นางบาป

นางทาสใจบาปปักผ้าเช็ดหน้าที่คุณพระวนาเทพให้ เป็นลายดอกรักเสร็จเรียบร้อย บรรจงแต่งตัวแต่งหน้างามหยด พกผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นมาที่ตึกวนาเทพหวังจะมาอ่อยเหยื่อเจ้าของตึก แต่เจอนายแม่เป็นมารมาขวางไว้ เธอจึงต้องล่าถอยกลับไปด้วยความแค้น

“มึงไม่รู้กระไรอีคุณนาย คุณพระท่านน่ะเจอกูก่อน อีกำไลลูกสาวมึงแย่งคุณพระไปจากกู ยังไงกูก็จะเอาคุณพระคืนมาให้จงได้ ให้มึงอกแตกตายเลยคอยดู” หยดมองผ้าเช็ดหน้าปักลายดอกรักในมือสีหน้ามุ่งมั่น...

ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล หยดขึ้นไปหาคุณพระวนาเทพบนตึกไม่ได้จึงจ้างวานสุกทาสรับใช้เช่นกัน

ให้เอาผ้าเช็ดหน้าปักลายดอกรักขึ้นไปให้แทน กำชับให้ไปวางในที่ที่คุณพระเห็นแต่จะให้คุณกำไลล่วงรู้ไม่ได้

แผนการของหยดได้ผลดีเกินคาด คุณพระวนาเทพรู้ความนัยที่เธอสื่อถึงจึงย่องเงียบมาหา หยดตกเป็นเมียลับของเขาสมใจอยาก ก่อนเขาจะจากไปยังมอบเงินให้เธอไว้ใช้...

คืนหนึ่งหลังจากเสร็จสมอารมณ์หมายคุณพระวนาเทพให้สัญญากับหยด วันใดที่ในหลวงทรงเลิกทาส เขาจะยกเธอขึ้นเป็นเมียให้สมกับความดีของเธอ

“บ่าวจะเฝ้ารอคอยคำสัญญา จนกว่าจะได้เป็นเมียของคุณพระ ไม่ว่าจะเกิดชาติหน้าหนไหน” หยดรู้สึกฮึกเหิม อีกไม่นานจะได้ตีเสมอคุณกำไล...

แต่แล้วความฝันของหยดต้องมลายสิ้นเมื่อรู้จากสุกที่มาดักรอเยาะเย้ยอยู่กับพวกทาสว่าคุณกำไลท้อง ที่หวังว่าคุณพระวนาเทพจะยกขึ้นเป็นเมียคงต้องรอชาติหน้า หยดโวยลั่นไปรู้มาได้อย่างไร

“เอ็งมัวไปข้างนอกอยู่ เลยไม่รู้ความ คุณกำไลไม่สบาย เขาตามหมอมากันให้วุ่น ตรวจแล้วว่าหล่อนท้อง มึงเป็นหมาหัวเน่าแน่อีหยด หมั่นไส้มานานแล้วมันกร่างนัก มาพวกเราเอาตีนรุมมัน” สิ้นเสียงสุก พวกทาส รุมกระทืบหยดสะบักสะบอม...

หยดปล่อยให้คุณกำไลท้องไม่ได้ จึงไปหาหมอชั่วให้ช่วยจัดยาสมุนไพรที่กำจัดทั้งแม่ทั้งลูกได้ในคราเดียวกัน เมื่อได้ยาที่ว่ามา เธอลงมือทำแกงเลียงหน้าตาน่ากินผสมสมุนไพรพิษจัดใส่ชามฟักทองแกะสลักสวยงามยกเอาไปที่ตึกวนาเทพ หยาดมาเจอพอดีร้องทักพี่สาวมาถึงนี่เลยหรือ แกงเลียงหอมน่ากินมาก

“เออสิ แกงนี้บำรุงคนท้องบำรุงนมดีนัก คุณกำไลกำลังท้องอยู่ ข้าเลยทำมาให้ ฝากเอ็งเอาเข้าสำรับไปให้หล่อนกินที” หยดยื่นถาดใส่ชามฟักทองแกะสลักให้

“คุณกำไลคงดีใจ หล่อนรับข้าวปลามิใคร่ได้มาหลายวันแล้ว” หยาดรับถาดจากพี่สาวรีบเอาไปจัดรวมกับกับข้าวอย่างอื่น นายแม่มาเห็นเสียก่อน แปลกใจทำไมวันนี้มีแกงเลียง ตนไม่ได้สั่งให้ทำสักหน่อย

หยาดอยากให้แม่นายเห็นความดีความชอบของหยด จึงบอกว่าแกงนี่เป็นฝีมือหยด แม่นายยกชามใส่แกงเลียงไปเททิ้ง

“แม้นเชื่อว่าอีหยดหวังดีกับกำไล ข้านี้คงต้องไปไถนาแล้วหนาแม่หยาด”

หยดที่แอบดูผลงานตัวเองอยู่แค้นใจมากอยากจะฆ่านายแม่แทน

ooooooo