นางบาป

“ข้ามีสิทธิทุกอย่าง เท่าๆกับลูกของท่าน ผ้านี่ข้าก็มีสิทธินุ่ง เรือนนี้ข้าก็มีสิทธิอยู่”

แม่นายปรี่เข้าไปตบหน้าหยด ด่าซ้ำหยาบๆคายๆ ไล่ตะเพิดไปให้พ้นจากเรือนของตน คุณกำไลสงสารหยดจับใจ ขอร้องแม่อย่าได้เอาความอะไรหยดเลย

แม่นายเห็นมันไม่สำนึกก็เลยเล่นงานอย่างหนัก

“ดี...ดียิ่ง เอ็งอยากเป็นคุณหนูใช่ไหมอีหยด อยากมียศมีศักดิ์เหมือนลูกข้า...งั้นจงใช้ชีวิตเอ็งทั้งชีวิตคอยรับใช้ คอยดูสิ่งที่เอ็งอยากได้แต่ไม่มีวันได้ไปเถิด ต่อไปนี้เอ็งจักเป็นแค่ทาสชั้นต่ำ อยู่ได้ก็แต่ในเรือนบ่าว ห้ามขึ้นมารับใช้นายบนเรือนใหญ่อีกเป็นอันขาด ถ้าข้ารู้ว่าเอ็งแตะต้องลูกข้า หรือของของลูกข้าอีก เอ็งและครอบครัวทุกคนของเอ็งจะต้องถูกโบยและไสหัวออกไปจากเรือน จำเอาไว้”...

แม่เยื้อนเฆี่ยนหยดสุดแรงเกิด ปากก็ด่าว่าลูกไม่รักดีไปด้วยที่ไม่รู้จักเจียมตัว ไปพูดจาแบบนั้นกับนายแม่ได้อย่างไร หยดยืนยันว่าตัวเองพูดเรื่องจริง

ตนเป็นลูกคุณท่านทำไมต้องทนเป็นทาส ไม่ว่าแม่เยื้อนจะเฆี่ยนตีอย่างไรให้เลิกคิดแบบนี้ เธอก็ยังคงยืนกรานคำเดิมว่าตัวเองไม่ใช่ลูกทาส

“ถ้าเอ็งยังไม่สำนึก ก็อยู่ในห้องใต้ดินนี่ต่อไปเถอะ” แม่เยื้อนเดินจากไปทั้งน้ำตา หยดพยายามกระแทกประตูห้องใต้ดินให้เปิดแต่มันล็อกแน่นหนา...

ด้วยความช้ำใจที่ได้สามีเจ้าชู้ มักมากในกามไม่เคยหยุดใจที่หญิงใดเพียงคนเดียว แม่นายจึงสอนคุณกำไลว่าหากวันใดมีคนมาพร่ำคำรักให้ฟัง ก่อนจะเชื่อคำพูดของเขาหรือปักใจรักเขา จงตรองให้ดีเสียก่อน

“อย่ามอบให้เขาไปทั้งดวงใจแล้วต้องมานั่งน้ำตาตกอย่างแม่เข้าใจรึไม่”

“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ลูกจักมิปักใจเชื่อคำรักชายใดง่ายดายจนยอมเสียน้ำตาอย่างคุณแม่เป็นอันขาด”...

ฝ่ายหยดนอนคุดคู้อยู่ในมุมหนึ่งของห้องใต้ดิน ร่างกายบอบช้ำหลังแตกเพราะถูกลงหวาย หยาดย่องเข้ามาหาแอบเอายามาทาให้ ตนอยู่นานไม่ได้เดี๋ยวแม่รู้เข้าเป็นเรื่องแน่ หยดปัดมือน้องออกอย่างรังเกียจ

“มึงไม่ต้องมาแกล้งเห็นใจกูอีหยาด กูรู้นะว่ามึงก็เห็นดีเห็นงามกับแม่”

“แต่แม่หวังดีจริงๆนะจ๊ะพี่หยด” หยาดว่าแล้วหยิบผ้านุ่งขาดๆออกมายื่นให้หยด คุณกำไลฝากผ้าผืนนี้มาให้พี่ ท่านเห็นพี่ชอบก็เลยสั่งให้ตนเอามาให้ บอกว่าถึงผ้าจะขาดบางส่วนแต่ยังทำผ้าแถบได้

“อ๋อ นึกใจบุญสงสารคนอย่างกูงั้นรึ เอ็งไปบอกเจ้านายเอ็งนะคราวหลังหากอยากสร้างบุญ ก็ไปวัดเสีย มิต้องมาทำทานกับคนอย่างข้า” หยดปาผ้าทิ้ง แล้วประกาศกร้าว “กูจักไม่ยอมก้มหน้าก้มตาให้ใครผู้ใดมาสมเพช กูจักหลุดพ้นจากความเป็นทาสนี่ให้ได้ คอยดูกูแล้วกัน”

ooooooo