เล็บครุฑ
ตอนที่ 10
“ถามจริงนะไอ้สิงห์ นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมเอ็งดูจะเอื้ออาทรซะเหลือเกินนะคืนนี้”
“เราสองคนอาจจะเล่นกันแรงๆเหมือนจะฆ่ากันให้ตายไปข้างนึง แต่นั่นก็เป็นแค่เกมสนุกๆที่เราสองคนรู้กัน ความจริงแล้วฉันอิจฉาแกมาตลอดที่นายท่านชอบแกมากกว่า แต่ถ้าวันนึงมีคำสั่งให้ฉันฆ่าแกจริงๆ...แกคิดว่าฉันจะทำได้ไหม” สิงห์พูดจากใจจริง
ชีพรู้สึกว่าสิงห์ไม่ได้เลวร้ายในสันดานแต่ก็ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางมากนัก จึงตอบไปว่า “ไม่รู้ แต่ถ้านายท่านสั่งให้ฉันฆ่านาย ฉันคงไม่ทำ”
“แสดงว่าแกไม่กลัวนายท่าน”
“นี่จะมาหลอกถามอะไร พวกเอ็งมันชิงดีชิงเด่นกันทุกคน ลองข้าหลุดพูดอะไรออกไปสิ เรื่องได้ถึงหูนายท่านแน่...อย่าคิดว่าไม่รู้”
“แปลกนะ คนที่ห่างเหินเจ้านายอย่างแก กลับเป็นคนที่นายท่านโปรดปรานที่สุด ความจริงใช้ชีวิตแบบโจรอิสระแบบที่แกเป็น มันก็ดีเหมือนกัน”
“เรื่องไอ้วองฉันไม่ขอยุ่ง แค่ไอ้กิมคนเดียวก็น่าจะพอ แกไม่ต้องมาขอร้องฉันอีก”
สิงห์เข้าใจสิ่งที่ชีพพูด รู้สึกว่าเขาเป็นคนที่วางใจได้มากกว่าคนอื่นๆ...ชีพเดินไปห้องน้ำหลังร้านเจอทวยลูกน้องสิงห์กำลังยืนปัสสาวะอยู่ พอทวยเห็นชีพก็ตกใจ ชีพแกล้งขู่ถามหากิม ทวยบอกว่าเฝ้าผู้หญิงอยู่ แล้วเปิดรูปที่แขวนผนังออก เผยให้เห็นรูแอบมองอีกห้อง
ชีพไล่ทวยออกไปแล้วเข้ามาทำทียืนปัสสาวะ เพื่อมองผ่านช่องแอบดู เห็นดารณีถูกมัดอยู่ในห้องนั้น... ชีพรีบโทร.หากริชในนามของเกล็ดทอง พูดจากวนตามสไตล์แต่ได้ใจความว่า
“ไม่เล่นลิ้นก็ได้ ผมมีข่าวของผู้หญิงที่ชื่อดารณี ตอนนี้เธอถูกจับมาขังไว้ที่ด้านหลังของบาร์สุขสันต์ ถ้าสารวัตรอยากจะทำตัวเป็นตำรวจที่ดีก็รีบมาช่วยเธอซะ...” พูดจบวางสายไป
กริชพยายามโทร.กลับแต่เป็นสัญญาณปิดเครื่อง มรกตเห็นท่าทางพี่ชายก็สงสัย
“ใครโทร.มาคะพี่กริช”
“เพื่อนที่ทำงานน่ะ เอ้อ คืนนี้พี่จะออกไปข้างนอกนะ ฝากดูบ้านด้วย”
มรกตรับคำแต่มองพี่ชายด้วยความสงสัย...
กริชออกมาที่รถ กดโทรศัพท์หาอดิศักดิ์ “คืนนี้พวกคุณว่างใช่ไหม ไปเที่ยวบาร์สุขสันต์กัน...โอเค เจอกัน”
ooooooo
สายของปกรณ์รายงานว่าสารวัตรกับพวกกำลังมาเที่ยวบาร์สุขสันต์ ปกรณ์ให้สิงห์ย้ายดารณีมาให้ตนดูแล สิงห์บอกวองเตรียมตัวจัดการกริช แล้วมาตามกิมที่ห้องขังดารณีบอกให้ไปช่วยวอง ส่วนทางนี้ทวยกับพักตร์จะจัดการเอง
ทวยกับพักตร์พาตัวดารณีเดินตามสิงห์ออกทางหลังร้าน มีรถนิทัศน์ซึ่งชาติเป็นคนขับและมีกินรีนั่งเบาะหลังเสียบหูฟังเพลงไม่สนใจใครอยู่ ชีพแอบสะกดรอยตามดู
