นางบาป

“เพราะชายมากอุบายมิเคยหยุดที่หญิงใดเพียงคนเดียว ข้าจึงรักเขามิได้ ต่อให้เขาดีต่อข้ามากกว่านี้เท่าใด ข้าก็มิกล้าเชื่อคำรักของเขา” คุณกำไลคิดถึงความเจ็บช้ำที่แม่นายได้รับจากเจ้าสัวไกรผู้เป็นพ่อ...

แม้จะลั่นวาจาเอาไว้ว่าจะไม่รักผู้ชายเจ้าชู้ แต่สุดท้ายคุณกำไลแพ้ใจตัวเอง รักคุณพระวนาเทพหมดใจและตกลงใจแต่งงานด้วย เขาจึงสร้างตึกวนาเทพอันโอ่อ่าไว้เป็นเรือนหอของตัวเองกับเธอ

อีกสามวันถึงวันแต่งงาน โหรที่ดูฤกษ์แนะให้คุณพระวนาเทพมานอนค้างที่เรือนหอเพื่อเอาฤกษ์เอาชัย หยดแอบได้ยินหยาดกับพวกบ่าวคุยกันเรื่องนี้ วางแผนจะลอบเข้าไปหาเขาเพื่อชิงได้เขาเป็นผัวก่อนคุณกำไล ครั้นใกล้ค่ำ นางทาสชั่วจัดแจงแต่งตัวสวย พรมน้ำอบหอมฟุ้งหวังจะบุกเข้าหาคุณพระวนาเทพ แต่ถูกแม่เยื้อนรู้เท่าทันแผนชั่วเสียก่อน จึงลงหวายหลังแตกเลือดอาบแล้วจับขังไว้ในห้องใต้ดินไม่ให้พบเจอใคร

ooooooo

งานแต่งงานของคุณพระวนาเทพกับคุณกำไลดำเนินไปอย่างราบรื่น ท่ามกลางเสียงร้องไห้และเสียงตะโกนให้แม่เยื้อนปล่อยตัวเองออกไปของหยด

“ฉันขอร้อง แม่ปล่อยฉันออกไป” เสียงคร่ำครวญของหยดปลุกให้วิษณุตื่นจากภวังค์ มองไปรอบๆแปลกใจที่เห็นตัวเองยืนอยู่หน้าห้องใต้ดินในตึกวนาเทพ มองสบตากับคุณพระวนาเทพที่อยู่ในภาพวาดตรงหน้า

พลันมีเสียงของตกดังมาจากในห้องใต้ดิน เขาผลักประตูเข้าไปต้องตกใจเมื่อกำไลข้อมือที่เขาเห็นจากตอนรำลึกชาติได้กลิ้งจากใต้ตู้มาหยุดตรงหน้า ก้มเก็บขึ้นมาพิจารณา จากนั้นเขากลับไปที่ห้องรับรองของตึกวนาเทพ วางกำไลที่เพิ่งเก็บได้ไว้ข้างๆผ้าเช็ดหน้าปักลายดอกรัก

“เรา...คือพระวนาเทพ” วิษณุพึมพำเสียงสั่น

ไม่สามารถเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียว ตั้งใจจะเอาไปปรึกษากับริน ตามหาตัวกระทั่งเจอเธอยืนคุยอยู่กับปาลที่สวนสวยข้างตึก ขอคุยด้วยเป็นการส่วนตัว ปาลจึงต้องหลบทางให้ เมื่อได้อยู่กันตามลำพัง วิษณุเอากำไลข้อมือกับผ้าเช็ดหน้าปักลายดอกรักให้ดู ทีแรกรินนึกว่าเป็นของเข้าฉาก แต่พอเขาบอกว่าเป็นของจริง มีอยู่วันหนึ่งเขาเผลอหลับไปพอตื่นขึ้นมาผ้าเช็ดหน้าก็มาอยู่กับเขา

“คงจะมีใครแกล้งพี่ณุมั้งคะ ไม่ก็เห็นพี่ณุเหนื่อยๆเลยไปช่วยเช็ดให้”  รินพยายามพูดไม่ให้เครียด

“ริน...หลายคืนมานี่ พี่ฝันอะไรแปลกๆตลอดแต่บางทีมันก็เหมือนจริงซะจนเหมือนไม่ใช่ความฝันพี่จะพูดยังไงดี มันเหมือนการระลึกชาติได้ และพี่ก็เห็น...ตัวเองเป็นพระวนาเทพ พี่รู้ว่ามันอาจจะฟังดูเหลือเชื่อนะริน แต่พี่เห็นกิฟท์เป็นคุณกำไล ในความฝันกำไลวงนี้พี่เป็นคนซื้อให้กิฟท์เขาเอง แต่ที่มันน่ากลัวกว่าความฝันก็ตรงที่พอพี่ตื่นขึ้นมากำไลนี่มันกลับมีอยู่จริง และพี่ได้มันมาจากห้องใต้ดิน”