นางบาป

เนื่องจากคิวแรกที่จะถ่ายทำเป็นฉากหยาดถูกแขวนคอ วิษณุจึงให้บอลไปจุดธูปขอขมาต่อวิญญาณของเธอและให้เอาธูปไปปักไว้ใต้ต้นไม้ต้นนั้น ธูปยังไม่ทันจุด มีเสียงร้องด้วยความตกใจของพายดังขึ้น ทุกคนวิ่งไปยังต้นเสียง เห็นเจ้าของเสียงร้องยืนตัวสั่นหน้าซีดอยู่กับคอสตูมและช่างแต่งหน้าชี้ไปที่เลือดกองโตใต้ต้นไม้

“เลือดปลอมหรือเปล่า ของทีมเอฟเฟกต์เปล่า” ช่างแต่งหน้าพยายามมองโลกในแง่ดี ทีมเอฟเฟกต์ตะโกนสวนทันทีว่าเปล่า คราวนี้ทุกคนถึงกับหน้าถอดสี กิฟท์ไม่วายปากเสีย

“งานนี้กิฟท์ว่ามีเฮี้ยนแน่ๆค่ะ”

รินมองไปรอบบริเวณก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปดูบนต้นไม้ ตกใจแทบสิ้นสติเมื่อเห็นปลายโจงห้อยอยู่ เธอขยี้ตาแล้วมองอีกครั้งไม่เห็นอะไร แม้จะโล่งอกแต่ก็อดสยองไม่ได้ ผีหยดมองเหยื่อหลอนของตัวเองอย่างสะใจ...

ผีหยดยังป่วนกองถ่ายละครไม่เลิก ขณะบอลกำลังจุดธูปเพื่อขอขมาต่อวิญญาณของหยาด เธอใช้อิทธิฤทธิ์ทำให้เกิดลมพายุพัดกระถางธูปบนโต๊ะทำพิธีขอขมาตกแตก เศษกระเบื้องกระเด็นใส่มือวิษณุเลือดซิบ รินรีบเข้าไปดูแลเห็นแค่แผลถากๆก็โล่งอก เดือนมองอย่างหมั่นไส้ ขณะที่ผีหยดรู้สึกผิดที่ทำให้ชายคนรักต้องเจ็บจึงใจเย็นลง วิษณุเอามือเช็ดเลือดแล้วแหงนมองขึ้นไปบนต้นไม้เหมือนสบตากับผีหยด

เมื่ออารมณ์ของผีร้ายเย็นลงพลอยทำให้พายุที่โหมกระหน่ำเมื่อครู่สงบไปด้วย รินพาวิษณุไปใส่ยาแล้วเอาปลาสเตอร์ปิดแผลปิดไว้ ผีหยดตามมามองไม่พอใจผู้หญิงคนนี้เป็นใครทำไมถึงได้สนิทกับวิษณุหรือคุณพระวนาเทพในชาติปางก่อนนัก รินเห็นวันนี้ฤกษ์ไม่ดีจึงแนะให้เขาเลื่อนคิวแขวนคอหยาดออกไปก่อน

“คิดมากน่ะไม่มีไรหรอก” วิษณุปลอบ

ooooooo

ในเวลาต่อมา ขณะทีมงานกำลังประกอบนั่งร้าน เตรียมกล่องไม้และเชือกเพื่อถ่ายฉากแขวนคอ วิษณุ รินและบอลคอยควบคุมงานอยู่ไม่ห่าง วิษณุเห็นว่าจัดฉากใกล้เสร็จ ขอตัวไปเขียนซีจีจันทรุปราคาเพิ่ม เพราะวันที่หยาดถูกแขวนคอ เขาคุ้นๆว่าเป็นวันจันทรุปราคา รินงงเขารู้ได้อย่างไรในตำนานก็ไม่เห็นมีบอก

วิษณุนึกถึงคืนหนึ่งที่ฝันเห็นเหตุการณ์ตอนหยาดถูกลากถูลู่ถูกังไปตามพื้น จำได้ว่าแหงนหน้ามองท้องฟ้าเห็นดวงจันทร์กำลังถูกเงาของโลกบัง แต่เขาเลือกที่จะไม่พูดถึง

“พี่ณุ เราจะไม่ใช้สแตนด์อินจริงๆเหรอพี่” บอลน้ำเสียงเป็นกังวล

“ก็พายเขาบอกพี่ว่าไหว อีกอย่างพี่ก็อยากถ่ายรับหน้าพายด้วย ใช้สแตนด์อินมันก็ไม่ได้อารมณ์อย่างที่พี่อยากได้ ไม่ต้องห่วงนะ เราเอาตรงนี้ให้เซฟสุดแล้วกัน” ว่าแล้ววิษณุกับบอลแยกไปสำรวจความเรียบร้อยของฉาก ทิ้งให้รินอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง สักพักพาไลหอบขนมเข้ามาหาแจ้งว่าอาจจะต้องค้างคืนด้วย แต่ไม่ต้องห่วงตนโทร.ไปเปิดห้องพักที่โรงแรมไว้แล้ว จากนั้นมองไปทางวิษณุกับบอลที่คุมนั่งร้านอยู่