นางบาป

ทาสหญิงด่าหยาดว่าชั่วช้าสามานย์ที่สุด ฆ่าได้แม้กระทั่งคนท้องและเด็ก แล้วตะโกนเรียกให้คนมาช่วยจับตัว หยาดตกใจกลัวความผิดวิ่งหนี แต่ก็หนีไม่รอด ไม่นานนักเธอถูกทาสชายลากตัวมาตามพื้น

ตรงไปที่ต้นไม้ใหญ่หน้าตึกวนาเทพท่ามกลางพระจันทร์ที่ถูกเงาของโลกบัง แม่เยื้อนวิ่งตามมาเห็นตะโกนถามหยาดว่าใครใส่ร้ายเธอ แล้วมองไปรอบๆเห็นหยด แอบมองอยู่ไกลๆ แม่เยื้อนตะโกนลั่น

“อีหยดเอ็งนี่มันคนบาป อีทาสใจบาปมาเกิดแท้ๆ”

คุณพระวนาเทพได้ยินเสียงเอะอะออกมาถามว่ามีเรื่องอะไรกัน พอรู้จากทาสคนอื่นว่าหยาดวางยาคุณกำไล เขาไม่เชื่อว่าเธอจะทำอย่างนั้นพยายามห้ามปรามแต่สายเกินไปหยาดถูกแขวนคอตายไปแล้ว...

ผีหยาดนึกถึงอดีตขึ้นมาถึงกับน้ำหูน้ำตาไหล

ผีหยดมองน้องหมั่นไส้ จะร้องไห้หาพระแสงอะไร ดันขังตัวเองไว้ที่เรือนนี้ทั้งที่จะไปไหนก็ได้ เธอคร่ำครวญจะไปเกิดได้อย่างไรหากคุณกำไลยังไม่ให้อภัยในสิ่งที่เธอทำ หากไม่ใช่เพราะพี่ เธอคงไม่ต้องเป็นแบบนี้ ผีหยดโวยลั่นนี่คิดจะโยนความผิดให้ตนทั้งที่เธอทำตัวเองแท้ๆ

“ความผิดเดียวของฉันก็คง...เชื่อใจพี่มากเกินไป”

“ถ้าเอ็งจะหาว่าข้าใจบาป ความบาปและความผิดเดียวของข้าก็คือ...รักมากเกินไป” พูดจบผีหยดมองไปที่วิษณุซึ่งกำลังขะมักเขม้นกับการตรวจนั่งร้าน

ooooooo

พายข่มความกลัวเอาไว้แล้วมาเข้าฉาก ขณะที่ยืนบนลังไม้เงยหน้าคว้าเชือกจะมาแขวนคอ เจอผีหยดนั่งมองอยู่ เธอกรีดร้องลั่นขวัญผวา วิษณุตกใจวิ่งไปดู พายขอโทษทุกคนโดยไม่เอ่ยถึงผีที่ตัวเองเห็น

ผีหยาดที่นั่งอยู่ข้างๆต่อว่าพี่สาวว่าทำแบบนั้นทำไม เธอคนนี้ไม่เกี่ยวอะไรด้วย ผีหยดไม่สนใจอยากแกล้งใครจะทำไม ผีหยาดขอร้องอย่าไปยุ่งกับเธออีก

“ก็ได้ ถ้าเอ็งไม่อยากให้ข้ายุ่งกับนังนี่ ข้าไปยุ่งกับคนอื่นก็ได้” ผีหยดทำหน้าเอือมใส่น้องสาวแล้วหายวับไป พายรวบรวมความกล้าแหงนมองบนต้นไม้อีกครั้ง ไม่เห็นผีสักตน วิษณุสั่งเดินกล้องใหม่ เธอกลัวจัดขาสั่นยืนไม่ไหวร้องไห้โฮ รินเห็นท่าไม่ดีขอร้องวิษณุให้พอแค่นี้ก่อน พายท่าทางไม่ไหว เขาเห็นด้วยสั่งคัต พายรีบปีนลงมาถึงพื้นก็นั่งแปะร้องไห้ ปาลรีบเข้าไปช่วยดูแล...

ผีหยดเบนเข็มไปหากิฟท์ซึ่งคือคุณกำไลในชาติปางก่อน ยิ่งเห็นเธอมีคนคอยช่วยบริการทุกอย่างไม่ว่าอยากทำอะไร อยากกินอะไรก็หมั่นไส้

“อีนังกำไลทำไมชีวิตเอ็งถึงโชคดีนัก จะกี่ชาติต่อกี่ชาติเอ็งก็ยังมีชีวิตอยู่ดี มีข้าทาสบริวารคอยดูแลเอ็งคงไม่เคยรู้รสชาติของความชอกช้ำสินะว่ามันเป็นเยี่ยงไร” พลันภาพในอดีตผุดขึ้นมาในความทรงจำของผีหยด