้รับอโหสิจากพฤกษ์ แต่ก็ต้องรับโทษตามกฎหมาย เขาก้มกราบปู่ทั้งกุญแจมือสัญญาว่า

“คุณปู่รอผมนะครับ คุณปู่รอผม ผมจะเป็นคนดีของคุณปู่ให้ได้”