นางบาป

เช้านี้กองละครจะถ่ายทำฉากที่คุณพระวนาเทพมาทาบทามขอคุณกำไลจากเจ้าสัวไกร ระหว่างถ่ายทำ วิษณุเริ่มมีอาการแปลกๆ สั่งคัตโดยไม่มีสาเหตุ ทั้งทีมงานและนักแสดงพากันงุนงง โดยเฉพาะต้นอดถามไม่ได้ว่าที่สั่งคัตเพราะเขาอยากแก้ไขอะไรตรงไหนหรือ เขารู้สึกตัวว่าพลาดรีบกลบเกลื่อน

“ไม่มีอะไร ต้นเล่นเหมือนเดิมนะ พี่เบลอเองมาถ่ายต่อดีกว่า”...

ในเวลาต่อมา ขณะที่วิษณุนั่งแก้บทอยู่ในห้องรับรอง เห็นทางหางตาแวบๆ ว่ามีคนใส่โจงกระเบนเดินผ่าน รีบลุกไปดูเห็นผีหยาดเดินหลังไวๆหายเข้าไปในความมืด ด้วยความอยากรู้เขาเร่งฝีเท้าตามกระทั่งมาถึงบริเวณหนึ่งที่มีภาพเขียนสีน้ำมันวางพิงผนังอยู่ ต้องตกใจแทบช็อกเมื่อคนในภาพหน้าคล้ายตัวเอง

ทันใดนั้นผีหยาดปรากฏตัวขึ้น ลอยหายเข้าไปในภาพวาดนั้น วิษณุมองลังเล แต่สุดท้ายเดินตามเธอเข้าไป เขาย้อนอดีตมาเห็นคุณพระวนาเทพยืนคุยอยู่กับบ่าวคนสนิท ณ ที่ดินว่างเปล่าแห่งหนึ่งของบางบัวบาน ทำเลที่ตั้งสวยถูกใจเขามาก ตัดสินใจจะซื้อที่ดินผืนนี้ไว้ปลูกเรือน

นอกจากนี้ผู้กำกับหนุ่มยังได้เห็นการเจอกันครั้งแรกของคุณพระวนาเทพกับคุณกำไล ที่เรือนของเจ้าสัวไกร ตอนที่เขาแวะมาเยี่ยมเยียนหลังจากเดินดูที่ดิน เขาถูกใจเธอแต่แรกเห็น...

ครั้นมีงานก่อพระเจดีย์ทราย คุณพระวนาเทพรู้เรื่องที่คุณกำไลไปเที่ยวงานนี้ แอบสะกดรอยตาม เห็นเธอกำลังก่อเจดีย์โดยมีหยาดช่วยขนทรายมาให้ แต่ไม่ทันใจเธอจึงไปโกยทรายเอง มือของเธอชนเข้ากับมือของคุณพระวนาเทพที่ตั้งใจให้เป็นอย่างนั้น เธอตกใจรีบชักมือกลับ

“เจอกับเจ้าด้วยเหตุบังเอิญเยี่ยงนี้ นี่คือบุพเพสันนิวาสใช่รึไม่”

คุณกำไลไม่ตอบได้แต่เอียงอาย หยาดเห็น ไม่เหมาะไม่ควรรีบเข้ามากั้นกลาง บอกให้คุณกำไลไปก่อเจดีย์ต่อ ตนจะขนทรายไปให้เอง ก่อเสร็จจะได้รีบกลับเรือน คุณพระวนาเทพอยากอยู่กับคุณกำไลเพียงลำพังจึงออกอุบายให้หยาดไปตามบ่าวคนอื่นมาช่วยขนทรายจะได้เสร็จเร็วๆ ทีแรกหยาดไม่ยอมไป แต่คุณกำไลพยักหน้าให้เป็นทำนองว่าให้ไปตามคนมาช่วย หยาดถึงรีบวิ่งออกมา

คุณพระวนาเทพเห็นคุณกำไลตั้งหน้าตั้งตาก่อพระเจดีย์ไม่สนใจอะไร พยายามชวนคุยโน่นคุยนี่ ถามว่าเชื่อเรื่องวาสนาที่นำพาให้เราสองคนมาเจอกันไหม เธอส่ายหน้าไม่เชื่อเรื่องพรรค์นี้ เชื่อแต่เรื่องสัตย์สัญญา

“วาสนาใดจะสู้มิต้องเจ็บช้ำจากชายมากรักได้น้องจึงหวังให้คนรักของน้องมีสายตามองเพียงน้อง ยกย่องน้องเป็นหญิงเดียว หญิงที่เห็นแก่ตัวเยี่ยงน้องคนนี้จะกล้าฝันรอให้บุพเพสันนิวาสสร้างผู้ใดมาเคียงคู่เล่า”

“น้องจักต้องพบเจอกับชายรักมั่นผู้นั้นแน่”

คุณพระวนาเทพส่งสายตาให้คุณกำไลอย่างมีความหมาย เธอแอบหวั่นไหวไม่กล้าสบตาด้วย เสก่อเจดีย์ต่อ

ooooooo