ปี่แก้วนางหงส์

แต่พอคุณหญิงถามมุดว่าคุณหลวงทำธุระเสร็จหรือยัง จะได้เรียกไปเรือนเจ้าคุณยุทธนากัน พอมุดบอกว่าคุณหลวงเสร็จธุระและออกไปแล้ว คุณหญิงตวาดถามว่า เจ้านายเอ็งไปไหน มุดส่ายหน้าว่าไม่รู้

ที่บ้านบูรพาเคหาสน์...พุดกรองร้องไห้เสียใจที่หนูตะเภาหาย โทษตัวเองว่าไม่น่าเปิดกรงไว้เลย สารภีบอกว่าอาจถูกแมวตะปบตายไปแล้ว

ขณะนั้นชบาเข้ามาบอกสารภีว่าคุณหลวงมารออยู่ที่ห้องรับรองแขก สารภียิ้มดีใจรีบออกไป

หลวงราชต้องการมาทวงลิ่มแบ่งชาที่สารภีเคยรับปากว่าจะหาให้ ถามว่าสารภีลืมไปแล้วหรือไม่

“ไม่ลืมเจ้าค่ะ เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาจะให้”

หลวงราชถามว่าแล้วเมื่อไหร่ล่ะ สารภีตอบเป็นนัยว่า

“ของของตัวที่จะยกให้ใครอื่น ก็ต้องแน่ใจว่าเขาจะไม่เอาไปทิ้งขว้างเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้น หล่อนก็แน่ใจเถิด”

หลวงราชมองตาจนสารภีหวั่นไหว เอาลิ่มแบ่งชาให้ หลวงราชบอกว่าจะเก็บของของหล่อนไว้ให้ดีทีเดียว สารภีเตือนให้ระวังของมีคมทั้งยังไม่เคยมือ อาจทำให้เลือดตกยางออกได้ แม้จะเล็กแต่โดนที่สำคัญก็ทำให้สาหัสได้

เมื่อสารภีเดินมาส่งที่ประตูใหญ่หน้าบ้าน หลวงราชบอกว่าตนลืมหมวก สารภีจึงไปหาให้ ระหว่างนั้นหลวงราชเห็นพุดกรองแอบมองตนอยู่จึงเดินไปหา พุดกรองเห็นลิ่มแบ่งชาในมือหลวงราชก็กลัวถอยห่าง หลวงราชถามว่ากลัวรึ

“ของคุณสารภีนี่เจ้าคะ”

หลวงราชถามว่าเคยเห็นหรือ พุดกรองตอบกลัวๆว่าเจ้าค่ะ หลวงราชบอกว่า

“สารภีเขาใช้ตอนชงชาให้เตี่ยของหล่อน”

พุดกรองมองลิ่มแบ่งชาในมือคุณหลวงแล้วส่ายหน้า หลวงราชเลยว่าพุดกรองคงเห็นที่สารภีใช้ประจำไม่ใช่อันนี้ ปลอบว่ามันไม่น่ากลัวหรอก แต่ของมีคมเช่นนี้อยู่ห่างๆไว้เป็นดี

พุดกรองดึงลิ่มไปจากมือหลวงราช บอกว่าคุณสารภีใจร้าย แล้วทำท่าเงื้อลิ่มอย่างที่สารภีแทงจีนสง  แทงไปในอากาศ หลวงราชตกใจที่เด็กน้อยพุดกรองเลียนแบบสารภีอย่างคล่องแคล่ว ถามว่าสารภีทำแบบนี้กับใคร รู้จักหรือไม่ ไม่ทันที่พุดกรองจะตอบ สารภีก็บอกชบาที่เดินตามหลังมาพร้อมกรงหนูตะเภาว่า

“เอาคืนเจ้าของเขาไปสิ เขาห่วงจะแย่แล้ว” สารภีเข้ามาพร้อมกับหมวกของหลวงราช

พุดกรองเห็นหนูตะเภาก็ดีใจจนลืมคุยกับหลวงราช ปราดเข้ารับกรงหนูตะเภาจากชบา ชบาบอกว่ามันหลบเข้าไปในห้องคุณสารภีตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

สารภีเอาหมวกสวมให้หลวงราชอย่างใกล้ชิด ส่งสายตาให้แต่หลวงราชมองสารภีอย่างไม่แน่ใจ สารภีจึงถอยออกมาเก้อๆ

พอหลวงราชไป สารภีก็หันมาคาดคั้นกับพุดกรองว่า