ตอนที่ 4
นุสราถามว่าอย่าบอกนะว่าจะมาเป็นนักเลงต่อ ภูผาบอกว่าเราเก็บเงินได้ก้อนหนึ่งเลยคิดจะลงทุนค้าขาย นุสราบอกว่าคิดค้าขายก็ดีเพราะสองคนไม่ได้เรียนสูง คงไปทำราชการไม่ได้
ภูผาถามว่าแล้วหลานสาวคุณหมอตอนนี้เป็นยังไงบ้าง นุสราถามว่าทอรักกับทอรุ้งน่ะเหรอ สองคนนั้น...
นุสรากำลังจะเล่า พอดีผู้ช่วยมาบอกว่ามีคนไข้ จึงขอตัวก่อนเดี๋ยวจะมาคุยด้วย
สมคิดบอกว่าไม่เป็นไร ตนกับภูผาไปก่อนดีกว่าอยากกลับบ้านมากแล้ว วันหลังค่อยมาคุยใหม่
สมคิดจะเข้าบ้านก่อน ชวนภูผาพักที่บ้านตนก่อนไหม ภูผาอยากแวะไปที่บ้านแต่ก็ลังเลไม่แน่ใจว่าที่บ้านจะต้อนรับตนหรือไม่ ทั้งสองจึงแยกกัน
สันต์วนเวียนอยู่แถวนั้นเห็นภูผาเดินผ่านมาบอกดำให้ช่วยดูว่าใช่ภูผาหรือเปล่า ดำจำได้ว่าใช่
ภูผาบ่ายหน้าไปที่ร้านโชคดีทันที เห็นประตูบ้านปิดก็หาร่องรูส่องดูข้างใน ลุงแดงมาเห็นถามว่าจะเช่าบ้านหรือ ภูผาหันมองดีใจบอกว่า “ลุงแดง ผมเอง” แต่ลุงแดงจำไม่ได้ ภูผาจึงถอดแว่นออก ลุงแดงจำได้ทันที ถามไถ่กันจึงรู้ว่าเส็งกับเดือนย้ายไปได้ 3 ปีกว่าแล้ว วาดแผนที่บ้านเส็งให้พลางเล่าว่า
“ป๊ากับแม่เอ็งเขาย้ายไปอยู่บ้านใหม่ได้ 3 ปีแล้ว ตั้งกะเอ็งไม่อยู่ บ้านเอ็งก็ค้าขายดีขึ้นทุกวันเพราะมีโรงงานมาเปิด จนป๊าเอ็งมีเงินซื้อบ้านใหม่ แต่นี่ลุงไม่ได้ว่าเอ็งนะเว้ย อ่ะแผนที่ อยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่หรอก”
ภูผาถามว่าแล้วบ้านหลังนี้ทิ้งร้างไว้อย่างนี้หรือ ลุงแดงบอกว่าที่จริงเส็งอยากขายทิ้ง แต่อาม่าไม่ยอมให้ขายเลยประกาศให้เช่าฝากให้ตนเป็นธุระให้ แต่บ้านเก่ามากใครจะมาเช่า
“ลุงแดง ผมเช่าเอง ผมจะกลับมาอยู่ที่นี่...แต่ลุงอย่าบอกใครนะว่าผมเป็นคนเช่า”
“อ๋อ...เอ็งไม่กล้าเจอหน้าป๊ากับแม่ใช่ไหม”
ลุงแดงลดเสียงลงถามว่า “แล้วไอ้ที่เขาว่าเอ็งยิงคนตายจริงรึเปล่าวะ”
ภูผานิ่ง เพราะเล่าความจริงไม่ได้
ooooooo
ภูผาไปตามแผนที่ เจอทาวน์เฮาส์มีรถกระบะจอดหน้าบ้าน เขาซุ่มดูเพื่อความแน่ใจว่าไม่ผิดบ้าน
เส็งกับเดือนช่วยกันยกของขึ้นรถที่หน้าบ้านเพื่อเอาไปขาย เดือนยกไม่ค่อยไหวเส็งจึงเข้ามาช่วย ภูผาเห็นป๊ากับแม่ทำงานหนักก็สงสาร รอจนทั้งสองออกไปแล้วจึงเข้าไปร้องเรียกอาม่า ป้าข้างบ้านบอกว่าไม่มีใครอยู่หรอก เขาไปขายของกันแล้ว
ภูผาเลียบเคียงถามหาอาม่า ป้าบอกว่าบ้านนี้อยู่กันแค่สองคน นานๆ ลูกชายจะกลับมาที ถามว่ามาหาใคร ภูผาบอกว่ามาหาอาม่า ป้าบอกว่าไม่มีอาม่านะ
ภูผาใจหาย แต่แล้วป้าก็จำได้ว่าเคยเห็นตอนย้ายมาอยู่ใหม่ๆ แต่ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว










