ซีรีส์ลูกผู้ชาย เรื่อง "ภูผา"

ผู้กองยิงปืนขึ้นฟ้าประกาศใครไม่เกี่ยวออกไปแล้วยิงขึ้นฟ้าอีกนัดผู้คนหนีกันกระเจิง ภูผากับสมคิดได้จังหวะจะออกไป สันต์แกล้งขัดขาภูผาล้มลง ผู้กองถือปืนเดินเข้าหาคำราม

“มึงตายแน่ไอ้ภูผา” ทั้งผู้กองและภูผาต่างจ้องปืนใส่กัน ทันใดเจ๊จูก็เข้ามาตะโกน

“หยุดนะผู้กอง ผู้กองจะใหญ่มาจากไหนฉันไม่สน แต่ในบ่อนนี่ฉันใหญ่ที่สุด ออกไปได้แล้ว!”

“กล้าลองดีกับกูเหรออีนี่” ผู้กองชี้ปืนไปที่เจ๊ ภูผาโดดเตะมือผู้กองแต่ปืนไม่หลุดเสียงปืนลั่นเปรี้ยง ผู้กองหันปืนจะยิงภูผา สมคิดปาของใส่เพื่อให้ภูผาวิ่งหนี ผู้กองถือปืนวิ่งตามถูกภูผาเตะล้ม ภูผาชี้ปืนใส่ผู้กอง ทันใดนั้นเสียงปืนลั่นเปรี้ยง ลูกปืนทะลุอกผู้กองล้มจมกองเลือดในขณะที่ภูผายังถือปืนจ้องใส่ผู้กองอยู่

สมทรงที่มากับผู้กองวิ่งเข้ามาดู ร้องกรี๊ดว่าผู้กองตายแล้ว ผู้กองถูกยิงตาย! สมคิดวิ่งมาคว้ามือภูผาบอกให้หนีเร็ว เจ๊ตกใจที่ตำรวจถูกยิงตาย สั่งเชิดให้พวกเราแยกย้ายกันไปก่อน เรียกภูผากับสมคิดให้ตามเจ๊มา

เชิดสั่งลูกน้องให้สลายตัวแล้วไปเจอที่บ้านตน พวกนักเลงวิ่งหนีกัน ทิ้งศพผู้กองเป็นปริศนาคาบ่อน

เจ๊จูพาภูผากับสมคิดไปขึ้นรถหนีลงทางใต้บอกให้กบดานที่นั่นจนกว่าเรื่องจะเงียบ ภูผาขอไปลาอาม่าก่อนได้ไหม สมคิดบอกว่า “ไม่ทันแล้วไอ้ภูผา พ่อมึงมาแล้ว ขึ้นรถ” แล้วดันภูผาขึ้นรถไป

ทอรุ้งเห็นเลยเวลานัดนานจึงไปตามหาภูผา เห็นเขากำลังขึ้นรถพอดี พยายามร้องเรียกแต่รถก็ตะบึงออกไปแล้ว ทอรุ้งได้แต่ยืนตะลึง!

ooooooo

อาม่านั่งรออยู่ที่ศาลาริมน้ำนานมาก นึกเป็นห่วงชะเง้อมองแล้วมองเล่าก็ไม่เห็นทอรุ้งกับภูผากลับมา

ทอรุ้งเห็นภูผาขึ้นรถออกไปแล้วก็เดินย้อนกลับมา ผ่านตลาดได้ยินชาวบ้านคุยกันว่าผู้กองถูกยิงตายในบ่อนตอนนี้ตำรวจมาเต็มหน้าบ่อนแต่ยังหาคนยิงไม่เจอ

“ภูผา!” ทอรุ้งฉุกคิดขึ้นมาทันที

เจ๊จูพาภูผากับสมคิดนั่งรถมุ่งไปทางใต้บอกว่าที่นั่นเส้นสายเจ๊ทั้งนั้น เรื่องคดีที่กรุงเทพฯเดี๋ยวเจ๊จัดการเอง

ภูผาบอกสมคิดว่าตนไม่ได้ยิงผู้กอง สมคิดบอกว่าตนเป็นคนยิงเอง บอกว่าถ้าเราไม่ยิงมัน มันก็ยิงนาย

ภูผาอึ้งพูดไม่ออก ต่างคนต่างนิ่ง

ที่ร้านโชคดีกำลังตื่นเต้นยินดีที่เวหาสอบเข้าเตรียมแพทย์ได้ เส็งดีใจมากจนเมื่อแดงมาซื้อแปรงสีฟันก็ให้ฟรีฉลองที่เวหาสอบได้

ทอรุ้งเฝ้าครุ่นคิดว่าภูผาหายไปไหน ทอรักเข้ามาบอกว่าพรุ่งนี้จะกลับอเมริกาแล้ว ทอรุ้งถามว่าทำไมกลับเร็ว ไหนบอกว่าจะมาอยู่ช่วงซัมเมอร์ นี่แค่เดือนเดียวก็จะกลับแล้ว เกิดอะไรขึ้น ทอรักมองไปรอบบ้านถอนใจ บอกว่า

“บ้านเราสวยนะรุ้ง สวยมาก แต่มันเยือกเย็นเหมือนสวรรค์ที่มันหนาวเหน็บ พี่กลับบ้านเดือนนึงได้เจอหน้าแม่ 4 ครั้ง ส่วนพ่อแค่ครั้งเดียว ถ้าไม่ไปหาก็คงไม่เจอ รุ้งเก่งนะที่ยังร่าเริงอยู่ได้ แต่พี่เป็นอย่างรุ้งไม่ได้หรอก”

ทอรุ้งมองหน้าพี่สาวเต็มตา จนทอรักต้องเบือนหน้าหนี

ooooooo