ปี่แก้วนางหงส์
ตอนที่ 5
คุณหญิงเกสรชักสีหน้าเมื่อถูกเจ้าคุณพิชัยตำหนิ โดยมีหญิงดาวกับหญิงเดือนซุบซิบกับสร้อยอยู่มุมหนึ่ง
“ลูกยศถูกปลดจากราชการเพราะนังคนปี่ของคุณพี่ อิฉันก็ต้องสั่งสอนเท่านั้นยังไม่สาสมด้วยซ้ำ”
“คุณหญิงจะสั่งสอนใครก็ต้องไถ่ถามกันเสียก่อน มิใช่ลงมือเพราะโทสะ อย่างนี้ไม่พ้นรังแกเด็ก”
คุณหญิงหาว่าพิกุลระริกระรี้เข้าหาฝรั่ง หาเรื่องใส่ตัวจนเดือดร้อนถึงตายศ คุณพี่ต้องเลิกปกป้องและไล่พวกมันกลับสุพรรณเสีย เจ้าคุณถามว่าคุณหญิงรู้ได้อย่างไรว่าพิกุลเข้าหาฝรั่ง เห็นรึ?
“แล้วคุณพี่คิดว่าฝรั่งหน้าที่การงานใหญ่โตเยี่ยงนั้น จะลดตัวลงมาหาคนของคุณพี่หรือเจ้าคะ ถ้าไม่ให้ท่า ที่ไหนเขาจะปรายตามองมัน”
เจ้าคุณโมโหพูดอย่างเหลืออดว่าอย่าดูถูกแม่พิกุลอย่างนั้น คุณหญิงยิ่งโมโห โต้อย่างไม่เกรงใจว่า
“มันไม่ได้สูงส่งมาจากไหน ทำไมอิฉันจะดูถูกไม่ได้ คุณพี่หลงมันหัวปักหัวปําจนไม่เห็นหัวอิฉันแล้ว รู้ตัวไหมเจ้าคะ”
หญิงดาวกับหญิงเดือนฟังอยู่ ต่างทำหน้าไม่ถูกที่เห็นเจ้าคุณกับคุณหญิงมีปากเสียงกันต่อหน้าตน แต่เจ้าคุณไม่สนใจ พูดอย่างหมดความอดทนว่า
“หากไม่คุยด้วยเหตุผล ก็หมดประโยชน์จะพูดจากัน หากคุณหญิงแตะคนของฉันอีกฉันก็จะปกป้องคนของฉันโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น”
“อิฉันก็ไม่ไว้หน้ามันเหมือนกัน ดูไปเถอะเจ้าค่ะ อิฉันจะทำให้มันทนอยู่ไม่ได้ มันต้องรุ่มร้อนยิ่งกว่าอิฉัน”
คุณหญิงสะบัดออกไปอย่างถือดี สร้อยรีบสะกิดให้หญิงเดือนกับหญิงดาวตามคุณหญิงไป
เจ้าคุณพิชัยมองตามคุณหญิงไปอย่างกังวล ไม่รู้ว่าคุณหญิงจะมีแผนอะไรอีก
พอไปถึงศาลากลางสวน คุณหญิงก็บอกหญิงดาวกับหญิงเดือนว่าให้ประกาศให้ทุกคนรู้ไปเลยว่านังคนปี่มันถูกกระทำย่ำยีอย่างไร หญิงดาวบอกว่าตนจะกระพือข่าวให้แม่นั่นอับอายจนออกงานที่ไหนไม่ได้เลย
คุณหญิงมองไปที่ตึกใหญ่เห็นเจ้าคุณยังมองมาอยู่ก็เชิดใส่พูดอย่างสาแก่ใจว่า
“อิฉันจะคอยดูว่าคนของคุณพี่มันจะมีน้ำอด น้ำทนได้ถึงไหน ถ้าไม่แจ้นกลับบ้านนอกก็ให้มันรู้ไป”
ooooooo
พุดกรองได้หนูตะเภามาเลี้ยง ป้อนหญ้าให้มันกิน อวดนิ่มว่ามันน่ารักน่าชังเหลือเกิน นิ่มบอกว่าเลี้ยงให้ดีอย่าให้หลุดเพ่นพ่านที่ไหน พุดกรองถามแม่ว่าจะเอาไปอวดคุณสารภีดีไหม คุณสารภีต้องชอบแน่
นิ่มติงว่าเดี๋ยวเขาจะรำคาญเอา แต่เห็นลูกสีหน้าผิดหวังก็ใจอ่อนพยักหน้าอนุญาต และจับตาดูปฏิกิริยาของสารภี ปรากฏว่าสารภีตวาดให้เอาออกไป สกปรก!
