นางบาป

เมื่อมาถึงโรงแรมที่พัก รินตรงไปหาพายที่ห้องเพื่อขอโทษที่ไปแสดงแทนโดยไม่นึกถึงความรู้สึกของเธอ ห่วงแค่งบจะบานปลาย เธอเองก็ขอโทษรินเช่นกัน ถ้าเธอแสดงได้รินคงไม่ต้องมาเจ็บแบบนี้ แล้วถามว่าทำไมรินถึงคิดว่าเธอจะรู้สึกไม่ดี รินไม่ได้รู้เองแต่ปาลเป็นคนบอก พายปลื้มปริ่มที่เขาเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ...

พาไลขับรถพาต้นเข้ามาจอดในลานจอดรถของโรงแรมที่พัก ชวนให้แวะไปที่ห้องของเธอก่อน เขาขอผ่านวันนี้เหนื่อยมาก อีกทั้งพรุ่งนี้ต้องเข้าฉากเป็นคิวแรก พาไลกระเซ้าแค่นี้ทำไมต้องทำหน้าเครียดด้วย เขาแค่เป็นห่วงริน ไม่รู้อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร พาไลชักสีหน้าทันที

“ต้นชอบคุณรินใช่ไหม...พี่ยอมต้นทุกอย่าง จะมีรินหรือใครก็ได้แต่อย่าทิ้งพี่นะต้น”

ต้นรับคำจะลงจากรถ พาไลดึงตัวมาจูบหน้าตาเฉย เขาจำใจจูบตอบ...

พายเดินกลับมาที่ห้องพักเห็นเดือนเดินสวนออกมา ร้องถามว่ามีอะไรหรือ เธออ้างว่าเอาสคริปต์มาให้ แต่กิฟท์หลับไปแล้วก็เลยวางไว้ให้บนโต๊ะเครื่องแป้ง พายไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรตรงไปหยิบมือถือส่งไลน์ไปหาปาลบอกว่าเพิ่งคุยกับรินมา ขอบคุณเขาที่นึกถึงความรู้สึกของเธอ สักพักเขาไลน์กลับมา

“น้องพายไม่ต้องคิดมากนะคะ พรุ่งนี้ก็เช้าแล้วสู้ๆ” ปาลส่งไลน์หาพายเสร็จก็ส่งไลน์ไปเตือนให้รินกินยาก่อนนอนด้วยแต่อย่าลืมหาอะไรรองท้องก่อน ยาแก้ปวดกัดกระเพาะ เขาเห็นเธออ่านข้อความแล้ว รอให้ตอบกลับ แต่เธอเงียบหายก็แอบน้อยใจ...

หลังจากพายกับกิฟท์หลับไปแล้ว อยู่ๆในห้องพักมีเสียงเพลงกล่อมเด็กดังขึ้น กิฟท์ตกใจตื่นขึ้นมาได้ยินเสียงเพลงชวนขนหัวลุกก็กรีดร้องห้องแทบแตก รีบไปเปิดไฟทุกดวง พายงัวเงียลุกขึ้นมามองไม่รู้เรื่องอะไรด้วย รินกับเดือนที่อยู่ห้องติดกันได้ยินเสียงร้องวิ่งเข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น

“กิฟท์ฝันอ่ะ กิฟท์ฝันเห็น...ตัวเองเป็นกำไลอุ้มลูกอยู่แล้วก็ร้องเพลงกล่อมเด็ก แล้วพอกิฟท์ลืมตาขึ้นมาก็มีเสียงเพลงกล่อมเด็กจริงๆ พายไม่ได้ยินเหรอ”

พายส่ายหน้าไม่ได้ยินอะไรเลย ปาล พาไล ต้นกับวิษณุตามมาสมทบถามว่ามีอะไรกันได้ยินเสียงกิฟท์ร้องโรงแรมแทบแตก เธอเล่าว่าตัวเองโดนผีหลอกแล้วโผหาต้น รินตั้งข้อสังเกตอาจเป็นเพราะกิฟท์เครียดมากเกินไปพรุ่งนี้ต้องถ่ายฉากคุณกำไลกล่อมลูกก็เลยเก็บมาฝัน กิฟท์ยืนยันว่าได้ยินเสียงเพลงกล่อมเด็กจริงๆ

กว่าต้นจะกล่อมกิฟท์ให้คล้อยตามว่าเป็นเพราะความกังวลไปเองของเธอไม่ได้มีผีที่ไหนหลอกและยอมกลับไปนอนเล่นเอาน้ำลายเหนียว

ooooooo